Μέσα από κωμικοτραγικές αφηγήσεις, η γνωστή ηθοποιός και κωμικός ξετυλίγει τις αναμνήσεις της από τη Θεσσαλονίκη των ’80s και ’90s, αναρωτιέται αν εξιδανικεύσαμε το παρελθόν και φέρνει στο σήμερα τις μυρωδιές, τις εικόνες και τις εμπειρίες μιας άλλης εποχής.
Με ειλικρίνεια και εμφανή διάθεση νοσταλγίας, η Σοφία Μουτίδου μίλησε στον Η.Α., λίγες ημέρες πριν την παράστασή της στα Γιάννενα, δίνοντας απαντήσεις όχι μόνο για τα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, αλλά και για το σήμερα και τα όρια της σάτιρας, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στις παραστάσεις του Χριστόφορου Ζαραλίκου.
Η παράστασή σας έχει έντονο το στοιχείο της νοσταλγίας. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να επιστρέψετε στην εποχή του ΠΑΣΟΚ μέσα από το stand-up comedy;
Το διάστημα αυτό είναι το διάστημα, που ήμουν παιδί και έφηβη στη Θεσσαλονίκη, μια περίοδος πολύ έντονη για μένα, με πολύ παιχνίδι, βόλτες, προβληματισμούς και πολιτικοποίηση. Κι έντονο το στοιχείο της γειτονιάς. Ήθελα με κάποιο τρόπο να το θυμηθώ και να το θυμίσω κιόλας!
Πιστεύετε ότι έχουμε εξιδανικεύσει τα χρόνια εκείνα ή όντως ζούσαμε μια άλλη πραγματικότητα;
Κάτι ανάμεσα και στα δύο. Πράγματι ζήσαμε κάτι πολύ έντονο, με χρώμα, μυρωδιές, γεύσεις, εικόνες, σχέσεις γεμάτες επαφή και ταυτόχρονα αποτελούν το παρελθόν μας, οπότε η τράπουλα είναι στημένη. Ωραιοποιημένη και πασπαλισμένη με χρυσόσκονη… Απλά σε μας είχε πολύ γκλίτερ!
«Τελικά, τον μεθύσαμε τον ήλιο ή νταγκλάραμε εμείς;» Τι απάντηση δίνετε μέσα από την παράσταση;
Η απάντηση που δίνω είναι ότι τον κάναμε αλκοολικό… και αντί να μας ζεσταίνει, μας καίει…
Οι βάτες, οι γκέτες και το έντονο μακιγιάζ ήταν σύμβολα της εποχής. Ποιο θεωρείτε το πιο εμβληματικό στοιχείο των 80s-90s που έχει χαραχτεί στη μνήμη σας και ποιο στοιχείο της ζωής σας θα θέλατε να φέρετε πίσω από τα χρόνια του ΠΑΣΟΚ;
Το πιο εμβληματικό στοιχείο της εποχής για μένα ως έφηβη τότε ήτανε μία περίεργη αθωότητα… Μια αθωότητα που δεν της έλειπε ο ερωτισμός, αλλά που είχε μέσα πολύ χρόνο και πολύ χώρο. Αυτό θα ‘θελα πάλι… εκείνη την ξένοιαστη αθωότητα.
Έχουν έρθει γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ να παρακολουθήσουν την παράσταση; Τι θα λέγατε στον Νίκο Ανδρουλάκη, αν τον συναντούσατε; Θα του ζητούσατε να προσπαθήσει να μας μεταφέρει σε εκείνα τα χρόνια;
Κανένας δεν έχει έρθει, δυστυχώς! Αν ερχόταν, θα του ‘λεγα «που’ ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια..».
Στο stand-up comedy η αλληλεπίδραση με το κοινό είναι σημαντική. Σας έχει τύχει κάποια ατάκα θεατή που να την έχετε ενσωματώσει στη συνέχεια στην παράστασή σας;
Ναι, βέβαια! Εννοείται. Πολλές φορές κρατάω φράσεις. Και ονόματα. Ειδικά από Κύπρο τα ονόματα τα ‘χα κάνει κομμάτι σε παράσταση!
Τα τελευταία χρόνια, έχουμε δει έντονες αντιδράσεις και παρεμβάσεις σε παραστάσεις, όπως πρόσφατα σε αυτή του Χριστόφορου Ζαραλίκου. Πιστεύετε ότι πρέπει να μπαίνουν όρια στη σάτιρα και, αν ναι, ποιος θα πρέπει να τα βάζει;
Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις μ’ αυτή την ερώτηση! Η σάτιρα ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε σε ένα μεταίχμιο. Η διαφορά της ποιοτικής σάτιρας από την εξευτελιστική είναι ολοφάνερη. Όρια, θαρρώ, σε δημιουργήματα ωφέλιμο θα ‘ναι να μην μπαίνουν… Σε ανουσιουργήματα ίσως (γέλιο). Ποιος να βάλει όρια και με τι κριτήρια; Ποιος θα ορίσει το επιτρεπτό; Η Τέχνη συχνά διχάζει με τρόπο και μέσα ειρηνικά.. Ο εξευτελισμός και οι φθηνές επικίνδυνες ρατσιστικές προσεγγίσεις επί σκηνής δεν αποτελούν Τέχνη.
Info
H παράσταση «Τελικά, τον μεθύσαμε τον ήλιο;» παρουσιάζεται στο Stage Ioannina την Πέμπτη 27 Μαρτίου, στις 9 το βράδυ. Τα εισιτήρια κοστίζουν 12 ευρώ στην προπώληση και 15 ευρώ στο ταμείο. Προπώληση στον σύνδεσμο https://cometogether.live/event/2278/ και από τα καταστήματα Manthos Optical. Τηλέφωνα κρατήσεων και πληροφοριών 6975200586 και 6947272488.
