Έφυγαν κι οι δυο νωρίς ο ένας μετά τον άλλον, ενώ θα μπορούσαν να ζουν ακόμη και να χαίρονται τις οικογένειές τους. Η φωτογραφία είναι στο Παρίσι το 1953, όπου ήταν μετανάστες οι γονείς τους. Είναι η Γεωργία Παπακώστα με καταγωγή του πατέρα της Μήτσου από την Πέτρα Ζαγορίου και της μάνας της Ελπινίκης από τα Γιάννενα και ο Πέτρος Δερμάνης, με καταγωγή του πατέρα του Βασίλη από το Γρεβενίτι και της μάνας του Ελπίδας από τη Σμύρνη.
Δυο οικογένειες που άφησαν το αποτύπωμά τους σε τούτον τον κόσμο, η κάθε μια από το δικό της μετερίζι. Ο Βασίλης και η Ελπίδα Δερμάνη, μάγειρας ο ένας του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου όταν εκείνος κατέφυγε στο Παρίσι, οικονόμος η γυναίκα του της Ελένης Βενιζέλου, είχαν πολλές ιστορίες να διηγηθούν από αυτή τη συνύπαρξη. Το σημαντικό είναι ότι αργότερα, όταν μετακόμισαν στο Λονδίνο, πρόσφεραν πολλά στους Έλληνες που πήγαιναν για ασθένειες στη βρετανική πρωτεύουσα, εκτός από φιλοξενία και θαλπωρή, για να ξεπεράσουν το πρόβλημα υγείας τους.
Γιος του Πέτρου της φωτογραφίας είναι ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος ο ελληνονοβρετανός Ανδρέας Δερμάνης (Andi ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, Χαμένη νιότη ταινία), ο οποίος τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τον τόπο του, τον οποίο φωτογραφίζει και κινηματογραφεί. Μάλιστα είχε πολλά σχέδια για τα Γιάννενα και την περιοχή, όπως τα είχε συζητήσει με τον αείμνηστο δήμαρχο Ιωαννίνων Μωυσή Ελισάφ.
