Είχαμε γράψει, σε παλαιό σχόλιο της στήλης πριν μερικά χρόνια, ότι η περιφέρεια Ηπείρου ενέκρινε πίστωση 20.000 ευρώ για την εκπόνηση μελέτης αξιοποίησης του εγκαταλελειμμένου κτιρίου της οδού Δομπόλη (πρώην κτίριο Πανεπιστημίου). Είχαμε κάνει τότε και εμείς πρόταση αξιοποίησης χωρίς μελέτη: Να παραμείνει ως έχει το κτίριο, σε πλήρη δηλαδή εγκατάλειψη, ως μνημείο – μουσείο της αδιαφορίας του κράτους για τα δημόσια κτίρια. Μόνη προσθήκη οι φωτογραφίες των κατά καιρούς υπευθύνων της εγκατάλειψης χρόνια τώρα, έτσι για να τους θυμούνται οι επερχόμενες γενεές και για να συμμορφώνονται -ως παράδειγμα προς αποφυγή- οι εκάστοτε πολιτικοί παράγοντες παντός βαθμού και κατηγορίας, αλλά και οι νέοι δημόσιοι λειτουργοί. Θα έχουμε -στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε- κέρδος και τα 20 χιλιάρικα της μελέτης. Δυστυχώς η πρόταση της στήλης επαληθεύθηκε. Το ερειπωμένο κτίριο από μόνο του, χωρίς την παρέμβαση κανενός αναρμοαρμόδιου, παρέμεινε ερείπιο, μνημείο της αδιαφορίας της πολιτείας κατά κύριο λόγο και επικουρικά κατά δεύτερο λόγο: περιφέρειας, δήμου, τοπικών φορέων αλλά και όλων μας δηλαδή των απλών πολιτών, που δεν αντιδρούμε, που επισκεπτόμαστε τις δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, κ.λπ., που στεγάζονται σε διπλανά κτίρια και κοιτάμε ψηλά μην μας έρθει στο κεφάλι καμία κεραμίδα -τρόπος του λέγειν- ή κομμάτια από μπετόν και μείνουμε στον τόπο σαν τον αρχαίο μας πρόγονο τον Πύρρο της Ηπείρου.
Μετά από εκείνο το δημοσίευμα -ο δήμος; η περιφέρεια; οι απέναντι καφετέριες; ψησταριές; απλοί πολίτες; περαστικοί άγνωστοι; εν πάση περιπτώσει κάποιοι… δράστες- τοποθέτησαν υποτυπώδη περίφραξη με συρματόπλεγμα στο ερείπιο για την αποφυγή της κεραμίδας και πέσει θύμα της αδιαφορίας του κράτους ο σύγχρονος Πύρρος. Κατά τα λοιπά, το μνημείο παραμένει εκεί, αγέρωχο, απειλητικό, κτίριο-φάντασμα, όπου συμβολικά πάνω του «καθρεφτίζονται» κάθε λογής πολιτικοί παράγοντες, υπουργοί, βουλευτές, αυτοδιοικητικοί παντός βαθμού, υπεύθυνοι –ανεύθυνοι για την εξεύρεση λύσης, που δεν έρχεται, γιατί κανένας τους δεν ενδιαφέρεται σοβαρά για να έρθει. Έτσι το κράτος, η τοπική αυτοδιοίκηση, το πανεπιστήμιο (όπου παλαιά ανήκει -δωρεά από τη Μητρόπολη) πληρώνουν ενοίκια σε μισθωμένα κτίρια για τη στέγαση των υπηρεσιών τους!
Κάποιοι αναρμοαρμόδιοι (πάντα) παράγοντες θα απαντήσουν ότι έκαναν τις τάδε και δείνα ενέργειες και αναμένουν. Η γραφειοκρατία βλέπετε φταίει, το ΤΑΙΠΕΔ ή όπως λέγεται το όποιο ταμείο αξιοποίησης ή μη της δημόσιας υπηρεσίας, η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου (ΚΥΔ) ή η… κάποια Υπηρεσία Φάντασμα του Δημοσίου (ΥΦΑΔΗ) κ.ά. Εμείς δεν αναμένουμε και τους ξεμπροστιάζουμε όλους. Άλλωστε δεν τους γνωρίζουμε όλους και δεν θέλουμε να αφήσουμε κανέναν απ’ έξω και μας ξεφύγει. Δεν είναι βέβαια το μόνο ερείπιο αναξιοποίητο του Δημοσίου. Απλώς το κτίριο αυτό το χρησιμοποιούμε ως παράδειγμα της αδιαφορίας και της ανικανότητας όλων των αρμοδίων -και όχι μόνο- τοπικών φορέων, οι οποίοι τις περισσότερες φορές άλλωστε δεν «φέρουν» τίποτε παρά μόνο τον τίτλο και τον κουβαλούν με τυμπανοκρουσίες, αλλά κατά τα λοιπά «στον τόπο τα βιολιά», που λέμε εδώ στην Ήπειρο.
Το ερείπιο της οδού Δομπόλη θα πέσει κάποια μέρα επί των κεφαλών μας και δεν θα είναι ο Πύρρος εκεί, για να τον γράψει η ιστορία. Θα είναι ο Άγνωστος Πολίτης, που θα τον γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους οι υπεύθυνοι.
Τέλος, και με την ευκαιρία, καλό είναι να δούμε και το ποινικό μέρος αυτής της υπόθεσης. Αλήθεια δεν είναι κανένας ποινικά υπεύθυνος γι’ αυτή την κατάσταση των δημόσιων ερειπίων; Όλοι, όπως πάντα, καθαρή θα τη βγάλουν; Αλλά, πέραν τούτων και για όσους δεν έχουν ποινική ευθύνη (κάποιοι σίγουρα έχουν και απ’ αυτή), δεν υπάρχει για κάποιους άλλους έστω αστική ευθύνη για την ανεκμετάλλευτη εγκατάλειψη δημόσιας περιουσίας επί σειρά ετών και συγχρόνως το Δημόσιο, δηλαδή ο φορολογούμενος πολίτης, να πληρώνει μισθώματα σε μισθωμένα από ιδιώτες κτίρια; Τι ζητάμε και εμείς τώρα; Ψύλλους σε δημόσια άχυρα!
