Διά ορατού φάσματος… και διά αοράτου.
Μπαίνοντας στην αυλή του 2ου Γυμνασίου Ιωαννίνων, τον επισκέπτη υποδέχεται ένα μήνυμα που δεν φωνάζει -υπάρχει. Δημιουργημένο από μαθητές και καθηγητές, μιλά για την ορατότητα, για το δικαίωμα να υπάρχει κανείς όπως είναι. Και, σχεδόν ψιθυριστά, εκεί ψηλά (ίσα που φαίνεται), το «διά αοράτου» θυμίζει πως κάποιοι άνθρωποι έμαθαν να περνούν απαρατήρητοι -όχι από επιλογή, αλλά από συνθήκη.
Αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι απλώς μια ζωγραφιά ή ένα γκράφιτι στον τοίχο. Είναι μια στάση. Ένας λόγος ουσιαστικός για να θέλει ένας γονιός το παιδί του -ορατό ή αόρατο- να μεγαλώσει εδώ, σε έναν χώρο που το βλέπει…
