Εξαντλήθηκαν η αντοχή και η ανοχή τους

Μπροστά από τις κατοικίες τους έχει δημιουργηθεί ένα σκάμμα, εμποδίζοντας την ασφαλή πρόσβαση, ενώ στις περιόδους βροχοπτώσεων, όπως συνέβη στις αρχές Σεπτεμβρίου, τα νερά παρασέρνουν τα φερτά υλικά, δημιουργώντας τάφρο.
«Αναγκαζόμαστε, με κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων, να “διαβαίνουμε” το σκάμμα αυτό, κουβαλώντας στα χέρια όχι μόνο τα παιδιά μας, αλλά και τα καρότσια τους. Και να επιβιβάζουμε μικρά παιδιά στο μικρού εύρους εναπομείναν τμήμα του παλιού δρόμου… Ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος είναι κάτι περισσότερο από ορατός!», τονίζουν οι διαμαρτυρόμενοι περίοικοι.
Με αναφορά τους προς τον Δήμο Ιωαννιτών ζητούν αφενός την ενίσχυση της πλημμελούς, όπως καταγγέλλουν, σήμανσης του έργου, και αφετέρου την άμεση διαμόρφωση του σκάμματος κατά τέτοιο τρόπο, έστω και προσωρινό, που θα εξασφαλίζει την πρόσβαση στις κατοικίες τους και θα αποκλείει την περίπτωση δημιουργίας τάφρου και χειμάρρου.
Σύμφωνα με τους κατοίκους, που αντιλαμβάνονται τη σημασία του έργου, οι εργασίες καθυστέρησαν να ξεκινήσουν και, όταν άρχισαν, εκτελέστηκαν για διάστημα ενός περίπου μήνα «με ρυθμούς που προκαλούσαν τη θυμηδία», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, ενώ από τα τέλη Ιουλίου διακόπηκαν πλήρως.
«Υποστήκαμε και είμαστε διατεθειμένοι να υποστούμε θυσίες ανεχόμενοι τη σκόνη, τον θόρυβο, την ταλαιπωρία κλ.π., προκειμένου να γίνει το έργο, το οποίο είναι αναγκαίο για την αναβάθμιση της περιοχής και πολύ ορθά αποφασίστηκε να εκτελεστεί. Όμως, η κατάσταση που υφίσταται, καθιστά παντελώς ασύμμετρη κάθε περαιτέρω ανοχή μας. Υφίσταται πλέον αυξημένος κίνδυνος να έχουμε ατυχήματα. Πέραν τούτου, πλέον η στέρηση της απόλαυσης των κατοικιών μας και προπαντός της ασφαλούς πρόσβασης σ’ αυτές, αποτελούν μη ανεκτές συνθήκες. Απαιτούν απεμπόληση της αυτοπροστασίας μας και του αυτοσεβασμού μας. Ιδίως, δε, γιατί δε διαφαίνεται ορατό τέλος στην ταλαιπωρία μας και στην άρση των κινδύνων…», τονίζουν οι κάτοικοι, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «…δεν είναι που δε διαθέτουμε, τάχα, συλλογική συνείδηση. Ούτε μας διακρίνει δυσανεξία στην εκτέλεση έργων ή στις αυτονόητες οχλήσεις που η σωστή τους εκτέλεση επιφέρει. Όμως η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Στερούμαστε επί τρίμηνο την ασφαλή πρόσβαση στις ιδιοκτησίες μας, στα σπίτια μας. Ο κίνδυνος να μετατραπεί, ανά πάσα ώρα και στιγμή, με τις πρώτες βροχές, το σκάμμα που -έχει δημιουργηθεί σε τάφρο και χείμαρρο, λόγω και της μεγάλης κατωφέρειας των δρόμων, είναι τηλαυγής. Προειδοποιούμε για το αυτονόητο».