Οι καιροί είναι δύσκολοι, περίεργοι και χαρακτηρίζονται από την αβεβαιότητα και το δέος για το αύριο. Αυτό το νοιώθουμε όλοι οι πολίτες, οι επαγγελματίες, μισθωτοί και μικροσυνταξιούχοι, οι οποίοι είναι οι δέκτες των σκληρών, αλλά αναγκαίων μέτρων για να μη χρεοκοπήσει εντελώς η χώρα.

Το πώς φτάσαμε ως εδώ είναι γνωστό. Η ανικανότητα της κυβέρνησης της Ν.Δ. να προνοήσει, να αντιμετωπίσει με μέτρα την κρίση που ήδη είχε έλθει, ανάγκασε την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να πάρει δραματικά μέτρα για τη σωτηρία της χώρας.

Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Η κατασπατάληση των αποθεματικών των ταμείων και των πόρων, κυρίως του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, επιδείνωσαν την κατάσταση. Καθυστερήσεις, αλχημείες, ευνοιοκρατία, αναξιοκρατία, γραφειοκρατία, ολιγωρία, είναι λίγα από τα χαρακτηριστικά μιας χαμένης πενταετίας, που τη σημάδεψαν σκάνδαλα και σπατάλη πολύτιμων εθνικών και κοινοτικών πόρων.

Αυτά όμως συνέβησαν κι ας αναληφθούν, ας αποδοθούν τουλάχιστον πολιτικές ευθύνες. Αυτά, λοιπόν, ανήκουν στο χτες. Σήμερα είναι μια άλλη εποχή. Η οικονομική κρίση είναι εδώ και πλήττει μία-μία όλες τις χώρες και της Ευρώπης.

Έχουμε, λοιπόν, αυτό το δεδομένο και μ’ αυτό πρέπει να παλέψουμε. Να δημιουργήσουμε. Να προχωρήσουμε ή να μείνουμε απαθείς θεατές των εξελίξεων και να καταστραφούμε ολοσχερώς. Το τελευταίο δεν ταιριάζει σε μας τους Έλληνες. Βρίσκουμε τη δύναμη να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων κα να χτίσουμε το μέλλον μας σε νέες, στέρεες βάσεις.

Πρόβλημα οικονομικό, λοιπόν, αλλά υπάρχει και το Ε.Σ.Π.Α., με 5,5 δις ευρώ για επιχειρηματικές δράσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας. Υπάρχει 1,5 δις ευρώ για επενδύσεις στην πράσινη ανάπτυξη, κίνητρα για τουριστικές επενδύσεις, φιλικές προς το περιβάλλον. Ανέφερα ενδεικτικά δύο αριθμούς και δύο προγράμματα που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πέρα όλων των άλλων.

Η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας εν μέσω κρίσης, μπορούν να βρουν ανταπόκριση για όσους τολμήσουν, για όσους δουν την πράσινη ανάπτυξη ως τη μόνη διέξοδο.

Δραστηριότητες με παραγωγή ενέργειας με ανανεώσιμες πηγές, διαχείρισης απορριμμάτων, εναλλακτικής διαχείρισης αποβλήτων, παραγωγής βιολογικών προϊόντων και διαχείρισης νερού, δράσεις με κίνητρα για την «πράσινη τουριστική ταυτότητα» που θέλουμε να δώσουμε στην χώρα μας, είναι από εκείνα που βρίσκονται σε άμεση προτεραιότητα.

Γι’ αυτό και πρέπει να διασφαλίσουμε την διάρκεια των επενδύσεων και των δράσεων και όχι στην 5ετία να δημιουργούμαι από επιδοτούμενα προγράμματα μεγάλες ακίνητες περιουσίες για κάποιους και να κλείνουν τις δραστηριότητές τους. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να μην υπάρξουν στο μέλλον.

Για να υλοποιηθεί κάτι από αυτά, απαιτείται η συνέπεια του Κράτους. Η απλούστευση των διαδικασιών ίδρυσης, αδειοδότησης και λειτουργίας των επιχειρήσεων, κίνητρα μετεγκατάστασης στις βιομηχανικές περιοχές, ύπαρξη υποδομών, σύγχρονος αναπτυξιακός νόμος. Πάνω απ’ όλα όμως απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας σε σχέση με το παρελθόν, μια αλλαγή που πιστεύω ότι εμπεδώνεται και επ’ αυτού είναι κατηγορηματικός ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου.

Το «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» που είπε προεκλογικά ο κ. Παπανδρέου, είναι πάντοτε επίκαιρο, διαχρονικό. Πρέπει να αλλάξουμε πολλά και κάθε μέρα κάτι καινούργιο γίνεται. Με δυσκολίες, αλλά γίνεται και σ’ αυτή την αλλαγή πρέπει να έχουμε όλοι συμμετοχή.

Το ίδιο βέβαια και εδώ στον τόπο μας, στην Ήπειρο. Θα φανεί υπερβολικό, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσε να ήταν πρότυπο ανάπτυξης. Δυστυχώς, ελάχιστα βήματα προοπτικής έγιναν. Κι όμως. Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για αναπτυξιακά, επενδυτικά άλματα, πάντοτε και κυρίως προς την «πράσινη ανάπτυξη». Τούτος ο τόπος έχει προικιστεί από τη φύση και δεν απομένει παρά ν’ αξιοποιήσουμε όλες τις πηγές του. Το περιβάλλον, με την ευρεία του έννοια, είναι η ζωή μας. Ας της προσδώσουμε, λοιπόν, το νόημα που πρέπει κι ας μη μας γονατίσουν οι δυσκολίες. Μπορούμε να τα καταφέρουμε.