Η Λιόπη, η αντιλόπη κάνει βόλτα στην Ευρώπη της Γεωργίας Χονδροπούλου
(Εκδόσεις iWrite · εικονογράφηση Άρτεμις Χατζημάρκου · 3+)
Πρώτη εικόνα: μια ζωηρή αντιλόπη εγκαταλείπει την αφρικανική σαβάνα, φορά καπελάκι ταξιδιώτη και επιβιβάζεται σ’ ένα αεροπλάνο με προορισμό την Ιταλία. Έτσι αρχίζει ένας κύκλος στάσεων σε γνωστές ευρωπαϊκές πόλεις. Κάθε χώρα προσφέρει στη Λιόπη και στο πιστό της κοτοπουλάκι μία μικρή περιπέτεια: παγωτό στα σοκάκια της Ρώμης, τάπας στη Βαρκελώνη, θέα από τον Πύργο του Άιφελ, ψάρι με πατάτες στο Λονδίνο. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου ξεπροβάλλει μια καρτ ποστάλ· μικρός συνδετικός κρίκος με την οικογένεια που περιμένει πίσω στην Αφρική.
Το κείμενο προχωρά με ρυθμό στιχάκι. Σύντομες ρίμες, λέξεις–κλειδιά, χιούμορ. Αντί να φορτώσει τις σελίδες με πληροφορίες, η συγγραφέας ρίχνει φωτεινά σημάδια που ανοίγουν συζήτηση: «Τι άλλο θα δοκίμαζες στην Ισπανία; Πόσα αστέρια έχει ο ουρανός πάνω απ’ τη γαλλική πρωτεύουσα;». Οι εικόνες της Άρτεμις Χατζημάρκου συμπληρώνουν το παιχνίδι. Κάθε σκηνή φροντίζει να τοποθετεί στο βάθος ένα αναγνωρίσιμο μνημείο, ενώ στο προσκήνιο η Λιόπη χορεύει, φωτογραφίζεται, γελά. Η παλέτα κρατά ζεστά χρώματα• η Ευρώπη παρουσιάζεται φιλική, οικεία, γεμάτη αφορμές για εξερεύνηση.
Κεντρικό μήνυμα δεν είναι η γεωγραφία∙ είναι το κουράγιο να ανοίξει κανείς φτερά. Η Λιόπη ξεκινά επειδή μέσα της υπάρχει δίψα να δει καινούρια πράγματα· στο δρόμο μαθαίνει ότι γνωριμίες, γεύσεις και τοπίο δίνουν μορφή στην αυτοπεποίθηση. Όσα συναντά λειτουργούν σαν καθρέφτης: το κορίτσι–αναγνώστης καταλαβαίνει πως η περιέργεια και η φιλία χωρούν στην ίδια βαλίτσα.
Βραδινή ανάγνωση; Αφορμή να μιλήσουμε για χώρες και γλώσσες. Σχολική τάξη; Έτοιμο υλικό για παιχνίδια ρόλων κάθε παιδί «γίνεται» ένα από τα μέρη της διαδρομής και παρουσιάζει έθιμα στους συμμαθητές. Στο τέλος, η Λιόπη επιστρέφει σπίτι με άλμπουμ γεμάτο φωτογραφίες· οι μικροί αναγνώστες κερδίζουν μια φράση–απόθεμα: κάθε ταξίδι ανοίγει έναν δρόμο προς τον κόσμο, αλλά κι έναν δρόμο προς τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η Φίνλεϊ Ντόνοβαν τζογάρει – Elle Cosimano | Εκδόσεις Μίνωας
Τι συμβαίνει όταν ο τζόγος γίνεται τρόπος ζωής… και διασκέδασης;
(σειρά Finlay Donovan #4 · Εκδόσεις Μίνωας · μετάφραση Νοέλα Ελιασά)
Φίνλεϊ και Βέρο ξεκινούν για «κοριτσίστικο» Σαββατοκύριακο· καταλήγουν στο Ατλάντικ Σίτι να παζαρεύουν με μαφιόζους, να κουβαλούν πτώματα σε μπανιέρα ξενοδοχείου και να λύνουν οικογενειακά δράματα μεσάνυχτα στο καζίνο. Η Cosimano στήνει ξανά σκηνές όπου γέλιο και κίνδυνος βαδίζουν δίπλα-δίπλα: κοφτοί διάλογοι, σπιντάτες καταδιώξεις, σαρδόνιο χιούμορ που φωτίζει ακόμα και τα πιο… αιματηρά αδιέξοδα.
Κέντρο βάρους παραμένει η φιλία Φίνλεϊ-Βέρο. Η συγγραφέας τις ρίχνει σε χάος με κλεμμένα αυτοκίνητα, καυγάδες με τον πρώην, απρόσκλητη άφιξη της μαμάς και παιδιών κι όμως οι δυο τους βρίσκουν πάντα τρόπο να καλύψουν η μία τα νώτα της άλλης. Παλιοί γνώριμοι (Νικ, Στίβεν, Μάριελ) γυρίζουν με νέα μπερδέματα· φρέσκα πρόσωπα κρατούν το σασπένς ψηλά, ενώ ο Νόκα, το μυστήριο δεξί χέρι του αφεντικού, αφήνει υποσχέσεις για επόμενες περιπέτειες.
Ο ρυθμός τρέχει σαν κουλοχέρης στο τελικό spin: πολλά γεγονότα, ελάχιστες ανάσες• ιδανικό για όσους ακολουθούν τη σειρά από την αρχή, πιθανόν καταιγιστικό για καινούριο αναγνώστη. Ό,τι κι αν αποφασίσεις, το στοίχημα της Cosimano παραμένει: όταν όλα γύρω γκρεμίζονται –από μαφιόζικες μπλόφες μέχρι οικογενειακές γκάφες– ρισκάρεις άλλο ένα φύλλο ή κλείνεις το παιχνίδι; H Φίνλεϊ, ευτυχώς για εμάς, επιλέγει πάντα το πρώτο.
Λίλη, η αρχή του κρίνου – Μαρία Αποστολάτου | Εκδόσεις Πηγή
(εκδόσεις Πηγή · fantasy YA)
Καλοκαιρινό βράδυ, ένα κοκτέιλ στο χέρι, και στην πρώτη σελίδα μια πυρκαγιά αλλάζει τα δεδομένα: η Λίλη χάνει ό,τι γνώριζε και, χωρίς να το καταλάβει, περνά σ’ έναν κόσμο μαγείας. Όσα κρύβει η οικογένειά της βγαίνουν στην επιφάνεια με τρόπο που θυμίζει καζάνι έτοιμο να ξεχειλίσει.
Η μαγεία, όμως, δεν σβήνει τον ρεαλισμό. Η Λίλη κουβαλά πένθος, αλλά και το πείσμα να σταθεί όρθια. Αλλάζει πόλη, παλεύει με συμμαθητές που μοιάζουν να ξέρουν περισσότερα από εκείνη, ζητά στήριξη στη θεία της, βρίσκει δεύτερη οικογένεια στη δυναμική Πένυ, στον Άλεξ με το κοφτερό χιούμορ, στην ήρεμη Έμμα. Στο κέντρο στέκουν δύο παρουσίες: ο Ίαν -φίλος με σκοτεινές γωνίες- και ο μέντορας Νίκολας, που κρύβει αχαρτογράφητο βάθος. Η ιστορία αφήνει τον αναγνώστη να αναρωτηθεί ποιος θα κρατήσει το χέρι της, ποιος θα προδώσει.
Η συγγραφέας στήνει σκηνές δράσης σαν κινηματογραφικά καρέ: ρήματα έντονα, διάλογοι που πετάνε σπίθες, μαθήματα ξορκιών που μοιάζουν με αγώνες ξιφασκίας. Το φυτό Flos Mentis -κεντρικό σύμβολο- απαιτεί θάρρος από όποιον το πλησιάσει· το ίδιο ισχύει για τα μυστικά της Λίλης. Κάθε σελίδα πιέζει τους χαρακτήρες να διαλέξουν: μένουν στα ασφαλή ή ρισκάρουν κι άλλο;
Ναι, η συνταγή «σχολή μαγείας + σκοτεινοί αντίπαλοι» θυμίζει κλασικά μονοπάτια του είδους. Όμως η προσωπική φωνή της Λίλης προσθέτει φρεσκάδα. Δεν πορεύεται με βεβαιότητες· σπάει, ζητά βοήθεια, κάνει λάθη, ξαναπροσπαθεί. Αυτό δίνει ζωντάνια σ’ ένα βιβλίο που τελειώνει αφήνοντας ξεκάθαρη υπόσχεση για συνέχεια.
Στο κλείσιμο μένει η σκέψη: κάθε καινούργια αρχή περνά πρώτα από γκρέμισμα. Αν τύχαινε να συναντήσεις και εσύ το Flos Mentis, θα τόλμαγες να το αγγίξεις, ή θα προτιμούσες την ασφάλεια που γνωρίζεις;
