Πολλοί, μεταξύ 30 και 40 την ξέρουν από το «Αγαπημένο μου ημερολόγιο» του Νάνι Μορέτι. Οι παλιότεροι την ξέρουν ως την 125άρα που καβαλάει ο γιός της Μάμα- Μανιάνι -Ρόμα στο ομώνυμο αριστούργημα του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αρκετοί πάλι, τη γνωρίζουν από το Quadrophenia, με τον Ρότζερ Ντώλτρι των Who να αναρωτιέται για τον πραγματικό του εαυτό και να βλέπει την  «κοπέλα που αγαπούσε, τώρα να κάνει ότι δεν τον ξέρει» στο The Real me.  Υπάρχουν όμως και εκείνοι που στα Γιάννενα, ξέρουν τη βέσπα από πρώτο χέρι και τη χρησιμοποιούν καθημερινά, χωρίς να απαρνιούνται τη συμβολική της υπόσταση. Γιατί η βέσπα, όπως λένε και στον «Η.Α.» τα μέλη του Vespa Club των Ιωαννίνων , δεν είναι μόνο για βόλτες  Ούτε μόνο γι αυτό παίρνουν τα παλιά μοντέλα, τα φτιάχνουν με αφιέρωση προσωπικού χρόνου και τα χρησιμοποιούν καθημερινά στις δουλειές τους.  Ένας κύκλος ανθρώπων λοιπόν στα Γιάννενα, συνδέονται με το δίτροχο που έφτιαξε πριν από 64 χρόνια ο μηχανικός αεροσκαφών Κοραντίνο ντ’ Ασκάνιο. Και με αυτή τη βάση, κάνουν παρέα μεταξύ τους,  συζητούν, διαφωνούν, συμφωνούν, πηγαίνουν βόλτες. Αλλά βασικά, έχουν βέσπες.«Το κλαμπ είναι μια ιδέα. Έχουμε κάνει καταχώρηση στο πρωτοδικείο, αρχές Φλεβάρη περιμένουμε τη δικάσιμο. Δεν το βλέπουμε μόνο έτσι όμως. Για βόλτα, μαζευόμαστε καμιά 15αριά, στο κλαμπ είναι γύρω στα 25 άτομα, ο βασικός πυρήνας είναι μικρότερος», λέει ο Άρης Παναγιωτόπουλος.
Το σχήμα και ο μύθος
Η βέσπα φυσικά, συνδέεται και με ένα μύθο, ο οποίος ξεκινάει από την κατασκευή της και «πουλάει» μέχρι σήμερα. «Ο μύθος ξεκινάει από μια πραγματικότητα. Αυτός που τη συνέλαβε, ο μέγας ‘μάγιστρος’, έφτιαξε το μηχανάκι από πέντε ανταλλακτικά αεροσκαφών. Έψαχνε ο άνθρωπος να κάνει ένα μηχανάκι που θα βοηθάει τον κόσμο στην καθημερινότητά του» συνεχίζει ο Άρης  και συμπληρώνει «το μοτέρ ήταν το στάρτερ από τα αεροπλάνα. Ήταν άσχημη και γι αυτό την ονόμασε ‘σφήκα’ στα ιταλικά».Γιατί όμως να πάρει κανείς βέσπα, αν δεν τον γοητεύει ο μύθος; «Δεν βρέχεσαι, είναι από τα πλέον σύγχρονα μηχανάκια, ανοίγεις τη μίζα και πατάς μόνο τα δύο φρένα, έχει πολύ λίγα σέρβις, δεν κοστίζει πολλά χρήματα, έχει λίγα τέλη κυκλοφορίας, έχει χώρο κάτω από τη σέλα, έχει πολλά αξεσουάρ που σε βοηθούν στη δουλειά σου. Και μπορείς να βγεις εκτός πόλης με την ίδια άνεση, χωρίς ταλαιπωρία» έρχεται η απάντηση. Πάντα όμως, υπάρχει ο μύθος. «Η βέσπα έχει χαρακτήρα. Τη χρησιμοποίησαν όλοι, όχι τυχαία, γιατί μπορούσε να κάνει τα πάντα: Τη χρησιμοποίησαν στα χωράφια, στον πόλεμο, στη δουλειά, στα κινήματα, στη βόλτα, και την αγάπησαν όλοι για τους δικούς τους λόγους. Εμάς μας ενώνει και αυτό θέλουμε να το δώσουμε και στον κόσμο» λέει ο Ανδρέας Σκάρας.  «Το σχήμα της είναι ανατρεπτικό. Είναι επίσης ένα από τα δύο μηχανάκια που σε προκαλούν να τα πας αργά, γιατί ‘ρουφάς’ το περιβάλλον. Είναι η βέσπα και η Χάρλεϊ Ντάβιντσον» συνεχίζει ο  Άρης. Επίσης, η βέσπα προσαρμόζεται στα προσωπικά γούστα του καθένα. «Αυτοκόλλητα, βαψίματα, όλα αυτά δίνουν την αίσθηση ότι βάζεις το χέρι σου και δημιουργείς κάτι, δίνεις χαρακτήρα στο μηχάνημα» προσθέτει ο Άρης .
Μέχρι στιγμής, το κλαμπ δεν έχει πολλά «χιλιόμετρα». Η πιο παλιά βέσπα που διαθέτει μέλος του, «γεννήθηκε» το 1967. Οι ανακατασκευές και επιδιορθώσεις γίνονται από τα ίδια τα μέλη, ενώ τα ανταλλακτικά βρίσκονται είτε στις αντιπροσωπείες, είτε μέσω ίντερνετ.  «Πρέπει να αφιερώσεις χρήματα, χρόνο και αγάπη, πολλή αγάπη. Τα περισσότερα μηχανάκια μας είναι φτιαγμένα για καθημερινή χρήση, όχι μόνο για μια βόλτα» λέει ο Άρης και ο Κώστας Καζούκας συμπληρώνει: «Κινδυνεύουμε, αλλά φοράμε πάντα κράνος». Ο Άρης επανέρχεται: «Μας ενδιαφέρουν τα κοινά, πώς θα κάνουμε την πόλη καλύτερη για παράδειγμα. Οι βέσπες καταναλώνουν πολύ λιγότερη ενέργεια και έτσι όπως μας πάει ο καιρός, αλλά και το μέγεθος της πόλης, στα Γιάννενα δεν υπάρχει λόγος να παίρνεις το αμάξι πλέον».