Συγκεκριμένα, ήρθαν στο φως λείψανα προϊστορικής εγκατάστασης που χρονολογούνται στην Εποχή του Χαλκού (2000 – 1100 π.Χ.), τα οποία περιλαμβάνουν λίθινα εργαλεία, χειροποίητα, άβαφα λεπτότοιχα και χονδρότοιχα αγγεία, ορισμένα από τα οποία διακοσμούνται με εμπίεστα ή πλαστικά μοτίβα (“κομβία”, “δισκία”).
«Πρόκειται για ένα ανασκαφικό σύνολο το οποίο μας προσφέρει πολύτιμα στοιχεία και δεδομένα αναφορικά με την κατοίκηση στις παραλίμνιες εκτάσεις του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων κατά την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι αντίστοιχες αρχαιολογικές μαρτυρίες είναι ιδιαίτερα περιορισμένες, και για τον λόγο αυτό η αποκάλυψη και η μελέτη του συγκεκριμένου συνόλου θα συμπληρώσει την αποσπασματική εικόνα που έχουμε για την οικιστική οργάνωση στην ενδοχώρα της Ηπείρου κατά τους ύστερους προϊστορικούς χρόνους», αναφέρει η αν. προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βαρβάρα Παπαδοπούλου.
Η ανασκαφική έρευνα διενεργείται υπό την επίβλεψη της Τμηματάρχη Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων και Αρχαιολογικών Έργων Παρασκευής Γιούνη και την αρχαιολόγο του τμήματος Προϊστορικών και κλασικών Αρχαιοτήτων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων Αγγελική Πανάτση, στο πλαίσιο του Υποέργου 6 «Αρχαιολογικές εργασίες και έρευνες» του έργου «Οδός Σταύρου Νιάρχου», το οποίο έχει ενταχθεί στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ήπειρος 2014-2020.
