«Ο Μίκης με το έργο και την παρουσία του σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και ταξίδεψε την Ελλάδα σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η απώλειά του αφήνει ένα τεράστιο κενό, που πάντα θα προσπαθεί να γεμίσει ο Ήλιος της Δικαιοσύνης. Και στην οικουμένη που γέμισε με μουσικές του Μίκη πάντα θα χορεύει κάποιος Ζορμπάς με την ψυχή της Ρωμιοσύνης», σημειώνεται.
Στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου, ο δήμαρχος εξέφρασε τη θλίψη του για την απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη και έκανε γνωστό ότι το επόμενο διάστημα οι πολιτιστικές δομές του δήμου θα τον τιμήσουν με τον πρέποντα τρόπο.
Με τον δικό της τρόπο αποχαιρετά τον Μ. Θεοδωράκη η «Ενότητα Πολιτών Νέα Γιάννενα». «Φτωχότερη είναι από σήμερα ολόκληρη η Ελλάδα, καθώς έσβησε για πάντα η “ψυχή της Ρωμιοσύνης”, ο Μίκης Θεοδωράκης. Ένας καλλιτέχνης που στα δυσκολότερα χρόνια της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, έκανε την Ελλάδα και την αντίστασή της απέναντι στον απολυταρχισμό, ξακουστή στα πέρατα του κόσμου. Ο Μίκης κατάφερε να γίνει ένας παγκόσμιος Έλληνας και η παρακαταθήκη που αφήνει σε όλους εμάς, παραμένει αθάνατη, όπως το τεράστιο έργο του. Για εμάς στην “Ενότητα Πολιτών Νέα Γιάννενα”, η φράση του “στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, πεθαίνουν οι τύραννοι”, παραμένει πυξίδα για τον τρόπο με τον οποίο συμμετέχουμε στα κοινά. Τον ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερε στην Ελλάδα και τους Έλληνες».
Με προτροπές και ένα ευχαριστώ συνοδεύει τον δικό της αποχαιρετισμό η παράταξη «Γιάννενα. Πολίτες για την Ανατροπή». «Δεν ξέρουμε αν είναι δόκιμο να βγάζει, μια μικρή παράταξη σε έναν Δήμο, ανακοίνωση για τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη. Όμως γιατί είναι δόκιμο να γράφουμε, για τη φτωχή μας καθημερινότητα, τους απολογισμούς δικαιολόγησης των δύο ισχνών χρόνων και την αντιδημοκρατική κουλτούρα της δημοτικής αρχής; Είναι δόκιμο να ασχολούμαστε με ότι μας βυθίζει σε σκοτεινά μονοπάτια αποδοχής του νεοφιλελεύθερου ρεαλισμού, του “αντισημίτη” Πλεύρη και της “Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης”;», αναφέρει αρχικά και συνεχίζει: «Ας είμαστε ρεαλιστές σαν τον Μίκη, ας είμαστε παρόντες και δημιουργικοί, να είμαστε δίπλα σε αυτούς που έχουν ανάγκη και όχι σε αυτούς που κυβερνούν.
Να κάνουμε λάθη, λάθη μικρά αλλά και μεγάλα, που δε διορθώνονται και ας ζητήσουμε συγνώμη προσευχόμενοι με στίχους του Ρίτσου, του Σεφέρη, του Ελύτη, τραγουδώντας τους μελωδικά, όπως ο Μίκης τους έφερε κοντά μας και τους έκανε δικούς μας.
Ας είμαστε παρόντες και δημιουργικοί, στη ζωή, τη μικρή τη δική μας αλλά και στη Ζωή με κεφαλαίο. Ας ακούμε τη μουσική του Μ. Θεοδωράκη και ας μαθαίνουμε ότι οι “συνθέσεις” προκύπτουν μέσα από την ικανότητα διαλόγου των μουσικών οργάνων αλλά και του ποιητικού λόγου, όταν παρακάμπτουν το εγώ και συναντούν το εμείς. Ευχαριστούμε τον μεγάλο αυτόν Έλληνα καλλιτέχνη με τη διεθνή αναγνώριση για όσα πρόσφερε σε μας με το έργο και την ζωή του».
Γραπτή δήλωση εξέδωσε και η αντιδήμαρχος Πολιτισμού και πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου του δήμου Ιωαννιτών Ελένη Ακονίδου, στην οποία αναφέρει: Ο Μίκης δεν είναι πια εδώ, λένε. Και όμως ο Μίκης ήταν πάντα εδώ και πάντα εδώ θα είναι. Ο μεγάλος Έλληνας, που όλοι φωνάζουν με το μικρό του όνομα, είναι η Ελλάδα που τόσο αγάπησε, για την οποία τόσο αγωνίστηκε και που σήμερα την αποχαιρετά για να ζήσει αιώνια “εδώ” μέσα από την απαράμιλλη Τέχνη του. Ο Μίκης των ξένων, της Εντίθ Πιαφ, των Μπητλς, της Τζόαν Μπαέζ, του Χόλιγουντ στο Σέρπικο και του Ζορμπά, που με ένα συρτάκι σε μια παραλία ανέδειξε την ανθρώπινη δύναμη του να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι. Να αρχίζεις ξανά και να μη σταματάς ποτέ να ελπίζεις για μια καλύτερη ζωή. Ο Μίκης του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου, του Λειβαδίτη, του Μανόλη Αναγνωστάκη, της ελληνικής ποίησης του 20 αιώνα, που έντυσε και ανέδειξε ακόμη περισσότερο με την μουσική του. Ο Μίκης παιδί στα Γιάννενα, τη Μυτιλήνη το Αργοστόλι, τον Πύργο Ηλείας, την Πάτρα και την Τρίπολη να αφουγκράζεται τους καημούς των μεγάλων και τον σφυγμό των ανθρώπων στις μικρές μας πόλεις. Ο Μίκης που γνώρισε την Ελλάδα πριν τον γνωρίσει η ίδια. Ο Μίκης της ελληνικής ψυχής, του τραυματισμένου αγώνα προς το μέλλον. Ο Μίκης μιας μικρής χώρας στην Μεσόγειο που ακούμπησε πάνω του για να χαράξει μια δική της πορεία στην ιστορία. Το αντίο μοιάζει λίγο. Θα ξανασυναντηθούμε άλλωστε αύριο, την ερχόμενη εβδομάδα, τον επόμενο χρόνο σε μία συναυλία, μια παράσταση, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση μα πάνω από όλα σε ένα δωμάτιο, μέσα στο οποίο ένα παιδί αυτή τη στιγμή κάνει πρόβα τραγουδώντας για “μια άνοιξη ακριβή” και οι νότες ξεπηδούν από τα παράθυρα και ποτίζουν όλη τη γειτονιά».
