Οπότε, δεν αρκεί απλώς η Περιφέρεια Ηπείρου να διαπιστώνει ότι η αγορά έχει πρόβλημα με συσκέψεις όπως η χθεσινή. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τι επιχειρεί να κάνει με τέτοιου είδους παρεμβάσεις: θέλει να κάνει κάτι για να μειωθούν οι τιμές; Είναι μια ερώτηση που σέρνει πίσω της την αμέσως επόμενη: μπορεί να κάνει κάτι για να μειωθούν οι τιμές; Θα περάσουν αυτές από περιφερειακό συμβούλιο που είναι το ανώτερο όργανό της και λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις;

Και αυτή η ερώτηση με τη σειρά της, φέρνει και άλλη, που είναι απορία περισσότερο: μπορεί ένας πολιτικός παράγοντας όπως είναι η περιφέρεια να παρέμβει στην αγορά; Σήμερα, οι περισσότεροι φορείς σε θέσεις εξουσίας, αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε παρέμβαση στην αγορά περίπου ως βεβήλωση μνημείου με μετατροπή του σε τροχήλατη καντίνα που πουλάει «βρώμικα». Είναι αλήθεια ότι ο κεϋνσιανισμός, η οικονομική θεωρία και πρακτική που για κάμποσα χρόνια φόρεσε ανθρώπινο προσωπείο στον καπιταλισμό, είναι παρωχημένος. Πλέον, ούτε καν το κεφάλαιο, προορισμένο εκ γενετής να αυξάνεται, δεν έχει εκείνα τα περιθώρια για ανθρώπινες πολιτικές. Γι αυτό άλλωστε όσοι ευαγγελίζονται, ακόμα και από δεξιά πολιτική μπάντα, την παρέμβαση στην αγορά, εξοστρακίζονται από τους νεοφιλελεύθερους φρουρούς της.

Πίσω όμως στο θέμα μας. Πώς μπορεί να παρέμβει η περιφέρεια σε ένα τέτοιο ζήτημα; Οι επιχειρηματίες χθες μίλησαν για φόρους, πρώτα από όλα, για ακριβά καύσιμα, διόδια, κακό ανταγωνισμό, κακές ποιότητες προϊόντων που κρύβονται όμως από το «ανάγκα και οι θεοί πείθονται» κ.α. Μπορεί να πείσει για παράδειγμα τις τοπικές επιχειρήσεις να μειώσουν το κέρδος τους για να πουλάνε φτηνότερα από τους ανταγωνιστές τους; Δύσκολα, αν σκεφτεί κανείς ότι το κέρδος, αυτό που κινεί την αγορά, έχει περιοριστεί πάρα πολύ. Μπορεί να μειώσει τους φόρους; Σίγουρα όχι.

Μέχρι όμως να φτάσουμε στον φταίχτη των ημερών (που φταίει πραγματικά για πολλά πράγματα), την τρόικα, υπάρχουν υπηρεσίες. Υπάρχει η διεύθυνση Εμπορίου για παράδειγμα, υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί, υπάρχουν γενικώς θεσμοί και γραφεία που μπορούν να φανούν χρήσιμα. Δυστυχώς όμως, οι εκάστοτε τοπικές εξουσίες παρεμβαίνουν πολιτικά μόνο για να «διατηρηθούν οι ισορροπίες» και όχι για να βελτιωθεί η εικόνα της αγοράς.

Τώρα όμως τα δίφραγκα τελείωσαν κυριολεκτικά. Ο οικιακός προϋπολογισμός είναι μείον στα ανελαστικά έξοδα, από τη μέρα της μισθοδοσίας κιόλας, για να μη συζητήσουμε για τους ανέργους και όσους δεν πληρώνονται. Και όσο η παρέμβαση δεν γίνεται, τόσο απλώς θα διαπιστώνουμε το πρόβλημα, χωρίς να γινόμαστε πραγματικά χρήσιμοι.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ