Την Παρασκευή 15 και το Σάββατο 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκαν στο Αμφιθέατρο «Δημήτριος Γλάρος» του ΔΙΚΕΠΠΕΕ «Σταύρος Νιάρχος» τρεις παραστάσεις του πρωτότυπου έργου μουσικού θεάτρου «Ο γάτος». Πρόκειται για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα του εκπαιδευτικού προγράμματος 3ο ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΟΠΕΡΑ που πραγματοποίησε η Εθνική Λυρική Σκηνή, σε συνεργασία με τον Δήμο Ιωαννιτών. Η συνεργασία διήρκεσε αρκετούς μήνες και οδήγησε στη συνδιαμόρφωση μιας ζωντανής παράστασης όπου η αφήγηση, το τραγούδι, το body percussion, τα ηχοτοπία και οι πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις συνυπάρχουν δημιουργικά επί σκηνής. Πρόκειται για έναν δημιουργικό διάλογο μεταξύ των εκπαιδευτικών των σχολείων, των συντελεστών της Λυρικής που ερχόταν κάθε εβδομάδα στην πόλη μας και των μαθητριών και μαθητών των σχολείων.
Τα παραπάνω τα διαβάζει κανείς και στο καλαίσθητο πρόγραμμα της παράστασης. Αυτό που δε διαβάζει κανείς είναι αυτά που αισθάνθηκαν όσοι βρέθηκαν στον χώρο των παραστάσεων, καλεσμένοι ασφαλώς του γάτου:
- Τη μεγάλη έκπληξη του κοινού, το οποίο γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα και τις τρεις μέρες των παραστάσεων (υπενθυμίζοντας ακόμη μια φορά το μεγάλο κενό από την έλλειψη του Πνευματικού Κέντρου στην πόλη μας). Ήταν πραγματικά τόσο εντυπωσιακό να βλέπει κανείς 192 μαθητές από δημοτικά σχολεία της πόλης και από το Μουσικό Σχολείο, 14 εκπαιδευτικούς και τους συντελεστές της Λυρικής, να συνεργάζονται και να προσφέρουν ένα τόσο ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό θέαμα. Στα περισσότερα σημεία της παράστασης το κοινό παρακολουθούσε καθηλωμένο. Πολλοί γονείς έλεγαν στο τέλος πως ποτέ δεν πίστευαν ότι τα παιδιά τους θα μπορούσαν να ανταποκριθούν τόσο άψογα σε κάτι τόσο μεγάλο και απαιτητικό.
- Τη μεγάλη συγκίνηση βλέποντας παιδιά γυμνασίου και λυκείου από το μουσικό σχολείο, με παιδιά δημοτικού και τους εκπαιδευτικούς ανάμεσά τους, όλους μαζί, μια ομάδα στη σκηνή, να τραγουδούν, να κινούνται, να συμμετέχουν. Ήταν συγκινητικό να βλέπει κανείς το κέφι και τον ενθουσιασμό με τον οποίο συμμετείχαν άνθρωποι τόσο διαφορετικών ηλικιών στην παράσταση. Σε πολλά αποσπάσματα, όλοι οι συμμετέχοντες, με τις φωνές και τις κινήσεις τους, γινόταν ένα σώμα.
- Την ψυχική ευφορία από τα πρώτα λόγια και τις πρώτες νότες που ακούστηκαν στον χώρο. Μουσικές πρωτότυπες και γνωστές, παραδοσιακά τραγούδια με κινήσεις και εντυπωσιακά body percussion, ευφυείς ενορχηστρώσεις και ρυθμική απαγγελία, όλα σε ένα περιβάλλον ονειρικό και παραμυθιακό, αλλά πάντα με τις κατάλληλες ανάσες χιούμορ.
Η παράσταση άφηνε μια αίσθηση υψηλού επαγγελματισμού (η σκηνή, ο φωτισμός και ο ήχος ήταν καταπληκτικά), αλλά ταυτόχρονα και μια διάθεση παιχνιδιού και ερασιτεχνισμού με τη βαθύτερη έννοια του όρου, της αγάπης δηλ. κάποιου για αυτό που κάνει.
- Τη μεγάλη χαρά που πήγαζε από τη χαρά των παιδιών που συμμετείχαν. Μετά το τέλος των παραστάσεων έβλεπε κανείς παιδιά να αγκαλιάζονται, να χτυπούν με παλαμάκια κάποιον ρυθμό, να τραγουδούν σε μικρές ομάδες κάποιο τραγούδι της παράστασης. Όπως εξηγούσαν κάποιοι από τους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν, αυτό γινόταν όλη τη χρονιά στα σχολεία που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα.
- Την ευγνωμοσύνη σε όλες και όλους που συμμετείχαν σε αυτό το πρόγραμμα. Σε όλες και όλους τους εκπαιδευτικούς που αφιέρωσαν πολλές ώρες από τα απογεύματά τους όλη τη χρονιά, για πρόβες και προετοιμασία με τις μαθήτριες και τους μαθητές, που έκαναν τον διάλογο και τη συνεργασία πράξη, και ιδιαίτερα στους καθηγητές του Μουσικού Σχολείου, το οποίο είναι πάντα η ψυχή της μουσικής ζωής της πόλης (και το οποίο επιτέλους θα πρέπει να αποκτήσει τις κτηριακές εγκαταστάσεις που του αξίζουν). Την ευγνωμοσύνη ιδιαίτερα στους Γ. Κασαβέτη, Α. Δανδουλάκη, Ε. Τζαμτζή, Ε. Δημάκη, Σ. Γκρέτση που σχεδίασαν και υλοποίησαν το πρόγραμμα και μετέφεραν τη γνώση, την έμπνευση και τον ενθουσιασμό τους στην πόλη μας, στους δασκάλους και στα παιδιά μας.
Ο Γάτος δεν ήρθε για Σαββατοκύριακο στα Γιάννενα. Μας χάρισε την παρέα του για αρκετούς μήνες. Μας έδειξε ότι κάποια παραμύθια, με πολλή δουλειά και μεράκι γίνονται αλήθεια. Άφησε στο κοινό εκείνη την πολύτιμη αίσθηση που έχει κανείς όταν δακρύζει, χωρίς να καταλαβαίνει ακριβώς γιατί. Και μας είπε τραγουδώντας, χορεύοντας, φωνάζοντας και ψιθυρίζοντας ότι η τέχνη είναι στα σχολεία και παντού κυρίως ένα πράγμα: μοίρασμα.
https://www.nationalopera.gr/els/alloi-xoroi/item/7992-o-gatos
