Vivlio Anna Stergiou Parousiasi
Αίθουσα ΣύνταξηςΚαθημερινά

«Το παρελθόν χτυπά την πόρτα» και φωτίζει τα τραύματα της μετανάστευσης

Το νήμα της μετανάστευσης από τα χωριά της Θεσπρωτίας ως τις στοές των ανθρακωρυχείων του Βελγίου και τα εργοστάσια της Γερμανίας, αλλά και τις πανεπιστημιακές αίθουσες της Γαλλίας, ξετυλίχθηκε στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Άννας Στεργίου «Το παρελθόν χτυπά την πόρτα», που πραγματοποιήθηκε στην Ηγουμενίτσα από το βιβλιοπωλείο Μητσέλου και τις εκδόσεις Κομνηνός.

Τη συγγραφέα παρουσίασε η δημοσιογράφος Βάσω Γκόρου, η οποία αναφέρθηκε στον ιδιότυπο τρόπο γραφής της Άννας Στεργίου, που αλλάζει το τέλος μέχρι την τελευταία στιγμή, επιμένοντας όμως σταθερά στο θέμα της συμφιλίωσης με το παρελθόν και των δεύτερων ευκαιριών.
Ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και τομεάρχης Υγείας Ανδρέας Παναγιωτόπουλος χαρακτήρισε το έργο «εξαιρετικό λογοτεχνικό, πολυεπίπεδο και βαθιά πολιτικό», σημειώνοντας τη δύναμη του λόγου της συγγραφέως και τη συμβολή της στη σκιαγράφηση κοινωνικών στερεοτύπων, του ρόλου της γυναίκας και της επίδρασης του μετεμφυλιακού κράτους. Όπως τόνισε, «η Άννα Στεργίου προσφέρει ένα κοινωνικοπολιτικό, ιστορικό ψηφιδωτό με εντυπωσιακή πλοκή και πολλές ανατροπές».
Ο ψυχίατρος Χρήστος Τσάμης αναφέρθηκε στα ψυχικά τραύματα των χαρακτήρων, που σχετίζονται τόσο με τη μετανάστευση όσο και με κακοποιητικές σχέσεις. Όπως εξήγησε, το βιβλίο αναδεικνύει τον κατακερματισμένο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας, ενώ το βασικό του θέμα είναι η συμφιλίωση με τα τραύματα του παρελθόντος και ο αντίκτυπός τους στις επόμενες γενιές.
Στην ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου και ιδιαίτερα της Θεσπρωτίας στάθηκε ο κοινωνικός ανθρωπολόγος Μανώλης Μαραγκάκης, αναδεικνύοντας την αποκοπή των οικογενειών και το «τραύμα» που προκαλεί το φαινόμενο των παιδιών που μεγαλώνουν με τους παππούδες τους. Εξήρε τη γλώσσα της συγγραφέως ως «μεστή, χωρίς ωραιοποιήσεις», ενώ χαρακτήρισε τη γραφή της αυθεντική και αληθινή, κοντά στην ηπειρώτικη ντοπιολαλιά.
Η Άννα Στεργίου εξήγησε πως η ιδέα του βιβλίου γεννήθηκε μέσα από μια συνάντηση με έναν Ηπειρώτη του Βελγίου, ενώ στη συνέχεια ανακάλυψε πως και δικοί της συγγενείς είχαν ανάλογες μεταναστευτικές εμπειρίες από περιοχές όπως το Νεροχώρι, το Λίμποβο, το Κοκκινολιθάρι και τη Σκάλα Φιλιατών. Τόνισε πως στόχος της δεν ήταν να καταγράψει τη «φωτεινή» πλευρά της Θεσπρωτίας, αλλά την αθέατη πραγματικότητα της ελληνικής επαρχίας, με δυσλειτουργικές οικογένειες και ανείπωτα τραύματα.
Αναφερόμενη στις θεματικές του βιβλίου, μίλησε για τις υιοθεσίες, τις μεταβάσεις της ζωής, τη μνήμη, τις δεύτερες ευκαιρίες και τις διαβατήριες τελετουργίες, όπως το κυνήγι του αγριογούρουνου. Πρότεινε τη δημιουργία μνημείου για τους Θεσπρωτούς ανθρακωρύχους και υπογράμμισε την ανάγκη να μπει ένα τέλος στην επαναλαμβανόμενη μετανάστευση που αδειάζει τη Θεσπρωτία κάθε δεκαετία.
Πλήθος κόσμου παρακολούθησε την εκδήλωση, μεταξύ των οποίων ο πρωτοπρεσβύτερος Ηλίας Μάκος, ως εκπρόσωπος του μητροπολίτη Παραμυθίας κ. Σεραπίωνα, ο δήμαρχος Φιλιατών Βασίλης Τζίγκος, ο πρώην δήμαρχος Ηγουμενίτσας και μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Ανδρέας Νταής, μέλη της Ν.Ε. Θεσπρωτίας του κόμματος, ο πρόεδρος της αδελφότητας Περδικιωτών Νίκος Πάμπολλας και άλλοι.