Σε κάθε πολιτεία, σε κάθε κράτος, πυλώνες της ακεραιότητάς τους είναι η οικονομία και η άμυνά τους. Χωρίς αυτά δεν γίνεται. Απαραίτητα, αλλά δεν αρκούν. Πολιτείες και κράτη έχουν εχθρούς που εποφθαλμιούν να σφετεριστούν τον πλούτο τους. Χρειάζονται επιπλέον και σύμμαχοι. Αλλά η δημιουργία συμμαχιών δεν επιτρέπεται να γεννά άλλους εχθρούς που, φυσικά, θα συμμαχήσουν με όποιους εχθρούς μας απειλούν.
Δεν είναι μυστικό. Η γειτονική μας χώρα διατυμπανίζει διάφορες απειλές εναντίον μας. Με το χρόνο αυτές προστίθενται η μια πάνω στην άλλη και βαθμιαία ακολουθεί η πραγματοποίησή τους, μόλις εμείς κάνουμε κάποιο λάθος στην πολιτική μας. Το τελευταίο μεγάλο λάθος μας ήταν φυσικά η επταετής δικτατορία μας που κατέληξε σε κατοχή μεγάλου μέρους της Κύπρου από τους Τούρκους. Όταν λέω κατοχή εννοώ την παρουσία ξένων ένοπλων δυνάμεων πάνω σε μια χώρα. Αυτές μπορεί να βρίσκονται πάνω στη χώρα με τη συναίνεσή της. Βρετανικές βάσεις υπάρχουν πάνω στην Κύπρο. Αμερικανικές βάσεις υπάρχουν πολλές στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν είναι κατοχή, αν και είναι περιορισμός στις ικανότητές μας να ελισσόμαστε όταν είναι απαραίτητο για τα συμφέροντά μας.
Οι απειλές, λεκτικές, αλλά και με πράξεις της γείτονος αυξάνονται και εμείς υποχωρούμε βήμα-βήμα, για να διατηρήσουμε «ήσυχα νερά», δηλαδή να αποφύγουμε έναν πόλεμο. Η άμυνά μας έχει ενισχυθεί. Ίσως δεν ήταν ποτέ καλύτερη τα τελευταία 80 χρόνια. Αυτό είναι πολύ θετικό. Όμως υποχωρήσεις εξακολουθούμε να κάνουμε, παραιτούμενοι από δικαιώματά μας. Να μερικά. Δεν επεκτείνομε τα χωρικά μας ύδατα όσο μας επιτρέπει το διεθνές δίκαιο. Δεν συνεχίζομε τα έργα στην Κάσο που θα μας ενώσουν με την Κύπρο. Ανεχόμαστε, παριστάνοντας πως «δεν τρέχει τίποτε» τη NAVTEX που χωρίζει το Αιγαίο σε δύο μέρη επαόριστον και θα πρέπει να ζητούμε την άδεια της Τουρκίας για να ταξιδεύουμε από το ένα μέρος της πατρίδας μας στο άλλο, π.χ. από την Αθήνα στη Λέσβο. Δεχόμαστε να συζητάμε οι δυο μας, ενώ είμαστε 8 φορές πιο μικροί, σα να συζητούσαν ένα λιοντάρι με ένα λαγό, για δικαιώματα που εκχωρούμε στους απέναντί μας, ενώ αυτά ανήκουν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποίαν ανήκομε.
Εχθρούς δυστυχώς δημιουργήσαμε. Στον πόλεμο Ρωσίας Ουκρανίας υπάρχουν πολλές δικαιολογίες υπέρ των εισβολέων Ρώσων, που λίγ΄ ως πολύ σήμερα αναγνωρίζουν οι ΗΠΑ. Δεν ξέρω. Πιστεύω πως θα υπήρχαν άλλα μέσα, πιο ειρηνικά, να επιδιώξει ο εισβολέας ό,τι θεωρεί πως το δικαιούται. Εξάλλου, με το να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα μια τέτοια καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου όχι πολύ μακριά μας, μια αναθεώρηση των συνόρων, είναι σα να αναγνωρίζουμε τέτοιο δικαίωμα στους Τούρκους να κατέχουν τη Βόρεια Κύπρο. Θα έπρεπε, πιστεύω να διαμαρτυρηθούμε έντονα για την εισβολή. Και να απαιτήσουμε από τους συμμάχους μας να πάρουν αυστηρά μέτρα κατά του εισβολέα, ίδια με εκείνα που παίρνουν κατά της Τουρκίας που κατέχει παράνομα τη Βόρεια Κύπρο. Στο κάτω κάτω για την Τουρκοκυπριακή διαμάχη, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποχρεώσεις, αφού η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Ουκρανία δεν είναι μέλος ούτε της ΕΕ ούτε του ΝΑΤΟ, επομένως η Δύση δεν είχε καμιά υποχρέωση να επέμβει. Είναι όμως και το ηθικό ζήτημα της αλληλεγγύης. Θα θεωρούσα ότι έπρεπε να στείλουμε ανθρωπιστική βοήθεια παραπάνω από όση στείλαμε και να ΜΗ στείλουμε στρατιωτική βοήθεια. Η ανθρωπιστική βοήθεια σώζει ζωές. Η στρατιωτική αφαιρεί ζωές. Επιπλέον, αντίθετα από τους άλλους συμμάχους μας, εμείς έχομε συμπαγή Ελληνικό πληθυσμό εκατοντάδων χιλιάδων στη Ρωσία, που με τις πράξεις μας τους κάνομε ομήρους. Κι όμως το Σύνταγμά μας γράφει σαφώς πως «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ». Όπως ήταν φυσικό, η Ρωσία μας έγραψε στο κατάστιχο των εχθρών της. Ήταν σύμφωνη με το Σύνταγμά μας αυτή η απόφασή μας; Να μην ξεχνάμε πως η Ρωσία, μαζί με την Αγγλία και τη Γαλλία συνέβαλαν αποφασιστικά στην απελευθέρωσή μας στην Εθνική Επανάστασή μας. Δεν ξέρω, αλλά αισθάνομαι πως η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας εναντίον ενός γιγαντιαίου κράτους είναι από τις χειρότερες που έχομε πάρει για τα συμφέροντα της ύπαρξής μας. Να θυμίσω πως καμιά από τις τρεις δυνάμεις που ανέφερα δεν υπήρξαν πάντα βοηθητικές σε όλες τις επιδιώξεις μας, η Ρωσία, ενδεχομένως, πιο επιζήμια από τις άλλες, αλλά, ενώ έχομε δει πολλούς ενόπλους πάνω στον τόπο μας, Τούρκους, Ιταλούς, Γερμανούς, Βουλγάρους, Άγγλους, Αμερικανούς, δεν έχομε δει ποτέ Ρώσους.
Τελευταία δημιουργήσαμε άλλον ένα εχθρό, το Ιράν. Καταρρίψαμε πυραύλους του που κατευθύνονταν εναντίον της Σαουδικής Αραβίας. Δεν στρέφονταν ούτε εναντίον μας ούτε εναντίον των ομοεθνών μας Κυπρίων ούτε εναντίον μιας χώρας με την οποίαν δεσμευόμαστε με συμμαχία. Ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει η Σαουδική Αραβία. Δεν ξέρω ακόμη αν έχουμε αναλάβει την υποχρέωση να υπερασπιζόμαστε τις ΗΠΑ ή της αποφυάδες της, όπως είναι οι πολυάριθμες βάσεις τους σε όλο τον κόσμο. Έχουν αναλάβει αντίστοιχα τέτοια υποχρέωση οι ΗΠΑ να μας υπερασπιστούν αν δεχθούμε επίθεση από οποιονδήποτε; Οι εμπειρίες που έχομε είναι ότι δεν απέτρεψαν και εξακολουθούν να ανέχονται την Τουρκική κατοχή στην Κύπρο. Και στην κρίση των Ιμίων, όταν οι Ευρωπαίοι φίλοι μας δεν σήκωναν το τηλέφωνο, ενώ οι Αμερικανοί γνώριζαν πως τα Ίμια είναι Ελληνικά δέχθηκαν ότι είναι αμφισβητούμενα.
Έγραψα για το μεγάλο για μένα λάθος της δημιουργίας ενός μεγάλου εχθρού. Να μπω όμως τώρα και στα θετικά νέα της δημιουργίας συμμάχων. Σύμμαχός μας βέβαια είναι η Κύπρος. Είναι πολύ μικρή, με ελάχιστη στρατιωτική ισχύ, αλλά είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ και η φωνή της είναι το ίδιο ισχυρή όσο και των λοιπών μελών της Ένωσης. Ένα βέτο της μπορεί να ακινητοποιήσει όλη την Ένωση. Τελευταία είχαμε τις συμφωνίες Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας. Η Τουρκία είναι τόσο απειλητική για το Ισραήλ, όσο και για την Ελλάδα. Και διατηρήσαμε τις επιφυλάξεις μας ότι αυτή η συμμαχία δεν σημαίνει ότι στρεφόμαστε κατά των αδικούμενων (καθ΄ ημάς) Παλαιστινίων. Ήλθε και έμμεσα η συμφωνία Λιβάνου με την Κύπρο. Με την Κύπρο είμαστε δύο κράτη, αλλά ένα έθνος. Και άκουσα πρόσφατα μια συνέντευξη του Μπακσί (Gagan Deep Baksh, Ινδού απόστρατου στρατηγού να θυμίζει στους Τούρκους πως η Ινδία είναι η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, έχει ατομική βόμβα και να μην απειλούν την Ελλάδα και την Κύπρο. Παράλληλα έχομε κάνει οικονομικο-αμυντικά ανοίγματα με την Ινδία διαμέσου του Ισραήλ και της Κύπρου.
