Κατανοούμε εν μέρει τον ισχυρισμό της δημοτικής αρχής Κόνιτσας ότι η συντήρηση στην επικαιρότητα της επίθεσης σε βάρος των προσφυγόπουλων στιγματίζει την τοπική κοινωνία, που έχει δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες. Ωστόσο, δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται μεμονωμένο γεγονός η επίθεση, όταν έχουν καταγραφεί ένα άλλο επεισόδιο σε βάρος ανήλικου πρόσφυγα την περίοδο των Αποκριών, αλλά πολύ περισσότερο επιθέσεις –ευτυχώς όχι με ρόπαλα- σε βάρος του καθηγητή του πανεπιστημίου Ιωαννίνων Βασίλη Νιτσιάκου και συμμετεχόντων στο Θερινό Σχολείο στην Κόνιτσα από ακροδεξιά στοιχεία. Από τη στιγμή που μιλάμε για τέσσερα περιστατικά και μάλιστα κλιμακούμενα μέσα σε διάστημα ενός χρόνου, το να μιλάς για μεμονωμένο συμβάν είναι τουλάχιστον αστείο. Και θα έπρεπε να το σκεφτούν πολύ καλά ο κ. Παπασπύρου και οι συνεργάτες του, πριν τόσο εύκολα το επικαλεστούν στα επιχειρήματά τους για μη συμμετοχή στο σημερινή συλλαλητήριο. Εκτίθενται…
Α.Τ.
Μένουμε στις εντυπώσεις
Ανεξαρτήτως αν υπάρχει συμφωνία ή διαφωνία με επιμέρους παρεμβάσεις και έργα, το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας είναι πρωτίστως ένα σημαντικό εργαλείο, ένας «μπούσουλας» για το τι μπορεί να γίνει και πώς μπορεί να βελτιωθεί η εικόνα της πόλης αλλά και η ποιότητα ζωής μας σε αυτή. Δυστυχώς, οι περισσότεροι επικεντρώνονται σε τίτλους και μεμονωμένες παρεμβάσεις, όπως συμβαίνει συνήθως, και χάνεται η γενική εικόνα. Αντί να επικρίνουμε μόνο, λέγοντας πως το «ένα δε γίνεται», «το άλλο δε γίνεται», παρόλο που καθημερινά βρίζουμε για το κυκλοφοριακό και την έλλειψη ποδηλατοδρόμων, μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά σε αυτά που προβλέπει, να κάνουμε προτάσεις, παρατηρήσεις κ.λπ. Και το λέμε αυτό, γιατί, πολλές φορές, σε αυτά τα θέματα, τα σχόλια στο facebook πέφτουν βροχή, αλλά επί της ουσίας, ελάχιστοι έχουν διαβάσει το περιεχόμενο. Λόγω συγκυρίας και μόνο, ενόψει των εκλογών, ίσως είναι λίγοι περισσότεροι εκείνοι που θα ασχοληθούν σε σχέση με τις προηγούμενες διαβουλεύσεις.
Γ.Χ.
Το «μπλόκο»
Στις 12 το μεσημέρι είναι προγραμματισμένη για αύριο η εκδήλωση λογοδοσίας της διοίκησης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, στην οποία έχει ανακοινωθεί και η παρουσία του υπουργού Υγείας, από τις 10 το πρωί οργανώνει κινητοποίηση στην είσοδο του νοσοκομείου το ΠΑΜΕ Υγείας-Πρόνοιας Ιωαννίνων. Έτσι είναι τα σωστά «μπλόκα». Είσαι τουλάχιστον δυο ώρες νωρίτερα στη θέση σου, για να μη σε αιφνιδιάσουν, φτάνοντας νωρίτερα. Μόνο που το νοσοκομείο έχει και άλλες εισόδους, επομένως φανταζόμαστε πως θα έχει υπάρξει πρόνοια και για οπισθοφυλακή, ώστε το «μπλόκο» να είναι πραγματικό και όχι για τα μάτια του κόσμου και των ΜΜΕ.
Α.Τ.
Εν ριπή οφθαλμού
Με τον απρόσμενο επισκέπτη, τον δυνατό αέρα της Πέμπτης ,σημείωσα δυο περιστατικά. Το πρώτο ήταν όταν μου ήρθε στο κεφάλι ένα ολόκληρο κλαδί γεμάτο κουκουνάρια στην αρχή του πεζόδρομου της Μιχαήλ Αγγέλου απέναντι από την Όαση, ευτυχώς χωρίς καμιά επίπτωση. Στο δεύτερο -και πιο τρανταχτό- δεν ήμουν το θύμα, αλλά αυτόπτης μάρτυρας. Βάδιζα στο πεζοδρόμιο επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη, το οποίο είχε στρωθεί από τα παρακείμενα μαγαζιά με χαρτόκουτα, εκ των οποίων άλλα υπήρχαν ήδη κάτω και άλλα είχαν πέσει από τους κάδους απορριμμάτων. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, κι ενώ το πεζοδρόμιο ήταν γεμάτο κόσμο που έσπευδε να προφυλαχτεί από τον αέρα και πατούσε πάνω στα κουτιά ακροβατώντας, ένας μηχανόβιος διέσχιζε με τη μηχανή του το πεζοδρόμιο με ορμή και θόρυβο, χωρίς να υπολογίσει κανέναν. Επόμενο ήταν να τρομάξει ένα παιδί που προς στιγμή δεν κατάλαβε ότι η μηχανή περνούσε δίπλα του με αποτέλεσμα να κάνει μια ενστικτώδη κίνηση και να πεταχτεί στον δρόμο από τον φόβο του. Σκεφθείτε τι θα γινόταν αν περνούσε αυτοκίνητο… σε ένα δρόμο που σφύζει από οχήματα. Έτυχε εκείνη την ώρα να μην περνά.
Λ.Τ.
Περί κατάργησης συμβολαίου
Αν έχετε ένα συμβόλαιο κινητής τηλεφωνίας με την Cosmote και θέλετε να το καταργήσετε για να μπείτε σε μια άλλη διαδικασία, ετοιμαστείτε για μεγάλες ταλαιπωρίες. «Πιάσαμε έναν κλέφτη, τον αφήνουμε, δεν μας αφήνει», όπως λέει κι η παροιμία. Όχι βέβαια πως εννοούν οι αναγνώστες οι οποίοι διαμαρτύρονται και είναι πολλοί, ότι πρόκειται περί κλεψιάς, αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν τη μεγάλη καθυστέρηση για κάτι που δεν είναι παρά μια απλή διαδικασία. Μερικοί εδώ και δυο μήνες έχουν κάνει το αίτημα κατάργησης και δεν εισακούεται. Μήπως θα πρέπει να διερευνήσουν το θέμα κάποιοι αρμόδιοι και τοπικά, αντί να κάνουν απεργίες, όπως χθες;
Λ.Τ.
Μια ξεχασμένη γειτονιά
Με αφορμή το χθεσινό πρωτοσέλιδο και τα καλά νέα της αναβάθμισης του οδοφωτισμού της πόλης, αρκετοί κάτοικοι των οδών Καποδιστρίου, Ελένης Ζωγράφου και της ευρύτερης περιοχής μας ζήτησαν να περάσουμε βράδυ μια βόλτα από τη γειτονιά τους για να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι την πλήρη απουσία φωτισμού εδώ και μήνες πολλούς σε όλες τις κεντρικές οδούς και τους παράδρομους τους. Μόνο η Ναπολέοντος Ζέρβα επισημαίνουν ότι έχει φως, που δεν έρχεται όμως από τις λάμπες του δήμου, αλλά από τα ένθεν κακείθεν μαγαζιά του δρόμου. Ενημερώθηκαν πρόσφατα βέβαια ότι και η περιοχή τους θα συμπεριληφθεί σε εκείνες που θα φωτιστούν με led, όμως παραπονιούνται ότι είναι γενικότερα μια ξεχασμένη και παραμελημένη από τον δήμο γειτονιά, καθώς ποτέ δεν έχουν γίνει έργα εκεί, ούτε καν ένα πεζοδρόμιο δεν έχει διαπλατυνθεί ή έστω ανανεώσει τις πλάκες του.
Τ.Τ.
Χωρίς γέφυρα
Θα θυμάστε εκείνη τη χαρακτηριστική μικρή γέφυρα δίπλα από τη βρύση, που ήταν ουσιαστικά μία από τις εισόδους στην πλατεία Πάργης. Με την ανάπλαση, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, καταργήθηκε και στη θέση της φτιάχτηκαν κι από τις δύο μεριές σκαλάκια και έτσι όσοι έρχονται από την Πυρσινέλλα ή τη Σμύρνης και κινούνται με καροτσάκι, αλλά και οι έχοντες κινητικά προβλήματα, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τον γύρο ή να περάσουν μέσα από τις καφετέριες για να μπουν στην πλατεία. Η αλήθεια είναι ότι η πλατεία είναι προσβάσιμη πια από περισσότερα σημεία και ο γύρος που καλούνται να κάνουν οι συμπολίτες μας μικρός, αλλά καταγράφουμε τη διαμαρτυρία τους, που δεν είναι και παράλογη.
Τ.Τ.
