Σάββατο 22 Μαρτίου, υπέροχος καιρός. Ήλιος.
Το κέντρο της πόλης, κυρίως οι πεζόδρομοι, γεμάτοι οικογένειες με παιδιά που χοροπηδούν. Και νέους, με διάθεση να βγουν από τις έγνοιες της καθημερινότητας.
Κι εγώ βόλτα με τους αγαπημένους μου. Και ξαφνικά εξαφανίζομαι από τα μάτια τους. Ένας δυνατός γδούπος και το κεφάλι στις προεξέχουσες μεγάλες βίδες της κολώνας φωτισμού! Ένα σιδερένιο εμπόδιο καθόλου ορατό, κυρίως όταν πεζόδρομοι είναι γεμάτοι κόσμο.
ΦΩΝΕΣ, ΑΙΜΑΤΑ!
Η γλυκύτατη φαρμακοποιός της Γρηγορίου Σακκά προσφέρει τις πρώτες βοήθειες. Μετά όμως αρχίζει η ζαλάδα και ναυτία.
ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
Αρχίζουμε με αξονική εγκεφάλου για πιθανή αιμορραγία και ίσως κάταγμα των οστών του κρανίου. Οι ορθοπεδικοί δεν άφησαν οστό του σώματος που να μην το ελέγξουν με ακτινογραφίες.
Εκεί στο νοσοκομείο αρχίζουν να έρχονται οι πρώτες πληροφορίες.
Ότι το εμπόδιο που οι Γιαννιώτες ονόμασαν «Δόντι του καρχαρία» έχει φέρει πολλούς συμπολίτες στο νοσοκομείο. Το γνωρίζουν όλοι, γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς.
Μετά από πολλές ώρες, πλέον, στο σπίτι με οδηγίες. Προσοχή και αφύπνιση κάθε 2 ώρες για να σιγουρευτούμε, ότι επικοινωνώ.
Άψογο το Χατζηκώστα. Γρηγοράδα, ευγένεια, ενθάρρυνση, από όλο το προσωπικό, γιατρούς, νοσηλευτές, χειριστές, τραυματιοφορείς. Εξάλλου είναι γνωστό ότι τα νοσοκομεία λειτουργούν πλέον, μόνο από το φιλότιμο των εργαζομένων. Στις υπερπροσπάθειες τους. ΩΣ ΠΟΤΕ;
Όταν αρχίζω να κυκλοφορώ στην πόλη, με έκπληξη διαπιστώνω ότι πάρα πολλοί συμπολίτες είχαν πέσει στα «δόντια του καρχαρία». Επίσης, γνωρίζουν άλλους που τους έχει συμβεί.
Ιδιοκτήτες καταστημάτων της Γρηγορίου Σακκά, καθώς και της Πουτέτση απαρίθμησαν πόσες φορές προσφέρανε βοήθεια και κάλεσαν ασθενοφόρα.
Ανατρέχοντας στον τοπικό τύπο, διαπίστωσα ότι εδώ και πολλά χρόνια, συνεχώς αναφέρονται περιστατικά πτώσεων.
Επόμενο βήμα η περιήγησή μου στους πεζόδρομους.
Πρώτη διαπίστωση. Σε πολλά σημεία ο «καρχαρίας» είχε ξεδοντιαστεί. Το 90% περίπου των καταστημάτων που αναπτύσσουν τραπεζοκαθίσματα, δεν έχουν μπροστά τους «δόντια». Στα υπόλοιπα σημεία τα μεταλλικά εμπόδια σκοτώστρες είναι στη θέση τους. Σε μερικά σημεία δίνουν πικρό γέλιο. Όπως μπροστά σε φαρμακείο και επίσης ανάμεσα, από 2 παγκάκια!
Γιατί αυτή η διάκριση; Αλλού ήταν δυνατόν να αφαιρεθούν και αλλού όχι;
ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ
Ωραία ήταν αυτή η περιήγηση, στους πεζόδρομους. Γνώρισα πολύ κόσμο, ωραίους ανθρώπους. Ανταλλάξαμε απόψεις προβληματισμούς. Έτσι έμαθα ότι οι καταστηματάρχες της Γρηγορίου Σακκά έχουν ζητήσει, να αφαιρεθούν τα μεταλλικά εμπόδια. Γιατί είναι και επικίνδυνα και αχρείαστα. Δεν εισακούστηκαν. Οι απαντήσεις για να δικαιολογηθεί αυτή η άρνηση, είναι κατά τη γνώμη μου πολύ επιφανειακές.
Λένε:
Η χρηματοδότηση, για τις πεζοδρομήσεις είναι από ΕΣΠΑ και για αυτό δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα.
Σκέφτομαι και αναφωνώ:
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΣΠΑ; Τόση στενοκεφαλιά και στα ευρωπαϊκά προγράμματα!
Επίσης λένε ότι είναι υποχρεωτική η οριοθέτηση για να προφυλάσσονται οι πεζοί από διερχόμενα αυτοκίνητα. Αν αυτό ισχύει στους δικούς μας πεζόδρομους και να το θέλουμε δεν μπορούμε να προφυλαχτούμε. Αναπτυγμένα τραπεζοκαθίσματα, κολόνες φωτισμού κτλ.
-Τι επιδιώκω λοιπόν;
-Τι ψάχνω;
-Είμαι καλά πλέον.
-ΑΡΚΕΙ ΑΥΤΟ;
Σε συζητήσεις, με γνωστούς και φίλους που μου εύχονται περαστικά, ακολουθούν οργισμένες κουβέντες.
Ότι δεν μας υπολογίζουν οι αρχές της πόλης.
Τη φράση «δεν μας υπολογίζουν» αντικαταστήστε την με οποιαδήποτε λέξη, που δεν μπορεί να γραφεί εδώ. Συσσωρευμένη οργή όλων μας. Πώς τα κατάφεραν όμως διαχρονικά;
Λέμε την επωδό: Τίποτα δεν γίνεται. Ποτέ δεν θα μας ακούσουν.
Συλλογική απογοήτευση.
Αλήθεια λοιπόν; ΌΛΑ ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑΣΜΕΝΑ; ΈΡΜΕΣ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ; Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τη μικρή μας πόλη. Την πεζοδρόμηση τη μελέτησαν άνθρωποι που είναι επιστήμονες. Αρχιτέκτονες μηχανικοί, πολιτικοί μηχανικοί, ηλεκτρολόγοι μηχανικοί και πιθανώς και πολεοδόμοι. Η επιστήμη όμως δεν μπορεί να είναι επιστήμη, αν δεν διορθώνει τυχόν αστοχίες. Κυρίως όταν αυτές προκαλούν τραυματισμούς κατά συρροή. ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΤΕΝΟΚΕΦΑΛΙΑ.
Δεν θέλουμε λοιπόν κοινοτικές, δημοτικές, περιφερειακές αρχές και δημόσιες υπηρεσίες. Αρτηριοσκληρωτικές. Με το αλάθητο του Πάπα.
Θέλουμε να είμαστε πολίτες που ορίζουμε τη ζωή μας. Μακριά από μας, η αδράνεια και το «δεν γίνεται τίποτα».
Όχι περιφερόμενοι ψηφοφόροι.
Όχι φόβος.
Όχι παραίτηση.
Να μπορούμε να ανοίγουμε τα περάσματα και να πορευόμαστε με αξιοπρέπεια και θάρρος. Εμείς μπορούμε να δώσουμε στη ζωή μας, τη μαγκιά, να ορθώσει το κορμί της.
Σε αυτή τη χώρα ευτυχώς είχαμε «ιερά τέρατα» που μας έδωσαν φως και πορευτήκαμε.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ.
Εγώ δεν απογοητεύομαι.
Οργίζομαι και προχωρώ.
ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ.
Ήθελε ακόμα πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ
δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή; Έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες;
ΜΙΛΑΤΕ, δείχνετε πληγές, Αλλόφρονες. Στους δρόμους
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σα σημαία
Καρφώσατε σ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα
Η πρόγνωση σας ασφαλής; Θα πέσει η πόλις.
Πόσες φωλιές νερού; Να συντηρήσω μέσα στις φλόγες. ΜΙΛΑΤΕ.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αποφασισμένοι να σώσουμε αυτές τις μικρές φωλιές νερού μέσα από τις φλόγες.
Τα μικρά συνθέτουν τα μεγάλα. Στο χέρι μας είναι ο σωσμός μας.
ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ.
Όσοι τραυματιστήκαμε λίγο ή πολύ. Κυρίως όμως, ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΝ και οι πολλοί που δεν έχουν πέσει.
Και οι δημοτικές αρχές προηγούμενες και νυν ας μας πουν:
- Σε πόσες σπασμένες γνάθους και σπασμένα πλευρά, σε πόσους τραυματισμένους συμπολίτες, θα μας υπολογίσουν;
- Μας θέλουν πολίτες; Ή φοβισμένους περιφερόμενους ψηφοφόρους;
Ιουλία Αρλέτου
Συνταξιούχος Υγειονομικός (επισκέπτρια υγείας)
ΙΩΑΝΝΙΝΑ 07/04/2025
