Για ένα όμως δεν μπορούν να μας κατηγορήσουν: ότι δεν τηρούμε ευλαβικά τις «παραδόσεις» μας. Κάθε χρόνο. Κι ιδιαίτερα εκείνες τις παραδόσεις που έχουν ιστορία, ουσία και περιεχόμενο! Κάθε Νοέμβρη, σύμφωνα με την παράδοση, οι μαθητές θα προβούν σε καταλήψεις των σχολείων. Δεν χρειάζονται για το σκοπό αυτό κάποια συγκεκριμένη αφορμή. Δεν χρειάζεται νάχει πρόσφατα θεσπιστεί κάποιο νέο μέτρο. Κι ούτε είναι δύσκολο να διαμορφώσεις αιτήματα. Ποτέ και πουθενά δεν θα φτάσουμε στην τελειότητα.
Απλά, η παράδοση είναι παράδοση και πρέπει να τηρηθεί!
Το Δεκέμβριο, σύμφωνα με την παράδοση πρέπει το πρώτο θέμα της επικαιρότητας νάναι η τιμή της παραδοσιακής γαλοπούλας. Πρέπει όλοι νοερά να μεταφερθούμε στη Βαρβάκειο αγορά και ν’ ακούσουμε τις δηλώσεις του πρώτου χασάπη της χώρας.
Τα Χριστούγεννα οι Αθηναίοι με τα 4x4 θα κατακλύσουν τους παραδοσιακούς ορεινούς προορισμούς της χώρας. Αυτοί με τα πιο ογκώδη τζιπ θα την περάσουν σε παραδοσιακούς ξενώνες με παραδοσιακό τζακούζι στο δωμάτιο.
Τον Ιανουάριο, έρχεται η πιο σταθερή παραδοσιακή εκδήλωση της χρονιάς: τα μπλόκα των αγροτών. Τον χορό θα σύρουν παραδοσιακά οι μεγαλοαγρότες του κάμπου. Οι χασομέρηδες της χειμερινής περιόδου. Οι βαμβακοπαραγωγοί π.χ. που από το Νοέμβρη μέχρι το Μάρτιο… ξύνονται. Πού τέτοια δυνατότητα για τους κτηνοτρόφους π.χ. της περιοχής μας. Αν πάνε στα μπλόκα ποιος θα βγάλει τα ζώα στη βοσκή, ποιος θα αρμέξει δυό φορές τη μέρα (Κυριακές και γιορτές); Σύμφωνα με την παράδοση θα πλημμυρίσει από τρακτέρ ο πασίγνωστος κόμβος της Βιοκαρπέτ στη Λάρισα. Τα γύρω σκυλάδικα, θα κάνουν χρυσές δουλειές. Και θ’ ακούσουμε την παραδοσιακή δήλωση των μόνιμων ευτραφών Θεσσαλών αγροτοπατέρων: «Δεν αποχωρούμε αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας».
Το Φεβρουάριο ανοίγει το Τριώδιο και σ’ όλη τη χώρα αναβιώνουν παραδόσεις και έθιμα «που οι ρίζες τους χάνονται στα βάθη των αιώνων». Σε πολλά σημεία, στοιχείο της παράδοσης αποτελούν και οι «Λάτιν» ρυθμοί με τις βραζιλιάνες χορεύτριες. Γιατί όχι άλλωστε; Οι παραδόσεις των Μάγιας ή των Ινκας δεν είναι παραδόσεις; Όλοι μαζί θα γιορτάσουμε τα παραδοσιακά κούλουμα (έναν όρο που εκτός Αθηνών δεν χρησιμοποιούνταν ποτέ κι ούτε κανένας ξέρει τι ακριβώς σημαίνει)! Θα φάμε την παραδοσιακή λαγάνα (σε ειδική παραδοσιακή φουσκωμένη τιμή), τα παραδοσιακά σαρακοστιανά, και κάποιοι από μας θα πάθουν την παραδοσιακή γαστρεντερίτιδα!
Την άνοιξη έρχεται ο παραδοσιακός οβελίας. Θα «αρχίσει» η παραδοσιακή έξοδος των Αθηναίων. Την άλλη μέρα θα «κορυφωθεί» η έξοδος, και την άλλη θα «ολοκληρωθεί». Παραδοσιακά θα δοθεί μια ακόμη λωρίδα κυκλοφορίας στους εξοδούχους. Κάπου 30 συνάνθρωποί μας θα ξεκληριστούν παραδοσιακά στην άσφαλτο. Κι ύστερα θα έρθει η έναρξη, η κορύφωση και η ολοκλήρωση της επιστροφής των Αθηναίων.
Το καλοκαίρι, πρέπει όλοι οι Έλληνες παραδοσιακά να πάμε για διακοπές από τις 15 Ιουλίου μέχρι 15 Αυγούστου. Στα νησιά και τους άλλους τουριστικούς προορισμούς, η τιμή της βενζίνης παραδοσιακά θα «φουρτουλήξει». Ο ελληνικός καφές παραδοσιακά θα φτάσει τα 3 ευρώ και η χωριάτικη σαλάτα τα 10!
Δεν είναι όμως μόνο αυτά τα στοιχεία της παράδοσής μας. Υπάρχουν κι άλλα πολλά που δεν έχουν τόσο σαφή χρονικό προσδιορισμό. Όπως π.χ. η παραδοσιακή ετήσια απεργία στην καθαριότητα που θα γεμίσει τους δρόμους των πόλεων με τόνους σκουπίδια. Ή ακόμα, σε ευρύτερη περιοδικότητα π.χ. οι παραδοσιακοί τσακωμοί και το παραδοσιακό ξεκατίνιασμα των επιστημόνων σεισμολόγων μετά από κάθε σεισμό!
Συμπερασματικά, κάποιοι έχουν αποφασίσει να χορεύει η χώρα μας στο ρυθμό τέτοιου είδους παραδόσεων. Γι αυτό και την έχουν παραδώσει στη μοίρα της!
Όμως, η πραγματικά μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ούτε επιδιώκουμε, ούτε συμμετέχουμε και κυρίως ούτε αξίζουμε τέτοιου είδους παραδόσεις!