Ο δρόμος με φέρνει πολύ συχνά κάτω, εκεί στα σοκάκια κοντά στη λίμνη, όπου οι μυρωδιές από το γιασεμί ή το αγιόκλημα μπορεί να μην υφίστανται τη σήμερον, υπάρχει όμως το ίχνος τους, εκείνο το οσφρητικό αποτύπωμα που πλανάται στον χώρο. Κι αυτό το ίχνος το συντηρούν και το κρατούν σαν δάδα αναμμένη τα παλιά σπίτια με τις μωβ μπουκαμβίλιες, κυρίως όμως με την ιστορία, την ομορφιά και την πάστρα τους.
«Όπου και να πάω, πάντα επιστρέφω στα Γιάννενά μας», ήταν η φράση που υιοθετεί και μου είπε σήμερα το πρωί ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή, Ναπολέων Μάργαρης, ως επίρρωση των όσων του κατέθεσα άμα τη εισόδω μου στο ιστορικό οίκημα.
Ήταν ο ξεναγός μου στην έκθεση φωτογραφίας του συμπολίτη μας Βασίλη Χολέβα, που φέρει τον τίτλο «Ιωάννινα, δεκαετίες του ’50 και του ’60 – Η πόλη μέσα από παλιές φωτογραφίες».
Άλλος είναι φιλοτελιστής, άλλος ερανιστής. Ο συμπολίτης μας, εκ της ιστορικής Καλούτσιανης ορμώμενος, δημιούργησε μια πλούσια προσωπική συλλογή από λευκώματα, καρτ ποστάλ και παλιές φωτογραφίες, και δη των Ιωαννίνων. Μέρος αυτής της συλλογής εκτίθεται στο Ίδρυμα Γκανή έως τις 30 Οκτωβρίου.
Επί ώρα στάθηκα σε καθεμία από τις φωτογραφίες, αναπολώντας εκείνα τα χρόνια, που με οδήγησαν σε ένα μοναδικό ταξίδι στον χρόνο, στα Γιάννενά μας. Άλλες εικόνες τις ζήσαμε, άλλες αποτυπώθηκαν στη μνήμη από τις ιστορίες των δικών μας ανθρώπων.
Είναι δηλωτικό το γεγονός ότι ακόμη και οι νεότεροι γυρίζουν πίσω, βλέποντας τις φωτογραφίες του ευαίσθητου Γιαννιώτη συλλέκτη, αν κρίνουμε τόσο από τις χιλιάδες επισκέψεις στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος όσο και από την παρουσία τους στην έκθεση.
Μικρές στιγμές μιας άλλης εποχής και μιας άλλης ζωής της πόλης συναντά ο επισκέπτης. Και είναι αξιοσημείωτο ότι στις εικόνες αποτυπώνεται ζωντανή η ιστορία της.
Οι παλιοί αμαξάδες συγκεντρωμένοι, τα σπίτια, η αγορά, τα εμπορικά καταστήματα, τα Γιάννενα μέσα στην ομίχλη και το χιόνι, η παραδοσιακή βόλτα στην πλατεία. Συγκινείσαι.
Την ώρα που φτάσαμε στο Ίδρυμα Γκανή, μόλις αποχωρούσε η κόρη του πρώην δημάρχου της πόλης και επίσης σπουδαίου συλλέκτη, Τάσου Παπασταύρου, η Τζούλη. Σε λίγες ημέρες θα παρουσιαστεί στον ίδιο χώρο μια ακόμη έκθεση, αυτή τη φορά με γκραβούρες από τη συλλογή του πατέρα της.
Το συγκεκριμένο θέμα σχεδιάζεται να αποτελέσει και το ημερολόγιο του Ιδρύματος για το 2027.
