Μετά από τέσσερις μήνες δημόσιας διαβούλευσης, διαμορφώθηκαν οκτώ προτάσεις, οι οποίες απεστάλησαν και στην περιφέρεια Ηπείρου, φορέα υλοποίησης του Πάρκου.
«Η περιφέρεια Ηπείρου πρέπει να λάβει υπόψη την ποικιλομορφία επιχειρηματικών μοντέλων και προσεγγίσεων τεχνολογικής ανάπτυξης. Αυτή η ανάγκη αποτυπώνεται και στις στρατηγικές της ΕΕ όπως και του ΟΗΕ. Ένα πάρκο τεχνολογίας, με χρήματα φορολογουμένων πολιτών και σε δημόσια γη, οφείλει να προωθεί την πολυφωνία και να υπηρετεί την τοπική κοινωνία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανοιχτότητας και του διαμοιρασμού. Η κουλτούρα της ανοιχτής τεχνολογίας έχει ήδη ενσωματωθεί σε διεθνούς κύρους οργανισμούς και επιχειρήσεις. Υπάρχουν φορείς στην Ήπειρο και την Ελλάδα που παράγουν ανοιχτές τεχνολογίες (λογισμικό, αγροτικά μηχανήματα, ανεμογεννήτριες μικρής κλίμακας, δορυφόρους, ρομποτικές και βιονικές συσκευές, τεχνικές παραδοσιακής δόμησης κ.α.) και θα μπορούσαν να στεγαστούν σε ένα τέτοιο πάρκο», αναφέρουν τα μέλη της κίνησης, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις.
Ξεκινώντας, προτείνουν το Πάρκο να έχει κοινόχρηστα γραφεία (coworkingspace) και ένα κοινόχρηστο εργαστήριο κατασκευών (makerspace). Εκεί θα μπορούν να εργάζονται αυτοαπασχολούμενοι και φοιτητές, ενεργοποιώντας συνεργασίες και ανταλλαγή γνώσης. Επίσης, το πάρκο θα μπορούσε να προσελκύσει άτομα που εργάζονται απομακρυσμένα στον χώρο της τεχνολογίας και αναζητούν μέρη για να εγκατασταθούν προσωρινά («ψηφιακοί νομάδες»). Αντίστοιχα, όλοι οι πολίτες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση, όμως προτεραιότητα θα δίνεται στις στεγασμένες στο πάρκο επιχειρήσεις, στα σχολεία και στο πανεπιστήμιο. Όπως επισημαίνουν, η σύνδεση του κοινόχρηστου εργαστηρίου με την τοπική οικονομία (π.χ., αγροτική παραγωγή, οινοποιεία) μπορεί να προσφέρει μια διέξοδο στην πρωτογενή παραγωγή όσον αφορά λύσεις αυτοματισμού, ελέγχου και ψηφιακής μετάβασης, ενώ η γνώση παράγεται τοπικά και δημιουργεί αξία για την περιοχή. Προσθέτουν δε πως οι εκπαιδευτικές προεκτάσεις τέτοιων χώρων είναι σημαντικές (π.χ., η πρόταση της ΕΕΛΛΑΚ για τα Ανοιχτά Εργαστήρια Εκπαιδευτικής Καινοτομίας).
Η πρόταση συμπληρώνεται με την ενσωμάτωση διαδικασιών δημοκρατικής συνδιαμόρφωσης της διαχείρισης των κοινόχρηστων γραφείων και του κοινόχρηστου εργαστηρίου κατασκευών από τους πολίτες και φορείς που είναι μέλη.
Ακολούθως, προτείνεται να παρέχονται προνόμια (π.χ. έκπτωση σε ενοίκιο) στις στεγασμένες στο πάρκο επιχειρήσεις που παράγουν ανοιχτές τεχνολογίες (ελεύθερο λογισμικό/λογισμικό ανοικτού κώδικα ή/και υλισμικό ανοικτού κώδικα) σε φορείς κοινωνικής και αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας (π.χ.,
ΚοινΣΕΠ) που ασχολούνται ευρύτερα με την τεχνολογία και τα προνόμια αυτά να ενισχύονται ανάλογα με το «αποτύπωμα» της επιχείρησης ή του φορέα στην τοπική κοινωνία και οικονομία.
Προτείνεται ακόμη η διάδραση και συνεργασία μεταξύ φορέων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου και συγκεκριμένα, το πάρκο να ενσωματώσει το ΚΕΠΑΒΙ, όπου την τελευταία διετία αναπτύσσεται ένα τοπικό οικοσύστημα «δημιουργικής/κοινωνικής οικονομίας», και το επικείμενο πάρκο αγροτικής ανάπτυξης, προκειμένου να διοργανώνονται για παράδειγμα εκπαιδευτικά σεμινάρια για τους αγρότεςκαι παραγωγούς/σχεδιαστές όλης της Ηπείρου, αλλά και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη και λειτουργία κοινοτικών σχημάτων καθαρής ενέργειας για την αύξηση της ενεργειακής αυτονομίας της Ηπείρου.
Τέλος, προτείνεται το πάρκο να είναι ανοικτό στην τοπική κοινωνία χωρίς διαχωρισμούς, με σεβασμό στην διαφορετικότητα και εύκολα προσβάσιμο και αξιοποιήσιμο από ΑμεΑ.
Υπενθυμίζεται πως την διεπιστημονική ομάδα αποτελούν ο καθηγητής δρ. Βασίλης Κωστάκης, οι ερευνητές δρ. Χρήστος Γιωτίτσας, δρ. Βασίλης Νιάρος, δρ. Άλεξ Παζαΐτης, δρ. Αλέκος Πανταζής, δρ. Χριστίνα Πριάβολου και οι υποψήφιοι διδάκτορες Μίνα Κουβάρα και Νικηφόρος Τσιούρης.
