Κάθε μεγάλη πολιτική παράταξη υπήρξε και μια απάντηση στα ερωτήματα της εποχής της. Το ΠΑΣΟΚ του 1974 γεννήθηκε μέσα από τη δυναμική της Μεταπολίτευσης, εκφράζοντας την απαίτηση για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, δεκαετίες αργότερα, αναδείχθηκε ως η πολιτική έκφραση των κοινωνικών αντιστάσεων απέναντι στη μνημονιακή κρίση και στη διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου. Και οι δύο υπήρξαν ιστορικά τέκνα της εποχής τους, φορείς προσδοκιών, ελπίδων και κοινωνικών μετασχηματισμών. Σήμερα, όμως, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαφορετική πρόκληση. Δεν βιώνει μόνο μια κρίση οικονομικών ανισοτήτων ή κοινωνικής ανασφάλειας. Βιώνει και μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στην ίδια την πολιτική. Η απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τα κόμματα έχει μεγαλώσει. Οι παραδοσιακές μορφές πολιτικής οργάνωσης δείχνουν ολοένα και πιο ανίκανες να εμπνεύσουν συμμετοχή, να κινητοποιήσουν δημιουργικές δυνάμεις και να δώσουν χώρο στην κοινωνία να συνδιαμορφώσει τις πολιτικές απαντήσεις που χρειάζεται. Οι πολίτες έχουν απογοητευτεί από κόμματα που λειτουργούν ως κλειστοί μηχανισμοί, από κομματικές νομενκλατούρες που αναπαράγουν τον εαυτό τους, από ιδεολογικούς ινστρούχτορες, τοποτηρητές και μηχανισμούς πειθαρχίας που συχνά υποκαθιστούν τη δημιουργική σκέψη και τη συλλογική ευθύνη.
H φιλοδοξία
Η ΕΛ.Α.Σ. φιλοδοξεί να οικοδομηθεί διαφορετικά. Όχι ως ένα μετα-κόμμα χωρίς ταυτότητα, αλλά ως ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα που αντλεί τη δύναμή του από την κοινωνία και όχι από τους μηχανισμούς του. Ένα κόμμα από τα κάτω, θεμελιωμένο στη συμμετοχή πολιτών που μοιράζονται κοινές αγωνίες, κοινά προβλήματα και κοινή απαίτηση για αξιοκρατία, διαφάνεια και ηθική στη δημόσια ζωή. Πολιτών που αρνούνται να συμβιβαστούν με την απαξίωση των θεσμών και την καταπάτηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών.
Σε αυτή τη λογική, το μέλος δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό σε ένα μητρώο. Η συμμετοχή του δεν εξαντλείται στην εγγραφή ή στην παρουσία σε μια συνέλευση. Από την πρώτη στιγμή καλείται να ενταχθεί ενεργά σε θεματικούς άξονες και πεδία δράσης, εκεί όπου διαθέτει γνώση, εμπειρία και διάθεση προσφοράς. Οι θεματικές αυτές κοινότητες θα συντονίζονται τοπικά, αλλά θα λειτουργούν ταυτόχρονα σε εθνικό επίπεδο, με ισότιμη συμμετοχή όλων των μελών.
Ο ρόλος του ινστιτούτου Α.Τ.
Παράλληλα, θα βρίσκονται σε διαρκή διάλογο τόσο με τα κεντρικά όργανα όσο και με το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, δημιουργώντας μια συνεχή διαδικασία παραγωγής ιδεών, πολιτικών προτάσεων και κοινωνικής γνώσης. Έτσι, η πολιτική δεν θα κατεβαίνει από τα πάνω προς τα κάτω, αλλά θα διαμορφώνεται μέσα από μια ζωντανή σχέση ανάμεσα στην κοινωνία, την επιστημονική γνώση και τη συλλογική δράση.
Η ΕΛ.Α.Σ. δεν φιλοδοξεί να ανακυκλώσει οργανωτικά μοντέλα του παρελθόντος. Φιλοδοξεί να καινοτομήσει. Να αποδείξει ότι ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα μπορεί να είναι ταυτόχρονα δημοκρατικό, αποτελεσματικό, ανοιχτό και βαθιά κοινωνικά γειωμένο. Οι νέες ιδέες είναι αναγκαίες, αλλά δεν αρκούν από μόνες τους για να αλλάξουν την πολιτική πραγματικότητα. Χρειάζονται νέοι τρόποι συλλογικής οργάνωσης, συμμετοχής και συνδιαμόρφωσης προτάσεων, που θα μετατρέπουν τη γνώση, την εμπειρία και την αγωνία των πολιτών σε πραγματική πολιτική δύναμη. Αυτή είναι η πρόκληση που θέτει η ΕΛ.Α.Σ. και ταυτόχρονα η βασική της διαφορά από όσα γνωρίσαμε μέχρι σήμερα.
Ο Λ. Φλιτούρης είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης
