Με καταγωγή από την Κόνιτσα και δυόμιση δεκαετίες μετά το Συμπόσιο Γλυπτικής στα Γιάννενα, που υπήρξε η αιτία για τη δημιουργία και εγκατάσταση των υπαίθριων γλυπτών δίπλα από την όχθη της λίμνης Παμβώτιδας, ο Χρήστος Λάμπρου επιστρέφει με μια ατομική έκθεση στο Ίδρυμα Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή.
Μια έκθεση διαφορετική, αφού θα δει κανείς μικρογλυπτά, μεταξύ των οποίων και το «Δάκρυ», και θα θαυμάσει τη λεπτομέρεια, ενώ ξεχωρίζουν τα έργα στη σφαίρα της φόρμας και στη σφαίρα της γραμμής, από μέταλλο και χρώμα.
Όμως, οι επισκέπτες θα γνωρίσουν και το ζωγραφικό έργο του καλλιτέχνη, μέσα από μια σειρά εξπρεσιονιστικών πορτραίτων με σπάτουλα, και θα εντυπωσιαστούν από τη σειρά αυτοπροσωπογραφιών του, που ξεκινά από το ’70. «Όταν ήμουν κοντά 20άρης και μέχρι τα 60 μου, ανά δεκαετία περίπου. Ευελπιστώ να φτιάξω το επόμενο στα 70», αναφέρει, μιλώντας στον Η.Α. Μια σειρά πορτραίτων, στην οποία βέβαια διακρίνει κανείς «την ωριμότητα στην τεχνική και στην ηλικία».
Τι σκέφτεται άραγε καθένας από εμάς όταν βλέπει το «Δάκρυ»; Πόσο κοντά βρίσκεται σε αυτό που ο καλλιτέχνης σκεφτόταν; Ελάχιστη σημασία έχει. «Ένας καλλιτέχνης φτιάχνει τα έργα του με μια δική του καθαρά έμπνευση, μια δική του λογική. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ματιά. Είναι εξάλλου χαρακτηριστικό των ανθρώπων η μοναδικότητα. Κάθε ένας είναι διαφορετικός. Βλέπει ο καθένας νέα πράγματα και στη ζωή και στα έργα. Έτσι, όσοι βλέπουν τα έργα, βάζουν τη δική τους εικόνα και αυτό έχει σημασία… να μπορεί να ταξιδέψει ο θεατής στο δικό του ταξίδι», σημειώνει ο κ. Λάμπρου.
Πολλά έργα του Χρ. Λάμπρου, όπως και πολλών άλλων γλυπτών, κοσμούν τον δημόσιο χώρο στην περιοχή μας και σε όλη τη χώρα. Αφορμή για αυτό στάθηκε, τις προηγούμενες δεκαετίες, η διοργάνωση, από δήμους κυρίως, των Συμποσίων Γλυπτικής. Ελάχιστα γίνονται τα τελευταία χρόνια με το Συμπόσιο του Θ. Παπαγιάννη στο Ελληνικό του δήμου Βορείων Τζουμέρκων να συνεχίζει την πορεία του στον χρόνο, μετατρέποντας ένα χωριό σε υπαίθριο μουσείο.
Τα Συμπόσια αυτά είναι σημαντικά για τους εικαστικούς αλλά και για τους φορείς που τα διοργανώνουν, αναφέρει σχετικά ο κ. Λάμπρου. «Πολλοί από εμάς δεν έχουν μεγάλα εργαστήρια για να κάνουν μεγάλα έργα. Σε ένα συμπόσιο τους δίνεται η δυνατότητα να πειραματιστούν και να δουλέψουν πάνω σε ένα μεγάλο έργο. Είναι σημαντικό από την πλευρά του καλλιτέχνη να ολοκληρώσει ένα έργο σε περιορισμένο χρόνο. Από την πλευρά του δήμου ή οποιουδήποτε οργανισμού θέλει να διοργανώσει ένα Συμπόσιο, με την αξία αγοράς δύο ή τριών έργων, σε μια ομάδα δέκα γλυπτών, έχει δέκα έργα με τα οποία μπορεί να δημιουργήσει είτε ένα πάρκο, είτε μια διαδρομή όπως στον παραλίμνιο. Στη Δράμα έχει δημιουργηθεί μια απέραντη γλυπτοθήκη έξω από το διοικητήριο. Θα μπορούσε να γίνει και στα Γιάννενα. Η ιστορία της Ελλάδας είναι γεμάτη γλυπτική, κάπως πρέπει να συνεχιστεί», τονίζει.
Ωστόσο, οι εποχές δεν είναι καθόλου εύκολες, ούτε για τους εικαστικούς. «Όταν προφέρεται η λέξη κρίση, στο κ σταματά η επαφή με τα εικαστικά, αν και είναι ανάγκη», αναφέρει ο κ. Λάμπρου, εκφράζοντας την έκπληξή του καθώς στην Αθήνα, όπου ζει, υπάρχουν χώροι που ενοικιάζονται για 1000 ευρώ ημερησίως, προκειμένου να φιλοξενήσουν εκθέσεις. «Δεν πατάω το πόδι μου, προσωπικά», τονίζει. Πρωτοβουλίες σαν αυτή του Ιδρύματος Γκανή, δίνουν «χώρο» και ευκαιρία να έρθει σε επαφή με το κοινό.
Και το επόμενο ερώτημα είναι αν υπάρχει κοινό πλέον για τα εικαστικά έργα και κατά πόσο εκπαιδευόμαστε πάνω στην τέχνη. Εξάλλου, ο κ. Λάμπρου, ως εκπαιδευτικός, υπηρέτησε στη θέση του υπεύθυνου Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων της Β΄ Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αθηνών. «Γίνεται προσπάθεια. Εάν το υπουργείο Παιδείας δώσει μεγαλύτερη σημασία, θα δημιουργήσουμε άτομα με φαντασία. Ως εκπαιδευτικός, έβαζα σαν όρο τα παιδιά να δουλεύουν ελεύθερα, όχι με φωτοτυπίες, με περιορισμένα περιθώρια, να εκφράζονται, να αναπτύξουν τη φαντασία τους, γιατί έτσι αναπτύσσουμε τη δυναμική της ελευθερίας του χαρακτήρα. Αλλιώς, αν παίξουμε συνεχώς με τον περιορισμό που έχει μια φωτοτυπία με πέντε γραμμούλες και το παραγέμισμα, το μόνο που θα ξέρουμε να κάνουμε είναι γεμιστά ή να δημιουργήσουμε παιδιά-ανθρώπους πρόβατα, που εύκολα ένας επιτήδειος θα μπορεί να τα χειραγωγήσει. Το λέω τόσο σκληρά, για να φανεί η διαφορά της ζημιάς που μπορεί να γίνει, έστω από αυτό το μικρό στοιχείο. Η παιδεία δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό όμως είναι ένα καθοριστικό σκαλοπάτι, που θα πατήσει κάποιος για να ανέβει παραπάνω», καταλήγει.
Info
Η έκθεση με τίτλο «Το πρόσωπο πίσω από τις μορφές: γλυπτική και ζωγραφική του Χρήστου Λάμπρου» παρουσιάζεται στο Ίδρυμα «Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή» (Σούτσου 26) έως τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου. Η έκθεση είναι ανοιχτή από Δευτέρα έως Παρασκευή 9 το πρωί με 2 το μεσημέρι, ενώ κάθε Τετάρτη θα λειτουργεί και από τις 6 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ. Πληροφορίες στο τηλέφωνο 2651036517.
