Μια δολοφονία και μια προσπάθεια συγκάλυψης και μετάθεσης της ευθύνης, ένα θέμα «θλιβερά επίκαιρο», όπως λέει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος στον Η.Α., βρίσκεται στην επίκεντρο της δραματικής ταινίας, που παίζεται στους κινηματογράφους από την περασμένη Πέμπτη, σε διανομή της Feelgood.
Κάνοντας μια σημαντική πορεία στα διεθνή φεστιβάλ, μετά την πρεμιέρα στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, η ταινία «Κρέας» παρουσιάζεται στο ελληνικό κοινό και οι συντελεστές της έρχονται σε επαφή με αυτό.
Αύριο Τρίτη, στις 8.30 το βράδυ, ο σκηνοθέτης με τον ηθοποιό Παύλο Ιορδανόπουλο και τον «δικό μας» Κωνσταντή Πιστιόλη, στον οποίο ανήκει η πρωτότυπη μουσική, θα βρίσκονται στο Odeon Paralimnio by TFG μετά την προβολή της ταινίας, για να συζητήσουν με το κοινό και να απαντήσουν σε ερωτήσεις. Εξάλλου, επιθυμία του Δημήτρη Νάκου είναι η ταινία να απευθυνθεί στο κοινό και να μην είναι μια «φεστιβαλική» ταινία.
Στην ταινία το «Κρέας» ξέρουμε τον δολοφόνο. Βρισκόμαστε στην ελληνική επαρχία και μία μέρα πριν από τα εγκαίνια του καινούριου κρεοπωλείου της οικογένειας, ο γιος δολοφονεί τον γείτονα με τον οποίο έχουν διαφορές και διενέξεις για τα κτήματα. «Οπότε δεν είναι μία ταινία που ψάχνουμε να δούμε ποιος είναι ο δολοφόνος. Το ξέρουμε και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο ποιος θα αναλάβει την ευθύνη του φόνου αυτού. Είναι μία ταινία που συνδυάζει το αστυνομικό στοιχείο με το οικογενειακό δράμα», αναφέρει.
Το θέμα περί ανάληψης ευθύνης, την εποχή αυτή, προσφέρεται δυστυχώς για παραλληλισμούς. «Αλήθεια είναι αυτό και είναι θλιβερά, θα πω, επίκαιρο το θέμα και το ζήτημα σήμερα. Ωστόσο, είναι μία ταινία που έχουμε σχεδιάσει αρκετά χρόνια πριν. Δεν ξέραμε το timing που θα βγούμε. Βέβαια πάντα, αυτό το θέμα ήταν ένας προβληματισμός μου και ένα ζήτημα που με απασχολεί, και γι’ αυτό στήσαμε την ιστορία. Η ελληνική κοινωνία ως κουλτούρα είναι ποτισμένη με την συγκάλυψη και τη μη ανάληψη ευθύνης. Από τα πολύ μικρά μέχρι τα πολύ μεγάλα και αυτό ξεκινάει πάντα από την οικογένεια. Από το πως συμπεριφερόμαστε στα παιδιά, από τη μικρή ηλικία. Η οικογένεια είναι και δημιουργώντας ομόκεντρους κύκλους φτάνει και στις πιο μεγάλες κοινωνίες», σημειώνει ο κ. Νάκος.
Παρόλα αυτά, η μη ανάληψη της ευθύνης δεν είναι μόνο ελληνικό ζήτημα. «Μου έχει κάνει εντύπωση, το νιώθω τώρα μετά την παρουσίαση της ταινίας στην Ελλάδα, ότι ουσιαστικά το κοινό στο οποίο έχει παρουσιαστεί στο εξωτερικό ,στο Τορόντο, στη Γαλλία, στις Βρυξέλλες, στην Ιταλία, στη Γλασκώβη, όπου συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα, έχει ίδιες αντιδράσεις, είτε στο εξωτερικό είτε στο εξωτερικό. Δηλαδή δεν νιώθω ότι είναι ένα κοινό… εξωτερικού. Παρότι είναι ένα βαθιά ελληνικό ζήτημα αυτό το οποίο πραγματεύομαι, και μια βαθιά ελληνική ιστορία στην επαρχία, που συμβαίνει με πολύ αναγνωρίσιμους ανθρώπους και καταστάσεις, τελικά κάτι γίνεται και με τις άλλες κοινωνίες. Βρίσκουν ανάλογες ιστορίες αλλά και τον πυρήνα της ιστορίας, που είναι πάντα το “ποιος παίρνει την ευθύνη” και αυτό είναι παγκόσμιο και διαχρονικό», αναφέρει ο σκηνοθέτης, που έχει στο ενεργητικό του 14 μικρού μήκους ταινίες και πολλές διακρίσεις.
Για τον ελληνικό κινηματογράφο, ο κ. Νάκος είναι αισιόδοξος. «Έχουμε πολύ ταλαντούχους έλληνες σκηνοθέτες, ωραίες ιδέες. Είναι πολύ εξελιγμένες πλέον, οι τεχνικές μας στην εικόνα, στον ήχο. Οπότε ναι, είμαι αισιόδοξος για τον ελληνικό κινηματογράφο και την πορεία του», καταλήγει, καλώντας τους Γιαννιώτες φίλους του σινεμά για Q&A.
«Είναι μια πολύ αγαπημένη μου πόλη τα Γιάννενα. Έχουμε κάνει γυρίσματα, έχω έρθει για διακοπές, για βόλτα… Με πολύ μεγάλη χαρά θα βρεθώ ξανά εκεί, με αυτή την ευκαιρία να συνομιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες με το κοινό», ανέφερε.
Η ταινία συμμετείχε στο τμήμα Agora Work in Progress του φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στα εργαστήρια του Mediterranean Film Institute. Είναι μια παραγωγή της Φαντασίας Οπτικοακουστική Ε.Π.Ε. και του Θάνου Αναστόπουλου, σε συμπαραγωγή με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, την ΕΡΤ και τη Foss Productions και πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του ΕΚΟΜΕ.
