Καταρχήν, θα κάνουμε μια βασική διάκριση ανάμεσα στον αριθμό των ημερών αδείας που δικαιούται ένας εργαζόμενος να λάβει από τον εργοδότη του και στις αποδοχές αδείας. Περαιτέρω θα πρέπει να διακρίνουμε τους εργαζόμενους σε όσους απασχολούνται πέντε (5) ημέρες εβδομαδιαίως και σε όσους απασχολούνται έξι (6) ημέρες εβδομαδιαίως. Όσοι μεν απασχολούνται με πενθήμερο δικαιούνται για το πρώτο έτος απασχόλησης να απουσιάσουν από την εργασία τους είκοσι (20) εργάσιμες ημέρες, για το δεύτερο έτος είκοσι μια (21) εργάσιμες ημέρες και για το τρίτο έτος είκοσι δύο (22) εργάσιμες ημέρες. Όσοι δε απασχολούνται έξι ημέρες εβδομαδιαίως, δικαιούνται για το πρώτο ημερολογιακό έτος είκοσι τέσσερις (24) εργάσιμες ημέρες αδείας, για το δεύτερο έτος απασχόλησης είκοσι πέντε (25) μέρες και για το τρίτο έτος είκοσι έξι (26) εργάσιμες ημέρες. Οι εργαζόμενοι που θα απασχοληθούν για  χρονικό διάστημα μικρότερο του έτους δικαιούνται αναλογία των ανωτέρω ημερών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε ότι όσοι εργαζόμενοι κλείσουν δεκαετία στον ίδιο εργοδότη ή δώδεκα έτη συνολικά σε διαφορετικούς εργοδότες, δικαιούνται άδεια στο πενθήμερο είκοσι πέντε εργάσιμων ημερών και στο εξαήμερο τριάντα εργάσιμων ημερών. Τέλος από 1-1-2008 όσοι  συμπληρώσουν 25 έτη εργασίας δικαιούνται  άδεια  είκοσι (26) ή τριάντα μία (31) εργασίμων ημερών αντίστοιχα.
Μετά τις αλλεπάλληλες μεταβολές στο σύστημα αδειών τα τελευταία έτη, το ισχύον σύστημα προβλέπει ότι άδεια μπορούν να πάρουν, όσοι μισθωτοί προσλαμβάνονται αμέσως χωρίς να απαιτείται συμπλήρωση βασικού χρόνου απασχόλησης, όπως προβλέπονταν με τα προηγούμενα συστήματα χορήγησης των αδειών. Ο μισθωτός για το πρώτο ημερολογιακό έτος, έτος πρόσληψης, δικαιούται να λάβει από τον εργοδότη του μέχρι την 31-12 αναλογία της άδειας με βάση τον χρόνο απασχόλησης. Η αναλογία αυτή υπολογίζεται επί των είκοσι ημερών στο πενθήμερο και επί των είκοσι τεσσάρων στο εξαήμερο. Για το δεύτερο ημερολογιακό έτος ο μισθωτός δικαιούται τμηματικά άδεια, η οποία υπολογίζεται ανάλογα με τον χρόνο απασχόλησης κατά το έτος αυτό στον εργοδότη και η οποία θα πρέπει να χορηγηθεί έως 31-12. Από το τρίτο ημερολογιακό έτος και πέρα ο μισθωτός δικαιούται να πάρει την άδεια του ολόκληρη και σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο του έτους αυτού. Παράδειγμα: εάν κάποιος προσληφθεί την 1-7-2008 δικαιούται για το έτος αυτό       (πρώτο ημερολογιακό έτος) να λάβει έως 31-12-2008 δέκα (10) εργάσιμες ημέρες αδείας, όταν απασχολείται με πενθήμερο και δώδεκα (12)  εργάσιμες ημέρες αδείας όταν απασχολείται με εξαήμερο. Η άδεια αυτή δύναται να χορηγηθεί και κατά τμήματα. Αν συνεχίζει να απασχολείται κατά το έτος 2009 (δεύτερο ημερολογιακό έτος) στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται να λάβει έως την 31-12-2009 είκοσι μια (21)  εργάσιμες ημέρες αδείας στο πενθήμερο και είκοσι πέντε (25) στο εξαήμερο. Αν για οποιονδήποτε λόγο αποχωρήσει από την εργασία πριν από την λήξη του έτους δικαιούται αναλογία των ημερών αδείας η οποία είναι συνάρτηση του χρόνου απασχόλησης. Από το έτος 2010 (τρίτο ημερολογιακό έτος) και μετά δικαιούται ολόκληρη την άδεια σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο αυτού. Ευνόητο είναι ότι, όσοι έχουν δέκα χρόνια (10) στον ίδιο εργοδότη ή έχουν συμπληρώσει δώδεκα χρόνια (12) προϋπηρεσία σε διαφορετικούς εργοδότες, οι ανωτέρω υπολογισμοί θα γίνουν στα προσαυξημένα όρια των δικαιούμενων ημερών αδείας που έχουμε αναφέρει.          
Θα ήταν όμως εξαιρετική παράλειψη, αν δεν αναφερθούμε και στους μερικώς απασχολούμενους. Και αυτούς θα πρέπει να τους διακρίνουμε σε όσους απασχολούνται με λιγότερες ώρες την ημέρα αλλά σε πενθήμερη ή εξαήμερη βάση και σε όσους απασχολούνται κάτω των πέντε εργασίμων ημερών. Οι πρώτοι δικαιούνται τις ίδιες ημέρες με αυτούς που εργάζονται με πλήρες ωράριο, όπως αντίστοιχα έχουμε αναφέρει ανωτέρω. Οι δεύτεροι δικαιούνται γενικά αν απασχολούνται μια μέρα (1) εβδομαδιαίως τέσσερις (4) μέρες κανονικής αδείας, αν απασχολούνται δυο (2) μέρες εβδομαδιαίως οκτώ (8) μέρες αδείας, αν απασχοληθούν τρεις (3)  μέρες εβδομαδιαίως δώδεκα (12) μέρες και τέλος αν απασχοληθούν τέσσερις (4) μέρες εβδομαδιαίως δέκα έξι (16) μέρες κανονικής αδείας κατά ημερολογιακό έτος.
Ο μισθωτός κατά τη διάρκεια της αδείας δικαιούται τις συνήθεις αποδοχές, αυτές που θα λάμβανε αν απασχολούνταν στην επιχείρηση κατά τον χρόνο της αδείας του. Όσοι λοιπόν εργάζονται με πενθήμερο δικαιούνται στο πρώτο ημερολογιακό έτος είκοσι τέσσερα (24) ημερομίσθια, για το δεύτερο ημερολογιακό έτος είκοσι πέντε (25) ημερομίσθια και για το τρίτο είκοσι έξι (26) ημερομίσθια. Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει κλείσει δέκα (10) έτη στον ίδιο εργοδότη ή δώδεκα (12) σε διαφορετικούς εργοδότες τότε δικαιούται τριάντα (30) ημερομίσθια και τέλος όσοι κλείσουν 25 έτη εργασίας δικαιούνται τριάντα ένα (31) ημερομίσθια. Στις αποδοχές περιλαμβάνεται ό,τι καταβάλλεται τακτικά και μόνιμα στον μισθωτό. Αποδοχές μεταξύ των άλλων θεωρούνται η αμοιβή για τακτική εργασία  κατά Κυριακή, εορτές ή νύχτα, η αμοιβή για υπερεργασία, εφόσον παρέχεται τακτικά, και η  αμοιβή για νόμιμη και τακτική υπερωρία. Οι αποδοχές αδείας και το επίδομα αδείας προκαταβάλλονται στον μισθωτό κατά την έναρξη της αδείας του και σε περίπτωση τμηματικής χορήγησης της αδείας προκαταβάλλεται το ανάλογο μέρος των αποδοχών της αδείας και του επιδόματος αδείας. Δεν επιτρέπεται ο συμψηφισμός των αποδοχών αδείας και επιδόματος αδείας με ανώτερες των νομίμων καταβαλλόμενων αποδοχών, ούτε κατόπιν ρητής συμφωνίας. Κατά τη διάρκεια της αδείας δεν επιτρέπεται η απόλυση του εργαζόμενου.
Πέραν των αποδοχών αδείας ο μισθωτός δικαιούται και επίδομα αδείας. Το δικαίωμα λήψης αποδοχών αδείας και επιδόματος αδείας αποτελεί παρακολούθημα του κυρίου δικαιώματος αδείας. Για το επίδομα αδείας δεν υπάρχει ειδικός τρόπος υπολογισμού. Ακολουθεί το ύψος των αποδοχών αδείας με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να υπερβεί τον μισό μισθό ή τα δέκα τρία ημερομίσθια. Σε ορισμένες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (Σ.Σ.Ε.) ή Διαιτητικές Αποφάσεις (Δ.Α.) προβλέπεται μεγαλύτερο επίδομα αδείας.