Τα χρυσάνθεμα όλων των χρωμάτων, γνωστά με το όνομα αηδημητριές, έκαναν την εμφάνισή τους στο κέντρο της πόλης κι άντε να πούμε πως έφτασαν και λίγο πιο πέρα, στον πεζόδρομο της Μουλαϊμίδου, ενώ κάποια περισσεύματα από τις ρίζες των ανθοπωλείων φυτεύτηκαν στις ζαρντινιέρες στον πεζόδρομο της οδού Οπλαρχηγού Πουτέτση. Να μην έχουμε παράπονο, κι ας μοιάζουν ταλαιπωρημένα και ξεκομμένα άγαρμπα από το φυτικό βασίλειο, όπως οι κάτοικοι ετούτης της πόλης από τον ιστό της.
Χάρμα οφθαλμών είναι πάντως το κέντρο των Ιωαννίνων ενόψει της 28ης Οκτωβρίου. Το Πάρκο Ηρώων βρίσκεται μέσα στα χρώματα, το ιστορικό Ρολόι φαντάζει διαφορετικό, ως και οι δείκτες του είναι στη σωστή θέση. Κι ενώ όλα μοιάζουν ανορθόδοξα λίγο πιο πέρα από το κέντρο, το Ρολόι, παραδόξως, δεν πηγαίνει μπροστά ούτε πίσω. Στέκει ολόρθο στον χρόνο.
Ως το παλαιό Τρία Άλφα, στην Αίγλη —ονομασία της περιοχής κατ’ εμάς τους παλαιούς—, εκεί όπου βρίσκονταν τα κακόγουστα σπιτάκια των σκύλων, η ομορφιά περισσεύει. Λένε πως ξεφύτρωσαν στον μπροστινό κύκλο, εν μία νυκτί, τριάντα τον αριθμό τεράστιες φούντες από το άνθος της εποχής.
Στα μπροστινά παρτέρια της Περιφέρειας Ηπείρου κάθε γούρνα έλαβε το αναλογούν μερίδιο. Τρία-τέσσερα χρυσάνθεμα φιγουράρουν δώθε-κείθε. Όλα έτοιμα για την υποδοχή της μεγάλης εθνικής εορτής. Δόθηκε και μέρος της υπό κατασκευήν πλατείας για την παρέλαση κι όλα καλά κι άγια στο κέντρο. Αν κάνεις και πας λίγο πιο πέρα, νίλα που σ’ έφαγε. Όμως είναι μια καλή ευκαιρία, με τον ερχομό του ΟΧΙ, να ευπρεπιστεί τουλάχιστον το κέντρο κι, όπως λέει κι ο λαός, όσα βλέπει ο Γιάννης, τα υπόλοιπα κάτω από το χαλί.
Με τις πρώτες στάλες της πάχνης που έπεσαν πάνω στις γλιστρίδες της ανεγειρόμενης πολυκατοικίας της οδού Μουλαϊμίδου, πρόσεξα ότι τέσσερις-πέντε γνωστές Γιαννιώτισσες έπιναν τον καφέ τους στην απέναντι καφετέρια, με πρώτη τη βιβλιοπώλισσα της 28ης Οκτωβρίου, της οποίας η εξονυχιστική ματιά πέφτει πάντα στα δύσκολα κι έχει για όλα να προτείνει λύσεις.
Πάνω στο ποδήλατό του, ο σινεφίλ συμπολίτης μας και μεγάλος θαυμαστής της φιλοσοφίας και του αρθρογράφου του «Η.Α.», καθηγητή Δημήτρη Σιδερή, διασχίζει το κέντρο για την πρωινή του άσκηση. Σταματά για μια ανάσα την πορεία του. Ρίχνει την ιδέα, με την ευκαιρία της επετείου, να οργανωθεί φεστιβάλ κινηματογράφου, με πρώτη προβολή της ταινίας με τον αινιγματικό όσο και συμβολικό τίτλο «Οι άνθρωποι του βασιλιά».
Η επινόηση δική του. Αίθουσες υπάρχουν και μάλιστα στο κέντρο, αποφαίνεται· από ιδέες στερεύουν οι διοικούντες. «Αν έχουν έναν κινηματογράφο στο κέντρο οι δημότες, θα σηκωθούν όλοι από τον καναπέ», επιμένει.
Ο καθένας με τον πόνο του.
