Δεν είναι δημιουργός, ούτε καλλιτέχνης. Αγάπησε, όμως, από νωρίς το θέατρο, όταν ακόμη ήταν εθελόντρια στα «Ηπειρωτικά» κάθε καλοκαίρι. Δεν το χρειάζεται αυτό το σχόλιο, γιατί πιστεύουμε ότι όσοι παρακολουθούν τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης, γνωρίζουν την προσφορά της στο θέατρο και την τέχνη. Της το χρωστάμε όμως εμείς, ως μία μικρή και συμβολική έκφραση ευγνωμοσύνης για ό,τι έχει κάνει για το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων τα πέντε χρόνια που διετέλεσε πρόεδρος του. Η Αλέκα Βακαλοπούλου είναι ο άνθρωπος που άνοιξε ξανά τις πόρτες του Καμπέρειου και κάλεσε τους Γιαννιώτες να επιστρέψουν στο θέατρο τους. Έφερε παραγωγές, στήριξε όσες ανέβηκαν από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων –τα πρώτα χρόνια, μάλιστα, χωρίς να μπορεί να έχει καλλιτεχνικό διευθυντή- φιλοξένησε ομάδες ερασιτεχνικές, εμπιστεύτηκε δημιουργούς και τους πρόσφερε στέγη. Απέδειξε ότι ο μαρασμός ενός σπουδαίου και ιστορικού χώρου δεν ήταν οριστικός και μη αναστρέψιμος, σε καιρούς πολύ δύσκολους για τα δημοτικά περιφερειακά θέατρα που τα περισσότερα βαλτώνουν και τελικά σιωπούν. Την ευχαριστούμε που πίστεψε στο θέατρο, που κράτησε ζωντανή την ελπίδα και, όταν της δόθηκε η ευκαιρία, δεν την άφησε να πάει χαμένη.
Τ.Τ.
Έχει πάντα μια καλή ιδέα
Ο Θοδωρής Αλεξίου έχει συχνά μια ιδέα. Είναι πάντα πρωτότυπη, φρέσκια και δυνατή (παρόλο που εκ πρώτης όψεως μοιάζει αδύνατη). Για την ακρίβεια, η αισιοδοξία με την οποία προσεγγίζει τα πράγματα, κάνει τις ιδέες του να μοιάζουν πολύ εύκολες στην υλοποίησή τους, ακόμη κι όταν δεν είναι. Και έχει το ταλέντο να τις κάνει πραγματικότητα, γιατί ξέρει πώς να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, για να δουλέψουν αποτελεσματικά και με όραμα. Είναι ο άνθρωπος που μας σύστησε τη Λέσχη Γαστρονομίας Ηπείρου, ο οικοδεσπότης πολλών και πλούσιων τραπεζιών της. Ήταν η ψυχή του πάρτι των 80s, που έγινε ένα ζεστό Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη, πριν από μερικά χρόνια με πολύ μεγάλη επιτυχία. Είναι ο λόγος που υπάρχει το γιαννιώτικο κέλτικο συγκρότημα Beer for Breakfast. Ο Θοδωρής βρίσκεται πίσω από πολλές καλές ιδέες, χωρίς να το περιφέρει, γι’ αυτό και δεν το γνωρίζουμε πάντα. Μερικές απ’ αυτές τις μοιράζεται και τις δουλεύει με τους ανθρώπους της παράταξης «Γιάννενα Τώρα», εφόσον από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της τη στηρίζει και συμπεριλαμβάνεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στο ψηφοδέλτιό της. Κι όταν τις ολοκληρώνουν, μας τις παρουσιάζουν με τον πλέον ευφάνταστο τρόπο (κυριολεκτικά και συμβολικά).
Τ.Τ.
Ήρεμη δύναμη
Στο παρελθόν δοκίμασε την τύχη του στην περιφέρεια και έφτασε μια ανάσα από την εκλογή του. Τώρα, αποφάσισε να είναι υποψήφιος με τον Μωυσή Ελισάφ για τον δήμο Ιωαννιτών και διεκδικεί με αυξημένες πιθανότητες μια θέση στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο. Ο λόγος για τον γιατρό Χάρη Δολιώτη, ο οποίος έχει μακρά ενασχόληση στα όργανα της ιατρικής κοινότητας, έχοντας διατελέσει μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Ηπείρου, του Δ.Σ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, του Ιατρικού Συλλόγου Ιωαννίνων και εκπρόσωπος στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Αυτοί που τον ξέρουν καλά, τον χαρακτηρίζουν ως ήρεμη δύναμη, εκτιμώντας τη διάθεση για προσφορά του.
Α.Τ.
Διαλέχτε και πάρτε
Την πιο ενδεικτική του κλίματος των ημερών εικόνα την είδαμε την Τετάρτη το βράδυ στα γραφεία του Πολιτιστικού Συλλόγου «Πλάτανος». Και αν δεν καταφέραμε να απολαύσουμε την προγραμματισμένη ταινία, λόγω τεχνικού κωλύματος, περάσαμε καλά αυτό το βράδυ. Επαινετές οι προσπάθειες, που καταβάλλουν οι άνθρωποι, και είναι σημαντικό το εθελοντικό πολιτιστικό τους έργο. Επάνω σε ένα μεγάλο τραπέζι, λοιπόν, ήταν συγκεντρωμένες οι κάρτες υποψηφίων από όλες τις παρατάξεις. Μικρές-μικρές κάρτες με γνωστά πρόσωπα που χαμογελούσαν, ήταν εκεί και σαν να μας έδιναν τις υποσχέσεις τους. Το πιο ωραίο όμως ήταν το καλαμπούρι που έκαναν οι άνθρωποι του συλλόγου, απευθυνόμενοι στους επισκέπτες: «Κλείστε τα μάτια και πάρτε τον υποψήφιο που θέλετε».
Λ.Τ.
Το φυλλάδιο πάνω στο παρμπρίζ
Ποτέ δεν κατάλαβα όλους εκείνους που η επιλογή τους να διαφημιστούν είναι ένα φυλλάδιο, το οποίο τοποθετούν κάτω από τον υαλοκαθαριστήρα των αυτοκινήτων. Ίσως δεν συνδέουν την πράξη τους με το γεγονός πως ένα αυτοκίνητο είναι ιδιοκτησία κάποιου και επομένως, για να διαφημιστούν πάνω στο παρμπρίζ, θα πρέπει πρώτα να ζητήσουν άδεια. Η ευκολία τους είναι να βρίσκουν έναν νεαρό ή μια νεαρά για τη δουλειά. Εδώ πρόκειται σαφώς περί ρύπανσης και όχι μόνο αυτό. Αναγκάζουν τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου να ξεκολλά το φυλλάδιό τους από το τζάμι, αν έχει προηγηθεί βροχή και αυτό έχει κολλήσει πάνω του. Πιστεύουν πράγματι πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαφημιστούν; Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτούν; Αυτό ισχύει και για δυο τρεις υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους, που επέλεξαν τον ίδιο ενοχλητικό τρόπο προβολής.
Π.Ζ.
