Βρεθήκαμε μετά από πολλά χρόνια και εκείνη η συνάντηση μας έδωσε το ερέθισμα για αυτή τη συνέντευξη, όπου ο Γιώργος Σκέντος σημειώνει ότι όταν φορούσε τη φανέλα του ΠΑΣ ήταν πιστός στρατιώτης του και έδινε τα πάντα για την ομάδα, ενώ τώρα, παρότι πέρασαν 31 χρόνια από τότε που έφυγε από τα Γιάννινα, παραμένει λάτρης της πόλης αλλά και φανατικός οπαδός του ΠΑΣ! Φόρεσε 121 φορές τη φανέλα του «Άγιαξ της Ηπείρου», από το 1989 μέχρι το 1994, είναι από τα καλά παιδιά που πέρασαν απ’ αυτή την ιστορική ομάδα και δεν την ξέχασαν ποτέ. Όπως λέει ο ίδιος στη σημερινή συνέντευξη στο «ΦΩΣ», ο Πιερικός με τις 290 συμμετοχές σε εθνικές κατηγορίες και ο ΠΑΣ Γιάννινα με τις 121 συμμετοχές είναι οι δύο ομάδες που σημάδεψαν την καριέρα και τη ζωή του. Είναι γέννημα-θρέμμα Κατερινιώτης, ξεκίνησε και τελείωσε την καριέρα του στον Πιερικό με ενδιάμεσο σταθμό μιας πενταετίας στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μας διηγείται καταπληκτικές ιστορίες, ενώ σχολιάζει και θέματα της επικαιρότητας. Ο Γιώργος Σκέντος έκανε μια όμορφη οικογένεια και ζει στην Κατερίνη.
Γιώργο, πόσα χρόνια αγωνίστηκες στον ΠΑΣ Γιάννινα;
Πέντε χρόνια. Από το 1989 μέχρι το 1994. Θα έμενα και περισσότερο, αλλά προέκυψε ένα πρόβλημα με τον πεθερό μου και έπρεπε να γυρίσω οικογενειακώς στην Κατερίνη.
Τι κρατάς από εκείνη την εποχή;
Την πρώτη χρονιά ανεβήκαμε στην Α’ Εθνική, με εκείνο το παιχνίδι θρίλερ της τελευταίας αγωνιστικής με τον Μακεδονικό. Και πέσαμε την επόμενη χρονιά, άδικα θα έλεγα, γιατί είχαμε καλή ομάδα και καλούς παίκτες. Ο ΠΑΣ Γιάννινα και ο Πιερικός είναι οι ομάδες που ταυτίστηκαν με την καριέρα μου.
Νοσταλγείς εκείνα τα ωραία χρόνια;
Στα Γιάννινα περάσαμε με την οικογένειά μου υπέροχα. Εκεί πήγαιναν σχολείο τα παιδιά μου, απόκτησα πολλούς φίλους γιατί δούλευα και στην τράπεζα. Είχα καλές σχέσεις με τον κόσμο του ΠΑΣ, τις οποίες διατηρώ και σήμερα. Έρχομαι συχνά στα Γιάννινα για να δω τους φίλους μου και όταν παίζει ο ΠΑΣ είτε στην Κατερίνη είτε σε γειτονικές περιοχές πηγαίνω στο γήπεδο και κάθομαι με τους ένθερμους οπαδούς.
Στην πενταετία 1989-94 υπήρχαν και άσχημες περίοδοι για την ομάδα.
Δεν με πείραζε εμένα αυτό, ήμουν μαθημένος και στα δύσκολα. Εγώ ήμουν στρατιώτης του ΠΑΣ Γιάννινα και ποτέ δεν έκανα χρήση του συμβολαίου μου. Ποτέ δεν έκανα προσφυγή και ποτέ δεν πήρα τα χρήματα που έπρεπε να πάρω βάσει συμβολαίου. Από την πρώτη στιγμή που ήρθα στα Γιάννινα, ταυτίστηκα με αυτή την πόλη και την ομάδα.
Πώς ζήσατε εκείνη την ανεπάντεχη άνοδο στην Α’ Εθνική, στο παιχνίδι με τον Μακεδονικό στη Νέα Ευκαρπία, τελευταία αγωνιστική της σεζόν 1989-90;
Την ίδια ώρα έπαιζε και η Καστοριά στην έδρα της με την Καλλιθέα που είχε υποβιβαστεί. Αν κέρδιζε η Καστοριά έβγαινε αυτή, ανεξαρτήτως της δικής μας νίκης επί του Μακεδονικού. Όταν τελείωσε το ματς στη Νέα Ευκαρπία και μάθαμε ότι έφερε ισοπαλία η Καστοριά και ανεβαίνουμε εμείς στην Α’ Εθνική, δεν το πιστεύαμε.
Και μετά τι έγινε;
Κάναμε ώρα για να το πιστέψουμε, νομίζαμε ότι κάποιος μας κάνει πλάκα, γιατί τότε δεν υπήρχε το διαδίκτυο να το δούμε με τα μάτια μας. Άκουσαν κάποιοι από την εξέδρα στο ραδιόφωνο ότι το ματς Καστοριά – Καλλιθέα έληξε ισόπαλο. Δεν περιμέναμε να φέρει ισοπαλία η Καστοριά μέσα στο γήπεδό της με την Καλλιθέα που σχεδόν ήταν διαλυμένη αφού είχε υποβιβαστεί. Ε, μετά, αφού μας είπαν και από τον Μακεδονικό ότι βγήκαμε εμείς, αρχίσαμε τους πανηγυρισμούς, φτάσαμε μέχρι τον Λευκό Πύργο.
Είχε καλούς παίκτες ο ΠΑΣ τότε. Πιστεύεις ότι είστε μια αδικημένη γενιά, καθώς τον περισσότερο καιρό η ομάδα ήταν στη Β’ Εθνική;
Είπα και πριν ότι τη σεζόν 1990-91 άδικα πέσαμε από την Α’ Εθνική. Και την ΑΕΚ νικήσαμε μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και στα επόμενα χρόνια η ομάδα είχε καλούς παίκτες. Δεν μπορούσαμε να πάμε ψηλότερα λόγω των οικονομικών προβλημάτων. Τη σεζόν 1993-94 φτάσαμε στα προημιτελικά του Κυπέλλου με Τζούμπα, Μπελά, Μουφ, Μιλόγεβιτς, Λάππα και πολλούς άλλους σπουδαίους παίκτες. Προπονητής ήταν ο Κοκότοβιτς. Εκείνη η ομάδα, αν ήταν σήμερα θα ήταν μόνιμα στη Σούπερ Λιγκ. Υπήρχε και μια πολλή καλή φουρνιά Γιαννιωτών παικτών που έδινε και τοπικό χρώμα στην ομάδα.
«Θυμάμαι τη νίκη στη Νέα Φιλαδέλφεια»
Ποια παιχνίδια κράτησες περισσότερο στη μνήμη σου;
Το ματς με τον Μακεδονικό στο οποίο ανεβήκαμε στην Α’ Εθνική και στη συνέχεια όταν παίξαμε στη μεγάλη κατηγορία, κάναμε καταπληκτική εμφάνιση στα δύο παιχνίδια με την ΑΕΚ. Στην Νέα Φιλαδέλφεια κερδίσαμε 1-0 με γκολ του Λάκη Παπαϊωάννου και στα Γιάννινα κέρδισα εγώ πέναλτι με το οποίο άνοιξε το σκορ ο Βαν Βάικ. Μας ισοφάρισε στο τέλος ο Πατίκας 1-1. Είχαμε προπονητή τον Πάκερτ. Ενδεικτικά θα σου πω ότι εγώ ήμουν δεξιός αμυντικός, δεξί χαφ ο Μπελά και εξτρέμ ο Γιώργος Δώνης που ήταν δανεικός από τον Παναθηναϊκό. Φοβερή ομάδα, πέσαμε άδικα.
Με τους προπονητές πώς τα πήγαινες;
Είχα μια επιπλέον υποχρέωση στον Σταύρο Διαμαντόπουλο, αφού αυτός με έφερε στον ΠΑΣ. Βρισκόμαστε και τώρα στην Κατερίνη. Πέρασαν και άλλοι καλοί προπονητές, όπως ο Κατσαβάκης, ο Γιώργος Σιόντης, ο Μπάρι Χουλσόφ, ο Κοκότοβιτς, ο Καψής, ο Πάκερτ, ο Δημητριάδης. Με κανέναν δεν είχα προβλήματα. Μάλιστα τον Σιόντη, τον είχα και πριν προπονητή στον Πιερικό.
Ποιοι συμπαίκτες ήταν οι κολλητοί σου;
Ο Γιάννης Ζώης και ο Νίκος Λάππας. Με τον Λάππα υπηρετούσαμε μαζί φαντάροι στο Λιτόχωρο και είχαμε από πριν φιλία, πριν γίνουμε συμπαίκτες στον ΠΑΣ. Και μετά κάναμε οικογενειακώς παρέα, πηγαίναμε και στη Φιλιππιάδα, στην Κορωνησία και σε άλλα ωραία μέρη της περιοχής.
Κάνει εντύπωση σε πολλούς ότι ενώ η ομάδα ήταν στη Β’ Εθνική ήταν γεμάτο από κόσμο το γήπεδο.
Υπάρχει ένα φοβερό δέσιμο των κατοίκων της πόλης με τον ΠΑΣ. Πηγαίναμε δύο ώρες πριν αρχίσει το παιχνίδι και το γήπεδο ήταν γεμάτο με κόσμο. Γι’ αυτό ο ΠΑΣ θεωρείται από τις μεγάλες ομάδες της περιφέρειας, γιατί έχει κόσμο που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Και τώρα, που διαβάζω ότι έχει προβλήματα, θα δεις ότι ο κόσμος θα του δώσει τις λύσεις. Και αν πάει κάποιος επιχειρηματίας για να τον αναλάβει, θα το κάνει γιατί αυτή η ομάδα έχει κόσμο και Ιστορία.
Τι σου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση όταν ήρθες το 1989 στον ΠΑΣ;
Ότι είχε πολύ κόσμο και στις προπονήσεις. Τόσο κόσμο δεν έχουν σήμερα αρκετές ομάδες της Σούπερ Λιγκ σε επίσημους αγώνες. Και επίσης, μου έκανε μεγάλη εντύπωση που στα Γιάννινα κυκλοφορούσαν τότε τρεις τοπικές αθλητικές εφημερίδες, οι οποίες κυκλοφορούσαν λίγη ώρα μετά του τέλος του αγώνα. Ένιωσα σαν να πήγα σε μεγάλη ομάδα, σαν να πήγα με μεταγραφή σε έναν δεύτερο….Ολυμπιακό!
Απορώ, πώς ενώ έχεις 121 συμμετοχές με τον ΠΑΣ, δεν έβαλες κανένα γκολ.
Αυτό είναι από τα μυστήρια. Ενώ στον Πιερικό έκανα τουλάχιστον πέντε με έξι γκολ κάθε σεζόν, δεν έβαλα γκολ με τον ΠΑΣ, παρ’ ότι είχα κερδίσει πέναλτι στο παιχνίδι με την ΑΕΚ και έδωσα ασίστ για γκολ. Ούτε και εγώ μπορώ να το εξηγήσω.
Τη σεζόν 1993-94 που παίξατε στο Βαλκανικό Κύπελλο είχες πάει σε Αλβανία και Τουρκία;
Επειδή δούλευα στην τράπεζα δεν πήγα στα εκτός έδρας παιχνίδια και γι’ αυτό δεν έπαιξα και στα παιχνίδια που έγιναν στα Γιάννινα.
«Είναι καλό να βρει επενδυτή ο ΠΑΣ»
Παρακολουθείς σήμερα τον ΠΑΣ, τι βλέπεις για το μέλλον του;
Παρακολουθώ τα παιχνίδια από την τηλεόραση και διαβάζω για να μάθω νέα του. Δεν την ξέχασα την ομάδα, την έχω πάντα στην καρδιά μου. Έχασε βαθμούς σε παιχνίδια που δεν έπρεπε να χάσει. Τώρα τελευταία η ομάδα βελτιώθηκε, παίζει καλό ποδόσφαιρο, έχει νέους παίκτες που θα αποτελέσουν τη βάση για τα επόμενα χρόνια. Αλλά επειδή μιλάμε για επαγγελματικό ποδόσφαιρο και ο πρωταθλητισμός θέλει χρήματα, καλό θα είναι να βρει επενδυτή που θα επενδύσει χρήματα στην ομάδα και θα τα πάρει με το παραπάνω πίσω από την ίδια την ομάδα. Ο ΠΑΣ Γιάννινα, να το πω λαϊκά, είναι μαγαζί γωνία. Κανένας δεν χάνει χρήματα αν είναι σωστός και κάνει καλές κινήσεις. Όποιος αποφασίσει να ασχοληθεί με την ομάδα θα έχει τον κόσμο στο πλευρό του και δεν θα χάσει ούτε ευρώ.
Πώς έγινε η μεταγραφή σου στον ΠΑΣ;
Υπάρχει ολόκληρη ιστορία γι’ αυτό. Έναν χρόνο πριν έρθω στον ΠΑΣ, το καλοκαίρι του 1988 με είχαν προτείνει για τον Ολυμπιακό ο Γιάτσεκ Γκμοχ με τον Γιάννη Γούναρη. Ήταν μια εποχή που είχε αναλάβει ο Κοσκωτάς και μάζευε όλους τους εξελίξιμους παίκτες από τη Βόρεια Ελλάδα. Πήγα και εγώ στον Ολυμπιακό, αλλά δεν με κράτησαν γιατί κάτι πήγε στραβά με τη διοίκηση του Πιερικού. Μάλιστα συνάντησα και προσωπικά τον Γιώργο Κοσκωτά. Μπορεί να μην πήγα στον Ολυμπιακό, αλλά γνώρισα ανθρώπους που με βοήθησαν να διοριστώ στην Τράπεζα Κρήτης.
Και αντί για τον Ολυμπιακό ήρθες στον ΠΑΣ;
Έμεινα πάλι στον Πιερικό για έναν χρόνο, κάνοντας καλή χρονιά. Ήμουν και αρχηγός του Πιερικού. Είχα πρόταση από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Μάλιστα ήρθαν στην Κατερίνη ο Χάρρυ Κλυνν και ο Αντώνης Γεωργιάδης για να με δουν. Δέχθηκα επίσης τηλεφώνημα από τον προπονητή της Ξάνθης, τον Τάσο Αναστασιάδη, τον οποίο είχα και προπονητή στην Κατερίνη. Όμως η Ξάνθη που είχε ανεβεί στην Α’ Εθνική, δεν έδινε τα χρήματα που ήθελε ο Πιερικός. Μπήκε στο μέσον και ο ΠΑΣ Γιάννινα, στον οποίο προπονητής ήταν ο Σταύρος Διαμαντόπουλος που με ήξερε καλά και με ήθελε στην ομάδα. Χωρίς να το ξέρω εγώ, ήρθε στην Κατερίνη ο πρόεδρος του ΠΑΣ, ο αείμνηστος Κώστας Χρηστίδης, και έκλεισε τη μεταγραφή με τον πρόεδρο του Πιερικού, τον Γιάννη Φελεκίδη.
Δεν το ήξερα ότι είχε γίνει τέτοια ιστορία.
Άκου τώρα να δεις τι έγινε. Μου τηλεφωνεί ο Διαμαντόπουλος για τον ΠΑΣ, αλλά του λέω έδωσα από πριν τον λόγο στον Αναστασιάδη για να πάω στην Ξάνθη. Και ξαφνικά μου λένε από τον Πιερικό, ότι τα βρήκαν με τον ΠΑΣ και πρέπει να πάω στα Γιάννινα.
Πώς αντέδρασες;
Δεν ήταν τόσο εύκολο, να ξεσηκωθώ από την Κατερίνη με δύο μικρά παιδιά και με εργασία στο υποκατάστημα Κατερίνης της Τράπεζας Κρήτης και να πάω στα Γιάννινα. Αλλά ήταν της μοίρας γραπτό να γίνει αυτό. Ευτυχώς ήρθαν έτσι τα πράγματα, γιατί πέρασα πέντε υπέροχα χρόνια με τον ΠΑΣ Γιάννινα τα οποία δεν ξέχασα ποτέ.
Με τον πρόεδρο Κώστα Χρηστίδη πως τα πήγαινες;
Είναι ο πρόεδρος που με πήρε στον ΠΑΣ πληρώνοντας και αρκετά χρήματα στον Πιερικό. Και όταν είχαμε προβλήματα στα Γιάννινα με την ομάδα, οικονομικής φύσεως, έκανα υπομονή, είχα έναν σεβασμό στο πρόσωπό του. Λυπάμαι πολύ που έφυγε από τη ζωή.
«Με ανακάλυψε στην Κατερίνη ο Ιλόφσκι»
Στον Πιερικό πώς βρέθηκες;
Εγώ από πιτσιρικάς αγωνιζόμουν στην ομάδα του χωριού μου, την ΑΕ Καρίτσας, που ήταν στη γ’ ερασιτεχνική κατηγορία της ΕΠΣ Πιερίας. Ο Πιερικός είχε έναν εξαιρετικό προπονητή, τον Ιλόφσκι από τη Βουλγαρία, που γύριζε στα ερασιτεχνικά γήπεδα και έβλεπε παίκτες. Κάθε χρόνο, όταν τελείωνε το πρωτάθλημα, μάζευε όλους τους ταλαντούχους παίκτες της Πιερίας και έκανε φιλικά παιχνίδια για να τους δει. Έτσι έγινε και με μένα. Στην Καρίτσα είχα προπονητή τον Δοκό, παλιό τερματοφύλακα του Πιερικού, που μου είπε να πάω να δοκιμαστώ. Πήγα, με είδε και στα φιλικά ο Ιλόφσκι και πρότεινε να γίνω επαγγελματίας, όπως και έγινε το καλοκαίρι του 1981. Έπεσα κατευθείαν στα βαθιά νερά. Από τη Γ’ ερασιτεχνική κατηγορία να πάω στη Β’ Εθνική και σε μια ομάδα με βαριά φανέλα και σημαντικούς παίκτες όπως ο Πιερικός.
Είχες προλάβει στον Πιερικό τους παλιούς μεγάλους παίκτες;
Την πρώτη σεζόν 1981-82 παίξαμε στη Β’ Εθνική και είχα προλάβει τους Τσιρίκα, Βασιλειάδη, Αδαμόπουλο, Αναγνώστου, Βαζάκα, Τερζόπουλο, Μίσκο, Δαδάκο και άλλους. Τη σεζόν 1984-85 έκανα 25 συμμετοχές στην Α’ Εθνική.
Ποιοί προπονητές ήταν τα πρόσωπα κλειδιά της καριέρας σου;
Όλοι οι προπονητές με βοήθησαν και απ΄ όλους πήρα πράγματα. Ο Ιλόφσκι με πήρε στον Πιερικό και μετά αποχώρησε. Στην ομάδα με καθιέρωσε ο Βαγγέλης Καραφουλίδης. Μετά είχα και άλλους προπονητές, τους Διαμαντόπουλο, Λιάπη, τον Γιώργο Σιόντη από τα Γιάννινα, τον πολύ σπουδαίο Ούγγρο Ντέζο Μπούτζακ που ήταν πολλά χρόνια και στον Πανιώνιο. Και φυσικά, δεν μπορώ να ξεχάσω ότι ο Σταύρος Διαμαντόπουλος με πρότεινε και πήγα με μεταγραφή στον ΠΑΣ Γιάννινα.
Κάπου διάβασα ότι είχε περάσει από την Κατερίνη και ο Αλέφαντος. Έτυχε να είσαι παίκτης του;
Όταν πήγα εγώ στον Πιερικό ο Αλέφαντος είχε φύγει. Τον θυμάμαι από την εποχή που έπαιζα στο ερασιτεχνικό της Πιερίας με την ΑΕ Καρίτσας.
Και ο Πιερικός έχει ιστορία, αλλά έχει χρόνια που λείπει από τις επαγγελματικές κατηγορίες. Γιατί άραγε;
Η Κατερίνη ανέκαθεν έβγαζε μεγάλους παίκτες, πολλοί από τους οποίους αγωνίστηκαν σε μεγάλες ομάδες και στην Εθνική Ελλάδας, όπως οι Καμπάς, Πανταζής, Καραφουλίδης, Κεφαλίδης και μετά άλλοι σπουδαίοι παίκτες όπως οι Παπαϊωάννου, Καλαμπάκας, Κωστίκος και τόσοι άλλοι. Δυστυχώς, ο Πιερικός, δεν είναι ούτε καν στη Β’ Εθνική. Νομίζω ότι λείπουν και οι σπουδαίοι παράγοντες που ήταν τα παλαιότερα χρόνια. Τώρα το ποδόσφαιρο θέλει χρήματα, που δεν υπάρχουν. Αν δεν έχεις πρόεδρο με χρήματα δεν μπορεί να πας πουθενά.
«Οι μεγάλες ομάδες παίρνουν τα ταλέντα»
Μήπως επειδή είστε κοντά στη Θεσσαλονίκη, ούτε 40 λεπτά δεν είναι η διαδρομή από την Κατερίνη, να απορρόφησαν το ενδιαφέρον του κόσμου οι ομάδες της Συμπρωτεύουσας και κυρίως ο ΠΑΟΚ;
Είναι αλήθεια ότι γενικά στην Κεντρική Μακεδονία έχουν πέσει χαμηλά αρκετές ιστορικές ομάδες. Από τις επαγγελματικές κατηγορίες δεν λείπει μόνον ο Πιερικός, αλλά και η Βέροια, και η Νάουσα και ο Εδεσσαϊκός. Τώρα τα παιδιά από μικρές ηλικίες πηγαίνουν στις ακαδημίες και από εκεί τα παίρνουν οι μεγάλες ομάδες. Ειδικά ο ΠΑΟΚ έκανε σπουδαία δουλειά στο κομμάτι αυτό και έχει διεισδυτικότητα σε όλους τους νομούς της Μακεδονίας. Όταν δει κάποιο παιδί να ξεχωρίζει, το παίρνει στη Θεσσαλονίκη. Εδώ στην Κατερίνη, ένας πατέρας αν δει ότι το παιδί του έχει κάποια προσόντα, δεν θα το πάει στον Πιερικό που είναι στη Γ’ Εθνική αλλά στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ ή κάποιας άλλης μεγαλύτερης ομάδας.
Κατάλαβα τι λες, έτσι γίνεται και σε άλλες περιοχές, ενώ πολλοί γονείς προσλαμβάνουν και μάνατζερ.
Παλιά δεν υπήρχαν ακαδημίες, αλλά μόνο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και οι αλάνες. Και για να κάνει καριέρα ένας ποδοσφαιριστής έπρεπε να παίξει στη μεγάλη ομάδα του τόπου του και μετά να πάρει μεταγραφή σε μεγαλύτερη ομάδα. Δεν υπήρχε περίπτωση παλαιότερα να φύγει παίκτης από την Πιερία σε άλλη ομάδα αν δεν έπαιζε πρώτα στον Πιερικό. Αυτό συνέβαινε και στις άλλες πόλεις. Αυτό το πράγμα δεν υπάρχει τώρα. Μπαίνουν στο μέσον οι μάνατζερ, οι πατεράδες και πάει λέγοντας.
Η καριέρα σου έκλεισε στον Πιερικό;
Ναι, στον Πιερικό. Αγωνίστηκα συνολικά δέκα χρόνια στον Πιερικό και πέντε στον ΠΑΣ Γιάννινα. Ασχολούμαι τώρα ως προπονητής με ερασιτεχνικές ομάδες της περιοχής.
Ήταν και ένας γιός σου ποδοσφαιριστής;
Ήταν ο Στέφανος, σπουδαίο ταλέντο, αλλά είχε δύο σοβαρούς τραυματισμούς όταν πήγε στη Λάρισα και στην Καστοριά. Ο μεγαλύτερος γιός μου είναι γιατρός στη Γερμανία, διευθυντής σε μεγάλο ογκολογικό κέντρο, ταξιδεύοντας λόγω της επιστήμης του σε όλο τον κόσμο.
Να χαίρεσαι την οικογένειά σου, χάρηκα που τα είπαμε μετά από χρόνια.
Και εγώ το ίδιο. Οικογενειακώς αγαπάμε τους Γιαννιώτες και τα Γιάννινα, περάσαμε πέντε υπέροχα χρόνια. Εύχομαι στον ΠΑΣ να ξαναβρεί τον δρόμο του.
