«Δε θέλουμε άλλα χτυπήματα στην πλάτη»

Κεντρικό μήνυμα της κινητοποίησης είναι το «φτάνει πια» στις περικοπές επιδομάτων και συντάξεων, στο υψηλό κόστος για ανάγκες υγείας, στους πλειστηριασμούς από τράπεζες και funds, ενώ οι διεκδικήσεις αφορούν την ενίσχυση των δομών για ΑμεΑ, τη βελτίωση της προσβασιμότητας στην εργασία αλλά και στους δημόσιους χώρους και κτίρια, όπως ανέφερε το μέλος της Σ.ΟΜ.Α. και της Συντονιστικής Επιτροπής Στέργιος Τοψής.
«Για άλλη μια φόρα όλοι εμείς και οι οικογένειες μας, όπως και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις, θα ακούσουμε πολλές υποσχέσεις και ευαισθησίες. Θα ακούσουμε για την συμπερίληψη, για τη φιλανθρωπία. Όμως αύριο θέλουμε να μιλήσουμε εμείς και να ακουστεί καθαρά η φωνή μας. Δε θέλουμε άλλες ευαισθησίες και χτυπήματα στην πλάτη. Θέλουμε δικαιώματα και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας. Θέλουμε συγκεκριμένες λύσεις και απαντήσεις στα προβλήματά μας, που έχουν αυξηθεί σε βαθμό τραγικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σημείωσε ακόμη πως τα ΑμεΑ, που μπορούν να εργαστούν, ζητούν θέσεις εργασίας, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτο το γεγονός πως εδώ και πολλά χρόνια ο Δήμος Ιωαννιτών δεν έχει κάνει προσλήψεις ΑμεΑ, αν και έχει τη δυνατότητα.
Στα αιτήματα, που απευθύνονται και στην Πολιτεία, αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση, περιλαμβάνεται η αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, όπως το υποβαθμισμένο Κέντρο Αποκατάστασης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, η δημιουργία δημόσιων δομών πρώιμης διάγνωσης και έγκαιρης παρέμβασης, η ενίσχυση του ΚΕΔΑΣΥ, του Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου και του Κέντρου Ψυχικής Υγείας.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην Ειδική Αγωγή, καθώς απαιτούνται μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικού, ειδικού εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού, ώστε οι θεραπείες των παιδιών να ολοκληρώνονται στο πρωινό ωράριο, χωρίς να «τα χρυσοπληρώνουν οι οικογένειες», όπως ανέφερε.
Τα αιτήματα για προσβασιμότητα αφορούν ράμπες και ασανσέρ σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, όπως και στο Δημαρχείο των Ιωαννίνων, καθώς και πρόσβαση σε χώρους αθλητισμού και πολιτισμού. Ζητούνται επίσης δωρεάν προγράμματα μαζικού αθλητισμού ΑμεΑ από τους δήμους και αύξηση των θέσεων στάθμευσης.
Σε επίπεδο διαβίωσης και οικογενειακού προϋπολογισμού, τα ΑμεΑ ζητούν μέτρα κατά της ακρίβειας, γενναίες μειώσεις σε λογαριασμούς ΔΕΚΟ και δημοτικά τέλη, αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, αλλά και αύξηση του προνοιακού επιδόματος από 250 σε 1000 ευρώ. Ζητούν επίσης να μη γίνουν περικοπές των ΚΕΠΑ και να απαγορευθούν οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις για ΑμεΑ και τις οικογένειές τους.
«Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να μένει μόνος, κλεισμένος στο σπίτι, περιμένοντας έναν σωτήρα που δε θα έρθει. Έχουμε φωνή και είμαστε δυνατοί όταν είμαστε μαζί», σημείωσε ο κ. Τοψής, απευθύνοντας κάλεσμα στην κινητοποίηση τόσο στα ΑμεΑ και τις οικογένειές τους, όσο και σε εργαζόμενους της ειδικής αγωγής. «Για να ακουστεί η δική μας φωνή, τα δικά μας αιτήματα και οι ανάγκες. Να ακουστεί το φτάνει πια, θέλουμε ζωές με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες και τα επιστημονικά επιτεύγματα της εποχή μας και όχι σύγχρονους Καιάδες», κατέληξε.
Τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες ΑμεΑ, αλλά και την ανασφάλεια για το μέλλον, τόνισε, από την πλευρά των οικογενειών, το μέλος της Σ.ΟΜ.Α. και της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Βίβιαν Γιούρη, περιγράφοντας την καθημερινότητα ως έναν εξαντλητικό κύκλο φροντίδας, από την απασχόληση και την υγιεινή έως θεραπείες, αθλητισμό, ψυχαγωγία και κοινωνικοποίηση, που «πέφτει αποκλειστικά πάνω στις οικογένειες».
Το οικονομικό βάρος για μια οικογένεια με μέλος ΑμεΑ, όπως σημείωσε, είναι συχνά τριπλάσιο, ενώ ταυτόχρονα τα έσοδα μειώνονται λόγω της ανάγκης για συνεχή φροντίδα. «Στην ουσία το κράτος απουσιάζει», ανέφερε, εξηγώντας ότι οι υπάρχουσες δομές απασχόλησης δεν επαρκούν, ούτε σε ώρες ούτε σε κάλυψη αναγκών, ενώ πολλές οικογένειες αναγκάζονται μόνες τους να δημιουργήσουν δομές, μπλέκοντας σε έναν ακόμη τεράστιο κυκεώνα υποχρεώσεων.
«Είναι απαράδεκτο να σηκώνουμε αυτή την ευθύνη μόνοι, χωρίς βοήθεια, και αυτό έχει επιπτώσεις και στη δική μας σωματική και ψυχική υγεία. Κυβερνήσεις, περιφέρειες, δήμοι, όλοι οι αρμόδιοι φορείς του κράτους μας έχουν αφήσει στο έλεος, την ίδια ώρα που ροκανίζονται δισεκατομμύρια ευρώ για άλλους σκοπούς όπως οι πολεμικοί εξοπλισμοί. Πραγματικά είμαστε μόνοι μας και η απάντηση που τελικά παίρνουμε, είναι όποιος αντέξει· το οποίο είναι σε βάρος της ζωής των ανθρώπων μας και της δικιά μας ζωής. Υπάρχει άμεση ανάγκη δομών διαβίωσης που να μπορεί κάθε ανάπηρο άτομο, που δεν μπορεί να ζήσει μόνο του, να μπορεί να ζει και εκεί. Να είναι το δεύτερο σπίτι του όταν πάψει η οικογένεια να μπορεί να βρίσκεται δίπλα του. Χρειαζόμαστε άμεση πλήρη υποστήριξη για βοήθεια στο σπίτι. Χρειαζόμαστε άμεσα προσωπικούς βοηθούς, καταρτισμένους για να μπορούμε να ζούμε και το ανάπηρο άτομο και η οικογένεια, με αξιοπρέπεια στο ίδιο μας το σπίτι. Ζούμε κάθε μέρα με την αγωνία για το μέλλον… Εν έτει 2025 θα έπρεπε να είναι λυμένα όλα αυτά», σημείωσε, τονίζοντας πως η μόνη λύση είναι ο αγώνας.