Η πόλη γιορτάζει και ο κόσμος που πλημμυρίζει τους δρόμους θυμίζει άλλες εποχές, κατά τις οποίες όλοι επιζητούσαν αυτού του είδους τον γιορτασμό. Να βγουν από τα σπίτια τους, να θαυμάσουν τα νιάτα που περνούν αγέρωχα με τη σφυρίχτρα των γυμναστών του Γκορτζή, του Χατζηγιάννη, που άφησαν κι εκείνοι το ανεξίτηλο αποτύπωμά τους στα Γιάννενα.
Βοηθούσης και της καλοκαιρίας πρωτοφανής αυτή η κοσμοσυρροή. Οι κεντρικοί δρόμοι αδιαπέραστοι από κάποια ώρα και μετά. Ο φακός του Η.Α καταγράφει εικόνες. Το πριν, η παρέλαση και το μετά.
Ξεκινώντας αυτό το μικρό οδοιπορικό από την οδό Κώστα Φρόντζου με τη μοναχική, μοναδική κίτρινη τουλίπα να φυτρώνει στον κήπο του αρχοντικού του, η οποία μοιάζει σαν να μεταπήδησε από το παρτέρι του σπιτιού του Τάκη και της Πόπης Παρλαπά ακριβώς δίπλα. Κάθε τέτοια εποχή ο κήπος τους ήταν γεμάτος με τουλίπες.
Διασχίζουμε το δρόμο πλάι στο δημαρχείο και φωτογραφίζουμε ολόρθη μπροστά μας την 8η Μεραρχία με τις σκέψεις να μας κατακλύζουν. Με τους γνωστούς Γιαννιώτες να ξεφυτρώνουν από κάθε γωνιά. Κι αυτό το γεγονός να σφραγίζει με ελπίδες αυτή την έξοδο.
Ο βιβλιοπώλης ο Δημήτρης Νταλαμάγκας, η μικροβιολόγος Ανθούλα Βασιλείου-Μπούμπα από τις λίγες γυναίκες, που υπήρχαν εκείνες τις εποχές και οι οποίες υπηρέτησαν το λειτούργημα της Ιατρικής με ανθρωπιά κι αγάπη για τους ασθενείς τους.
Τον κύκλο κλείνει μια παλιά μαθήτρια του Καπλανείου δημοτικού σχολείου της πόλης, η Παναγιώτα Μαμακή, η οποία φωνάζει από μακριά, ενώ θυμάται κι εκείνη τους δικούς της δασκάλους με τη σφυρίχτρα.
