Η ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος που ξεκίνησε ο Κώστας έγκειται στην αξιοποίηση των κυδωνιών, από τα δέντρα που βρίσκονται στα δημόσια πάρκα του Παρισιού, που σε διαφορετική περίπτωση απλά θα σάπιζαν.
Με ώθηση από τις οικογενειακές μνήμες στο χωριό, αποφάσισε να μαζέψει τα κυδώνια και να φτιάξει πελτέ και μαρμελάδες.
«Εμείς έχουμε μάθει από χωριό και στα χωριά δεν πετιόταν ποτέ τίποτα. Σε μια πόλη περιποιημένη όπως είναι το Παρίσι, με τα πάρκα, τους κήπους, τους κηπουρούς, λουλούδια, δέντρα με τα φρούτα τους βλέπεις ότι δεν υπάρχει στην αστική κουλτούρα η λογική να μαζέψω τα φρούτα. Εγώ τα έβλεπα να πέφτουν κάτω, να τα πετάνε και σκέφτηκα ότι πρέπει κάτι να κάνω. Αφενός μου έρχονταν κρίμα να πάνε χαμένα και αφετέρου ήμουν και σε μια φάση που κάπως μου έλειπα τα παιδικά μου χρόνια, το χωριό, και θυμόμουν που η γιαγιά στη Λάιστα μας έκανε πελτέ κυδώνι. Ο πελτές κυδώνι ήταν παραδοσιακό γλυκό, το κάνανε σε όλο το Ζαγόρι και ήταν εκεί σε όλες τις γιορτές», αναφέρει ο Κώστας, εξηγώντας πως ξεκίνησε ο …πειραματισμός με τα κυδώνια του Παρισιού.
Με σπουδές στη βιολογία, η συμμετοχή του σε ένα πρόγραμμα Erasmus ήταν η αφορμή για βρεθεί από τα Γιάννενα στη Γαλλία. Για επτά χρόνια υπήρξε ερευνητής στη μοριακή βιολογία και τα τελευταία χρόνια απασχολείται στην εκπαίδευση, ενώ έχει κάνει και το επάγγελμα του ξεναγού.
Την περυσινή χρονιά και ειδικά από το φετινό καλοκαίρι το project με τις μαρμελάδες, που κρατά περίπου τέσσερα χρόνια, βρίσκεται στο επίκεντρο του χρόνου και της ενέργειάς του, για αφενός είναι κάτι που του αρέσει, αφετέρου συναντά μεγάλη στήριξη.
«Αρέσει πάρα πολύ και στον κόσμο τελικά. Υπάρχει μια γενικότερη στήριξη και ενδιαφέρον του κόσμου για τα απλά παραδοσιακά προϊόντα ακόμα και εδώ, στο Παρίσι», αναφέρει. Μάλιστα, οι απλές διαδικασίες που ισχύουν για την ίδρυση μιας επιχείρησης στη Γαλλία, του έδωσαν τη δυνατότητα να δοκιμάσει επιχειρηματικά το εγχείρημα, με το brand «Un Coing de Paris», δηλαδή «ένα κυδώνι από το Παρίσι», αλλά και ένα «κομμάτι από το Παρίσι», σύμφωνα με τη διπλή σημασία της λέξης.
«Αποφάσισα ότι δεν έχω κάτι να χάσω. Εδώ η διαδικασία για μια επιχείρηση είναι πάρα πολύ απλοποιημένη, δεν έχει τόσες δυσκολίες που έχει στην Ελλάδα. Το ρίσκο είναι αρκετά μικρό. Άμα θέλεις να κάνεις ένα μικρό εγχείρημα, μπορείς να το τολμήσεις. Στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο, οπότε δεν θα το τολμούσα εκεί. Ξεκίνησα και μάλιστα πήγε καλά. Δεν μπορώ να πω οτι ζω από αυτό, αλλά κάθε χρόνο αυξάνω την παραγωγή, αυξάνω τα προϊόντα, αυξάνεται η ζήτηση», σημειώνει.
Η πώληση των προϊόντων γίνεται λαϊκές και υπαίθριές αγορές με τοπικά προϊόντα, σε Χριστουγεννιάτικες αγορές, αλλά και σε λίγα καταστήματα, μεταξύ των οποίων ένα που διαχειρίζεται ο δήμος του Παρισιού, η λεγόμενη μπουτίκ του Δημαρχείου, στο κέντρο της πόλης.
«Αυτό που παρατήρησα είναι ότι ειδικά το κυδώνι, που είναι ένα παλιό φρούτο, λίγο ξεχασμένο, λίγο παραμελημένο, που δεν ταιριάζει στα σύγχρονα πρότυπα, αγγίζει και τους Γάλλους. Πολύς κόσμος μου λέει ότι θυμάται τους γονείς, τους παππούδες να το χρησιμοποιούν και είναι απίστευτο πως δύο λαοί, πολύ διαφορετικοί κατά τα άλλα, μοιράζονται αυτές τις κοινές αναμνήσεις και έτσι με πολύ μεράκι και όρεξη αγοράζει το προϊόν ο κόσμος», αναφέρει ο Κώστας, που πέρυσι μάζεψε σχεδόν 80 κιλά κυδώνια από τους δρόμους του Παρισιού, ενώ φέτος η συγκομιδή –που συνεχίζεται – είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Η παραγωγική διαδικασία πάντως στηρίζεται και από τους φίλους αλλά και από τη μητέρα του, ενώ στήριξη υπάρχει και από τον Δήμο του Παρισιού, στο πλαίσιο της ενίσχυσης γενικότερα της παραγωγής τοπικών προϊόντων, μέσω ειδικής πιστοποίησης της τοπικής παραγωγής.
Τα τρία τελευταία χρόνια, με την κινητοποίηση Γάλλων και Ελλήνων, λαμβάνει το βραβείο κοινού του Δήμου στον διαγωνισμό τοπικών προϊόντων «Fabriqué à Paris», ενώ φέτος κάνει ένα ακόμη μεγάλο βήμα, καθώς επιλέχθηκε από το τοπικό Επιμελητήριο, μαζί με έναν ακόμη μόλις παραγωγό, να συμμετέχει στην έκθεση MIF Expo – Le Salon du Made in France, που πραγματοποιείται από 6 έως 9 Νοεμβρίου.
«Μια πρωτότυπη ιδέα που επαναφέρει ξεχασμένα κυδώνια στο προσκήνιο μέσα από μια σειρά από χειροποίητα και εξαιρετικά τοπικά προϊόντα. Βασισμένη σε παλιομοδίτικες συνταγές, αυτή η βιώσιμη παραγωγή γίνεται στο Παρίσι και χρησιμοποιεί φρούτα από παριζιάνικους χώρους πρασίνου, που διαφορετικά δεν χρησιμοποιούνταν. Η σάρκα των κυδωνιών δημιουργεί μια γλυκιά και υφή μαρμελάδα, ενώ ο χυμός μετατρέπεται σε ένα ορεκτικό ζελέ με μελωμένες και λουλουδένιες νότες ή σε ένα νόστιμο λικέρ με κεχριμπαρένιες αποχρώσεις», αναφέρεται στο συνοδευτικό κείμενο του διαγωνισμού.
Στο πλαίσιο αυτής της διοργάνωσης υπάρχει επίσης ένα βραβείο κοινού, το οποίο διεκδικεί, καλώντας και τους Ηπειρώτες και ιδιαίτερα τους συντοπίτες του να ψηφίσουν την υποψηφιότητά του.
Το εγχείρημα έχει πάντως ξεκινήσει να γίνεται και στη Λαίστα, όπου ιδρύθηκε μια κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση, με στόχο να αξιοποιεί τα φρούτα από τα οπωροφόρα δέντρα που σαπίζουν ή τρώγονται μόνο από…αγριογούρουνα και αρκούδες.
«Επειδή τον πονάμε τον τόπο μας, ιδρύσαμε μία κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση στη Λάιστα και αξιοποιούμε τα φρούτα που υπάρχουν στο χωριό. Η Λάιστα ήταν ένα χωριό 3.000 κατοίκων. Φανταστείτε πόσα οπωροφόρα δέντρα έχει και τώρα, που ζουν εκεί 10-15 άτομα, τα τρώνε οι αρκούδες και τα αγριογούρουνα.
Μάλιστα, η ΚΟΙΝΣΕΠ στηρίχθηκε από τους χωριανούς ιδιαίτερα την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου και συνεχίζει με νέα προϊόντα για την περίοδο των Χριστουγέννων.
