Ομορφιά, νιάτα, ευτυχία και όνειρα για το μέλλον, μοιάζει να έχουν κυριεύσει τους δυο νέους σε ένα ανθισμένο χωράφι καθήμενους να απολαμβάνουν φύση και ζωή. Ανόθευτη, καθαρή, απλή η λέξη «ζωή» θα ταίριαζε καλύτερα, θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της σημερινής φωτογραφίας του 1960. Βύρων Φίλης και Γιούλικα Σακελλαρίου στα αρραβωνιάσματα.
«Τώρα αν θυμάμαι κάτι απ΄τη ζωή μου δυο τρία ήρεμα βράδια είναι αυτά και μια στιγμή που μένει αιώνια χαραγμένη». Στη ζωή της το κορίτσι της φωτογραφίας έγραφε και ζωγράφιζε τις χαρές της ωραίας οικογένειας που δημιούργησε με τον καλό της, ώσπου μια μέρα αυτές σταμάτησαν να φθάνουν πληθωριστικά. Και τότε η ζωή αλλάζει ρότα.
Ο σκηνοθέτης της εικόνας δεν είναι άλλος από τον αλησμόνητο Τόλη Σακελλαρίου, τον πατέρα τους, που ήταν βαθιά μελετητής της τέχνης της φωτογραφίας και όχι μόνο.
