Χωρίς υπερβολή, το άτομο με αυτά τα χαρακτηριστικά αναζητείται από το ΠΑΣΟΚ από το 1998. Χωρίς επιτυχία. Αντί να βρει το κατάλληλο πρόσωπο, το κόμμα διασπάστηκε, το μέτωπο της κεντροαριστεράς καταργήθηκε στην πράξη. Φθάσαμε πλέον στο 2010 και το ΠΑΣΟΚ ακόμη να ψάχνεται απέναντι σε μια χρεοκοπημένη δημοτική αρχή.

Υπάρχει μία θεωρία που λέει ότι οι άφθαρτοι και οι ικανοί είναι έτοιμοι να συνδράμουν αν τους χτυπήσει κάποιος το κουδούνι στην πυλωτή. Εκείνοι είναι στα διαμερίσματα και απλά περιμένουν ατσαλάκωτοι να εμφανιστούν στο δημόσιο βίο από τους καναπέδες. Ακόμη και αν μια τόσο εξόφθαλμα αδύναμη θεωρία ευσταθούσε, ο χρόνος για να επιβεβαιωθεί παρήλθε. Δώδεκα χρόνια αισίως ψάχνουν στα θυροτηλέφωνα. Δεν θα έπρεπε να έχουν εντοπίσει τουλάχιστον έναν τέτοιον υποψήφιο; Συνέβη το αντίθετο. Ο τελευταίος πολιτικός στον οποίον έστρεψαν τις ελπίδες τους δεν ζούσε καν στην πόλη μας, αλλά στην Αθήνα. Από το 2006 μέχρι σήμερα, είχαν όλα τα περιθώρια και τις προϋποθέσεις να ψάξουν το πρόσωπο που θα υποστήριζαν. Φτάσαμε έξι μήνες πριν τις επόμενες εκλογές και είμαστε στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν έξι μήνες μετά τις προηγούμενες.

Το γιατί δεν βρίσκεται ο νέος και άφθαρτος υποψήφιος δεν το γνωρίζω. Μπορεί να φταίνε οι συγκυρίες, μπορεί να φταίει η μονοπώληση του χώρου από πρόσωπα και παρατάξεις που λειτούργησαν διασπαστικά.

Ακούω όμως συνεχώς ανθρώπους να επαναλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά και όχι να υποδεικνύουν τον κατάλληλο. Και όσο ψάχνονται, συμβαίνει κάτι ακόμη χειρότερο: δεν συζητάμε καθόλου για το πρόγραμμα. Γιατί εκεί είναι η ουσία. Θα πεζοδρομηθεί το κέντρο της πόλης; Θα δημιουργηθεί νέο δίκτυο ύδρευσης στο λεκανοπέδιο; Θα χωροθετηθεί ΧΥΤΥ με πρωτοβουλία του δήμου; Θα υπάρξει πρόγραμμα λιτότητας για τα υπέρογκα χρέη; Είναι ερωτήματα επείγοντα και ξεχασμένα, ενώ το άτομο ακόμη αναζητείται.