Μια φωτογραφία από το 1948 ζωντανεύει το πασχαλινό κλίμα μιας άλλης εποχής, τότε που η προετοιμασία του Επιταφίου δεν ήταν απλώς ένα εκκλησιαστικό καθήκον, αλλά μια συλλογική γιορτή της γειτονιάς, γεμάτη συμμετοχή, ευωδιές και ανθρώπινη ζεστασιά.
Οργασμός στη φύση, πυρετώδεις οι εργασίες σε κάθε ναό της πόλης. Περιμένοντας τον Επιτάφιο να τον στολίσουν, για να συναγωνιστεί σε κάλλος τους άλλους επιταφίους των εκκλησιών, κορίτσια και αγόρια της ενορίας Αγίας Μαρίνης έχουν ήδη συγκεντρώσει σε πάγκους μενεξέδες και ζουμπούλια, τριαντάφυλλα και μοσχομυριστά γαρίφαλλα από τους άφθονους μπαξέδες που διέθετε το κάθε σπίτι κι η κάθε αυλή και τα τοποθετούν σε σειρά, να τα έχουν έτοιμα για τον επιτάφιο.
Παρά τη θλίψη των ημερών, ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές τους, όπως φαίνεται κι από τα χαμόγελα που σκορπούν στο κλικ του φωτογραφικού φακού του καλλιτέχνη γιαννιώτη φωτογράφου Γκογκώνη. Μέγιστη η ευφορία της στιγμής. Μπροστά τα κορίτσια και πίσω τα αγόρια για τις πιο δύσκολες δουλειές κι ίσως ο Σαραφίγκας στην άκρη να επιβλέπει, ώστε σε λίγο να κομίσει το ξύλινο περίτεχνο κουβούκλιο που θα αποτελέσει το ιερό μνήμα για τη μεταφορά.
Η Καλούτσιανη είναι εκεί, οι αδελφές Γεωργιάδη η Φωτεινή, η Βίτα, η Σοφία, Φωφώ Λαγίδου επίσης, Νόνη, Αναστασία Γκιουλέκα, η Βαγγελιώ Καλογιάννη, Έλλη Μαντζίλα σε πρώτη σειρά και άλλες πανέμορφες κοπέλες της εποχής. Από το άλμπουμ των αναμνήσεων της Νίκης Ευαγγελίδη
