Αφιέρωμα στον αυστριακό συγγραφέα και δημοσιογράφο Γιόζεφ Ροτ

Για τη ζωή και ο έργο του Γιόζεφ Ροτ θα μιλήσουν ο δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ, ο ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας Διονύσης Καψάλης, η μεταφράστρια και συγγραφέας Μαρία Αγγελίδου και ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος.
Ο Γιόζεφ Ροτ, με καταγωγή από την περιοχή της Ανατολικής Γαλικίας, κατέληξε άπατρις και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε ξενοδοχεία. Στη δεκαετία του 1920 έγινε ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους χρονικογράφους στον γερμανόφωνο τύπο. Στράφηκε προς τη συγγραφή μυθιστορημάτων από το 1923. Συνδέθηκε στενά με τον Στέφαν Τσβάιχ. Το 1933, είδε τα βιβλία του να καίγονται στη Γερμανία και αυτοεξορίστηκε. Έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο Παρίσι, όπου έγραψε μεγάλο μέρος του έργου του βυθιζόμενος αυτοκαταστροφικά στο αλκοόλ και ζώντας σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Στα τέλη του 20ού αιώνα και στις αρχές του 21ου, το έργο του γνώρισε μεγάλη διεθνή επιτυχία.
Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις «Άγρα» πάνω από έντεκα βιβλία του – μυθιστορήματα, νουβέλες, επιφυλλίδες, χρονικά και φυλλάδια, ενώ ετοιμάζεται μια εκτενής επιλογή από την αλληλογραφία Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ.
Ο Διονύσης Καψάλης αναφέρει για τον Γιόζεφ Ροτ στη «Φούγκα της Νοσταλγίας»: «Μολονότι δε θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε αλλιώς παρά ως έναν ανήσυχο στις απόψεις του και αντισυμβατικό άνθρωπο, ο Ροτ παραμένει εντούτοις προσηλωμένος σ’ έναν ηθικό πυρήνα, όπου μετά βίας συμπιέζονται, με όλες τις απρόβλεπτες διαφυγές τους, η νοσταλγία με την περιπλάνηση, ο πόνος της πατρίδας (Heimweh) με τη συνείδηση του οριστικού ξεριζωμού, η γοητεία του θανάτου με την ευγνωμοσύνη για το ακατάλυτο δώρο της ζωής».
Ο Στέφαν Τσβάιχ έλεγε πως ο Ροτ «είναι ένας ποιητής, του οποίου το όνομα δε θα σβηστεί ποτέ (και με κανέναν τρόπο) από το πάνθεο της γερμανικής τέχνης» και ότι διαθέτει κάτι από «την ψυχή των Ρώσων ‒ από την ψυχή των Αδελφών Καραμάζοφ» (Αποχαιρετισμός στον Ροτ, μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδόσεις Άγρα).