Πανγιαννιώτικο συλλαλητήριο για την υγεία από το Εργατικό Κέντρο

«Όλοι μας ένα χρόνο τώρα, από την έναρξη της πανδημίας, παλεύουμε καθημερινά μόνοι μας για την προστασία της υγείας και της ζωής μας. Εδώ και 12 μήνες στα δύο νοσοκομεία της πόλης παραμένουν 152 θέσεις ιατρών κενές, με αποτέλεσμα να “κλείνουν” κλινικές, τα χειρουργεία, και τα τακτικά ραντεβού να ακυρώνονται, ενώ πληρώνουμε ένα σκασμό λεφτά στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Οι εμβολιασμοί γίνονται με το σταγονόμετρο για να μπορούν οι φαρμακοβιομηχανίες να παίζουν παιχνίδια με τις τιμές.
Η αστυνομία “ξεσαλώνει” για χάρη του κεφαλαίου. Χιλιάδες εργαζόμενοι πετάχτηκαν στην ανεργία είτε βρίσκονται σε αναστολή, είτε εργάζονται κακοπληρωμένοι κάτω από νέα απάνθρωπα ωράρια, χωρίς μέτρα προστασίας. Καμία κρατική υπηρεσία δεν πραγματοποιεί ελέγχους στα εργοστάσια, στα super market, στα σχολεία και αλλού. Αυτός είναι ο σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας και συναίνεση στο άδικο δεν πρόκειται να δώσουμε.
Ένα χρόνο κρατούν κλειστά σχολεία και σχολές. Απαγορεύουν στη νέα γενιά να μορφωθεί, να διεκδικήσει το μέλλον που της ανήκει. Σωστά οι φοιτητικοί σύλλογοι της πόλης μας παλεύουν για ανοιχτές σχολές στους φοιτητές, κλειστές στις επιχειρήσεις. Η επέμβαση της αστυνομίας στην Πρυτανεία στόχο έχει να σταματήσει τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στο “στρατηγικό σχέδιο” του πανεπιστημίου Ιωαννίνων που προβλέπει κερδοφόρες μπίζνες με τις τοπικές βιομηχανίες. Να μην τολμήσουν να επέμβουν.
Ένα χρόνο τώρα μας κοροϊδεύουν με απαγορεύσεις μέσα στις απαγορεύσεις. Τα lockdown είναι μόνο για μας. Για να μη μιλάμε, να μην ορθώσουμε εμπόδια απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε στην υγεία μας, στο εισόδημα μας, στο δικαίωμα στη σταθερή εργασία! Μας θέλουν με κλειστό το στόμα, υποταγμένους στην κερδοφορία των επιχειρηματικών συμφερόντων», αναφέρει σε κείμενό του το Εργατικό Κέντρο και προσθέτει ότι η απάντηση πρέπει να εκφραστεί με άμεσες διεκδικήσεις και συλλογικό, οργανωμένο και ταξικό αγώνα.
Το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων ζητά άμεση επίταξη του ιδιωτικού τομέα της υγείας χωρίς αποζημίωση, μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, οργανωμένο έλεγχο στη ΒΙ.ΠΕ., τις μεγάλες βιομηχανίες τροφίμων της περιοχής, στα σούπερ μάρκετ και τα σχολεία, στήριξη του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, προστασία των ανέργων, να μπει τέρμα στην αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή, καθώς και να ανοίξουν με όλα τα μέτρα προστασίας οι πανεπιστημιακές σχολές.