Δυσπιστία, υπερδιάγνωση και η μάχη της τεκμηριωμένης ιατρικής

Η συνεχής ενημέρωση πάνω στις ιατρικές εξελίξεις, η συνεργασία με τους γιατρούς όλων των ειδικοτήτων αλλά και η αξιοποίηση των σύγχρονων διαθέσιμων εργαλείων σε διαγνωστικό και θεραπευτικό επίπεδο, αποτελούν τα «κλειδιά» για τη βέλτιστη διαχείριση των περιστατικών, με επίκεντρο πάντα τον ασθενή, όπως αναδεικνύει το ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Παθολογίας Βορειοδυτικής Ελλάδος (Ε.Π.ΒΔ.Ε.), που πραγματοποιείται στο ξενοδοχείο Du Lac.
Με τίτλο «Προβληματισμοί & Διλήμματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο παθολόγος», το συνέδριο εστιάζει σε πραγματικές κλινικές περιπτώσεις και πρακτικά ερωτήματα, που ανακύπτουν στην καθημερινή ιατρική πράξη, δίνοντας έμφαση στη διαδραστική συζήτηση και στην εφαρμογή της γνώσης στο κρεβάτι του ασθενούς.
Το επιστημονικό πρόγραμμα περιλαμβάνει στρογγυλές τράπεζες, διαλέξεις, παρουσιάσεις κλινικών περιπτώσεων και συνεδρίες πρακτικής προσέγγισης (“How to treat”), καλύπτοντας ευρύ φάσμα θεμάτων –από καρδιολογία και νεφρολογία έως λοιμώξεις, αιματολογία–θρόμβωση, νευρολογία και διαχείριση χρόνιων νοσημάτων. Ιδιαίτερη θέση έχουν τα κλινικά διλήμματα της καθημερινότητας, αλλά και η εξατομίκευση της θεραπείας, πάντα με γνώμονα το όφελος του ασθενούς.
Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα παρουσιαστούν προφορικές και αναρτημένες επιστημονικές ανακοινώσεις, δίνοντας βήμα σε νέους ερευνητές και φοιτητές, ενώ ειδικά workshops –όπως αυτό για τις ηλεκτρολυτικές διαταραχές– ενισχύουν τον φροντιστηριακό χαρακτήρα της διοργάνωσης.
Όπως υπογράμμισε o διευθυντής της Β’ Παθολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Λιάμης, το συνέδριο απευθύνεται σε παθολόγους, σε γενικούς γιατρούς, αλλά και σε γιατρούς άλλων ειδικοτήτων, ενώ φέτος η θεματολογία είναι εμπλουτισμένη, με ξεχωριστές ενότητες για φοιτητές και νοσηλευτές. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη συνεργασία, με την αντίστοιχη Κλινική του Νοσοκομείου «Χατζηκώστα», με το οποίο υπάρχει άριστη συνεργασία.
Ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Λιάμης στάθηκε ιδιαίτερα στη δυσπιστία μερίδας πολιτών απέναντι στον εμβολιασμό. «Ο κόσμος δυσπιστεί. Εδώ, όμως, είναι ο ρόλος του γιατρού να χτίσει την επικοινωνία με τον άνθρωπο που έχει απέναντί του, να τοποθετήσει με επιχειρήματα ότι το όφελος που έχουμε από τον εμβολιασμό, είναι πάρα πολύ μεγάλο. Ο εμβολιασμός είναι από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της ανθρωπότητας», τόνισε, επισημαίνοντας πως, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο εμβολιασμός και η πρόσβαση στο καθαρό νερό είναι οι δύο πιο σημαντικές αιτίες για τη μείωση της θνητότητα και την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης στα 80 και 85 χρόνια.
«Ένα πολύτιμο όπλο που έχουμε, ο εμβολιασμός, πραγματικά θα πρέπει να το χρησιμοποιούμε και να μην ακούμε τη μειοψηφία», υπογράμμισε, σημειώνοντας πως οι αντιεπιστημονικές φωνές «θα πρέπει να απομονώνονται με επιχειρήματα».
Στον αντίποδα της δυσπιστίας, η υπερδιάγνωση αποτελεί μια διαφορετική αλλά εξίσου σοβαρή πρόκληση. Η πρόεδρος της Εταιρίας Παθολογίας ΒΔ Ελλάδας, επίκουρη καθηγήτρια Παθολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ματίλντα Φλωρεντίν αναφέρθηκε στην ανεξέλεγκτη συχνά χρήση διαγνωστικών εξετάσεων. «Έχουμε αρκετά εργαλεία. Ίσως να μην είναι όλα ιδανικά, να μην έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε. Εξελίσσονται πάρα πολύ οι τεχνικές, εξελίσσονται οι απεικονιστικές μέθοδοι και σκοπός είναι όχι μόνο να έχουμε τα εργαλεία, αλλά να ξέρουμε και πώς να τα χρησιμοποιήσουμε. Γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα, πολλές φορές, ο κάθε ασθενής αποφασίζει από μόνος του τι εξέταση πρέπει να κάνει. Έρχεται και στη δείχνει, χωρίς να είναι απαραίτητο ότι θα έπρεπε να έχει γίνει αυτή η εξέταση. Μπαίνεις σε μια διαδικασία να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα που σου προκαλεί υπερδιάγνωση πλέον, σημείωσε προσθέτοντας, πως για τον λόγο αυτό η συνεχής εκπαίδευση και η συνεργασία είναι απαραίτητες.
«Η γνώση τρέχει με πάρα πολύ μεγάλους ρυθμούς. Δεν μπορούμε να τα γνωρίζουμε όλα. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να καταλήξουμε στη διάγνωση ή οι θεραπείες μπορεί να μείνουν προς όφελος του ασθενούς. Πολλές φορές χρειάζεται να ζυγίσουμε ανάμεσα στον κίνδυνο και το όφελος. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ένας γιατρός μόνος του. Τις περισσότερες φορές, όταν έχουμε δύσκολες κλινικές αποφάσεις, έχει πολύ μεγάλη σημασία η ενημέρωση, να διαβάζουμε συνέχεια αλλά και οι ειδικότητες να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας. Γι’ αυτό, όπως θα δείτε και στο πρόγραμμα, υπάρχουν πάρα πολλές υποειδικότητες, που συμμετέχουν και πραγματικά τα ερωτήματα που έχουμε θέσει στις διαλέξεις που έχουμε προς τους ομιλητές μας, είναι διλήμματα που όντως έχουμε στην κλινική πράξη», σημείωσε η κ. Φλωρεντίν.