Οι τρεις επιλογές του Μωυσή Ελισάφ

Με βάση, ωστόσο, τα όσα εξελίχθηκαν στο δημοτικό συμβούλιο, τις καταγγελίες του δημάρχου για οργανωμένο σχέδιο υπονόμευσης και τη στάση των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, που κρατούν «μανιάτικο» τα όσα έγιναν και ειπώθηκαν πριν και μετά τις εκλογές, φαίνεται πως αυτή δε θα είναι η μοναδική περίπτωση, που η δημοτική αρχή θα βρεθεί σε ανάλογη θέση, αν σύντομα δεν αλλάξει κάτι.
Ο Μωυσής Ελισάφ καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε τρεις λύσεις για το πώς θα συνεχίσει μέχρι το τέλος της θητείας του και ανάλογα με την επιλογή που θα κάνει, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό και το αποτύπωμα που θα αφήσει στη θητεία του. Κάθε μία λύση έχει και διαφορετικά χαρακτηριστικά, κάποιες απαιτούν υποχωρήσεις, αλλά έτσι είναι όλα στη ζωή: κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις.
Η μία λύση, την οποία φαίνεται να έχει επιλέξει στην αρχή της θητείας του, είναι αυτή να συνεχίσει ως μια δημοτική αρχή μειοψηφίας, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο κάθε επιλογή του να βρίσκει «τοίχο» από την αντιπολίτευση, όπως συνέβη στο θέμα των απορριμμάτων. Άλλωστε, όπως διεφάνη, απέναντί του δεν έχει πέντε παρατάξεις, που ενδεχομένως ευκαιριακά θα συνασπίζονται, αλλά τουλάχιστον οι δύο εξ αυτών έδειξαν πως κινούνται σε ενιαία γραμμή.
«Θα μείνουμε προσηλωμένοι στις αρχές και τις αξίες μας. Αν δεν καταφέρουμε να πείσουμε τους συναδέλφους μας, θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τους πολίτες. Ο καθείς με τα όπλα του», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μ. Ελισάφ, όταν ρωτήθηκε σχετικά στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου. Όμως, οι αποφάσεις λαμβάνονται στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου και όση στήριξη να έχει από την κοινωνία ο κ. Ελισάφ, αν δεν καταφέρνει να παράγει έργο και να λύνει προβλήματα, οι δημότες δε θα κατηγορούν τον Νάτση και την Καλογιάννη, αλλά θα στρέφονται κατά της δημοτικής αρχής. Και το ότι ο ίδιος δε θα είναι ξανά υποψήφιος σε τέσσερα χρόνια, άρα το πολιτικό κόστος δεν είναι κριτήριο για τις αποφάσεις του, δεν ισχύει για το σύνολο όσων έχουν συμπορευτεί μαζί του, που σαφώς νοιάζονται και για την επόμενη μέρα.
Ο δεύτερος δρόμος είναι να προσπαθήσει να διευρύνει την πλειοψηφία, ώστε να φτάσει στους 23 δημοτικούς συμβούλους. Αυτή τη στιγμή, μετά τη σύμπραξη με τις παρατάξεις «Ανεξάρτητη Δημοτική Πρωτοπορία» και «Γιάννενα Τώρα», καθώς και τους δύο ανεξαρτητοποιηθέντες από την παράταξη «Ιωάννινα_2023», διαθέτει 20. Ο δημοτικός σύμβουλος Φίλιππος Ευαγγέλου μπορεί να ψήφισε υπέρ της πρότασης της δημοτικής αρχής στο θέμα των απορριμμάτων, ωστόσο ούτε ανεξαρτητοποιήθηκε ούτε πρόθεση διαγραφής του υπάρχει, εκτός κι αν βρεθεί σε αναντιστοιχία με την παράταξή του και σε άλλα ζητήματα. Πάντως, η Τ. Καλογιάννη έδειξε πως τον υπολογίζει, προτείνοντάς τον το ίδιο βράδυ ως μέλος της παράταξης «Ιωάννινα_2023» στην Επιτροπή Ονοματοδοσίας.
Ερωτηθείς σχετικά με την πιθανότητα η πλειοψηφία να διευρυνθεί, ο κ. Ελισάφ έκανε λόγο για μια δυνητική κατάσταση, λέγοντας ότι η πόρτα είναι ανοιχτή, αλλά έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι δεν επιδιώκει μεταγραφές ούτε κάνει μυστικές συναντήσεις.
Ο τρίτος δρόμος είναι να επιδιώξει συναίνεση ή έστω να εμφανίζεται πιο ευέλικτος. Αν για παράδειγμα, στην πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου δεν επέμενε στο όλα ή τίποτα, κάλλιστα θα μπορούσε να βρεθεί μια «χρυσή τομή». Να συνεχιστεί, δηλαδή, η συνεργασία με ιδιώτες για τις δημοτικές ενότητες Παμβώτιδας ή Μπιζανίου και να μην εκχωρηθούν οι υπόλοιπες δύο. Δύσκολα θα μπορούσε να καταψηφίσει η παράταξη Μπέγκα, ενώ ακόμη και η αντίδραση των εργαζομένων δε θα ήταν σε ανάλογη κλίμακα, αφού γνωρίζουν πως η λήξη των συμβάσεων θα επιβαρύνει το έργο τους.
Σε ό,τι αφορά τη συναίνεση, το μόνο που χρειάζεται, είναι να μπει ένα τέλος σε όσα η κάθε παράταξη κουβαλάει από την προεκλογική και μετεκλογική περίοδο, και να υπάρξει διάθεση συνεργασίας για το καλό της πόλης. Σε σημαντικά ζητήματα, οι προγραμματικές θέσεις με τις παρατάξεις Μπέγκα και Καλογιάννη έχουν μεγαλύτερη ταύτιση ακόμη και από αυτές των εταίρων του. Και αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεται όποιος έχει ρίξει έστω και μια γρήγορη ματιά στις προεκλογικές τους διακηρύξεις.
Από τη στιγμή που όλοι συμφωνούν ότι οι πολίτες θέλουν έργα που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα τους και η πόλη δεν μπορεί να βλέπει τις ευκαιρίες να περνούν από μπροστά τους, πρέπει να βρεθεί πεδίο συνεννόησης και συνεργασίας.