Ήταν εγωιστές και ματαιόδοξοι ο Χέοπας, ο Περικλής, ο Κύρος, ο Ιουστινιανός, οι Ρωμαίοι και οι Κινέζοι αυτοκράτορες, οι Τσάροι, οι Μεδικοι, οι Γάλλοι βασιλείς, η βασίλισσα Βικτωρία και πόσο;
Με άλλα λόγια, όλα τα απαράμιλλα και αιώνια πολιτιστικά επιτεύγματα, που αυξάνουν σιγά σιγά στους καταλόγους μνημείων της UNESCO δημιουργήθηκαν μόνο και μόνο, επειδή υπήρχαν πόροι εν αφθονία και για την εξυπηρέτηση αναγκών ή υπήρχαν και άλλοι λόγοι;
Κατά γενική παραδοχή των ειδικών αλλά και της λογικής, υπήρχαν και άλλοι λόγοι. Κυρίως πολιτικοί, στρατιωτικοί, εμπορικοί, κατακτητικοί, οι οποίοι όλοι έχουν έναν κοινό παρονομαστή τον εγωισμό και τη ματαιοδοξία, λόγω της υστεροφημίας και του φόβου του θανάτου.
Έτσι λοιπόν οι κάθε είδους ηγέτες που χρηματοδοτούσαν τα κάθε είδους έργα, που μπορεί να είναι από δημόσια κτίρια και παλάτια, μέχρι συλλογές έργων τέχνης, χρησιμοποιούσαν ως πρόσχημα την ανιδιοτελή προσφορά τους προς τους πολίτες τους ή την έμφυτη αγάπη τους για το ωραίο και την αισθητική, ως σιωπηρό και ακίνδυνο τρόπο δήλωσης και επιβολής της δύναμης, της εξουσίας, του πλούτου τους ή και ως έκφραση και εξάπλωση των πολιτικών τους, των ιδεολογιών και των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων.
Έτσι, ο Χέοπας με την πυραμίδα του από τη μια έφτιαξε τον τάφο του αλλά παράλληλα με τον όγκο της στον αχανή χώρο της ερήμου αποτελούσε ισχυρή απόδειξη της εξουσίας του. Ο Παρθενώνας ήταν ναός της Αθηνάς αλλά και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Περικλή να «κτιριοποιήσει» τη δύναμη της Αθήνας και τη Δημοκρατία του και τις αρχές τους. Το Ταζ Μαχάλ ήταν από τη μια ένδειξη πένθους του Μογγόλου Σαχ Τζαχάν για την απώλεια της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ αλλά παράλληλα ήταν και μια απόδειξη του πλούτου του και της αισθητικής των Μογγόλων έναντι των Ινδών και των Περσών. Μπορεί η γέφυρα του Λονδίνου να κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί καλύτερα τον κυκλοφοριακό φόρτο στον Τάμεση από την άλλη όμως ήταν μια αφορμή, για τη βασίλισσα Βικτωρία να επιβάλλει την πρωτοκαθεδρία της Μ. Βρετανίας στον τομέα της μηχανικής στην κορύφωση της βιομηχανικής επανάστασης. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης, οι οποίοι φτιάχτηκαν για να εξυπηρετήσουν την ολοένα αυξανόμενη ανάγκη για κτίρια στο Μανχάταν που ασφυκτιούσε αλλά ταυτόχρονα, το skyline τους δεν άφηνε σε καμία άλλη πόλη να διεκδικήσει τα σκήπτρα του καπιταλισμού παγκοσμίως. Τα παραδείγματα είναι ανεξάντλητα και όλα καταλήγουν σε κοινό συμπέρασμα: ο πολιτισμός στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι τίποτα άλλο από την έκφραση ενός συγκαλυμμένου εγωισμού και μιας φτιασιδωμένης ματαιοδοξίας, που παρόλο αυτά έχει θετικότατα αποτελέσματα.
