H Λουκία Τζάλλα ανέλαβε την έκδοση της εφημερίδας στα τέλη της δεκαετίας του '80. Ήταν υπεύθυνη για τη μετάβαση του Ηπειρωτικού Αγώνα από τη φωτοσύνθεση στην ηλεκτρονική σελιδοποίηση. Στις 22 Μαρτίου 2004 έλαβε τιμητική διάκριση από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας «Αθανασίου Μπότση» για την ποιότητα της ύλης της εφημερίδας. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα χωρίς διακοπή εδώ και 40 χρόνια. Είναι υπεύθυνη για την καθημερινή στήλη Άσπρο Μαύρο, μία από τις μακροβιότερες προσωπικές στήλες στον ελληνικό Τύπο.
Είναι η σημειολογία αυτής της εικόνας, που έχει μεγαλύτερη σημασία. Είναι η εποχή, είναι τα πρόσωπα που εικονίζονται ο καθένας με τον ρόλο του και την προσφορά του....
Κοιτώντας από ψηλά μοιάζει ο κόσμος μια ζωγραφιά. Τα κορίτσια φωτογραφίζονται αναμνηστικά κατά τη διάρκεια εκδρομής τους. Εξ’ ου και η λεζάντα της φωτογραφίας γραμμένη στο πίσω μέρος της από τις ίδιες: Μετέωρα τον Ιούνιο του 1964. Αρχείο της Άννας Παπαβασιλείου...
Σήμερα κρατώ στα χέρια μου και ξεφυλλίζω το ημερολόγιο του 2019 των δικών μας παιδιών, του τοπικού τμήματος του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων, που γυρίζουν την πόλη αυτές τις μέρες μεμονωμένα και ανά ομάδες και το διαθέτουν αντί τριών ευρώ, για να ενισχύσουν τις δράσεις τους....
Κάποτε θα’ ρθουν να σου πουν… για το Ξενία. Εκδήλωση στην πόλη με ομιλία και μουσική. Εικονίζονται: Μιχάλης Αράπογλου, Μαρία Στρατσιάνη, Άννα Παππά, Ανδρέας Αναγνωστόπουλος και Μαρία, Φυραρίδης, Βαγγέλης Λέκκος, Μπούρης, Φίλιος, Γερογιάννης, Παντούλας, Μπαμπασίκας, Ντάκης, Φαρμάκης, Γιωτίτσας και άλλοι πολλοί....
Τα λόγια είναι περιττά ή -ίσως- και χωρίς λόγια θα μπορούσε να είναι το σημερινό στιγμιότυπο. Όμως: “Εις υγείαν του παλαιού ΠαΣοκ. Ζίτσα Φεβρουάριος 1991” γράφει η λεζάντα στο πίσω μέρος της φωτογραφίας, στην οποία εικονίζονται οι Φίλιππος και Νικολέτα Τσουμάνη, ο Φίλιππας Φίλιος, η Μελίνα Μερκούρη και ο Άκης......
«Άσυλο ανιάτων Ιωαννίνων». Μπορεί να ήταν νωδός και ενενηκοντούτης, αλλά ακόμη στηριζόταν στα πόδια του, αν και με δυσκολία περπατούσε, όμως στο άσυλο δεν ήθελε να πάει γνωστός συμπολίτης, ο οποίος δεν είχε κανέναν να τον φροντίσει. Στο μυαλό του ο ίδιος -όπως και πολλοί άλλοι- συνδύαζε το ίδρυμα αυτό με την πιο άσχημη εικόνα....
Μπορεί να σας φιλέψουν ένα πιάτο από το εθνικό τους φαγητό το ρύζι, αν τύχει και τους ακολουθήσετε στην παράγκα τους. Θα σας διαθέσουν ίσως και μια ώρα για να σας μυήσουν στη γιόγκα, όπως μόνο εκείνοι ξέρουν. Τους φτάνει ένα δολάριο, γι’ αυτό χαμογελούν....
Στο δημαρχείο με τους συμβούλους το 1978 γράφει η λεζάντα της φωτογραφίας στο πίσω μέρος της. Στο μέσον εικονίζεται ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Κώστας Φρόντζος. Με το κασκόλ η γυναίκα του Αμαλία Φρόντζου, δίπλα της η Ηλέκτρα Δούμα και η Άννα Θρουμουλοπούλου. Μερικοί από τους άλλους εικονιζόμενους: Πέτσιος, Ιωάννου, Γεωργίου, Χρηστίδης,......
Ένας κεντρικός δρόμος, όπως είναι ο πεζόδρομος της Παπάζογλου, έμεινε χωρίς φωτισμό το Σαββατοκύριακο. Έτσι, όσοι περνούσαν από εκεί την Κυριακή, ήταν υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν φακό, για να μη σκοντάψουν. Και η οδός Καπλάνη ήταν, επίσης, μέσα στο σκοτάδι, αν και την ημέρα ο δρόμος αυτός είναι από μόνος του......
Τα κορίτσια με τις μαύρες ποδιές και τα άσπρα γιακαδάκια προακαλούν εντύπωση στους ξένους επισκέπτες του Δημοτικού Μουσείου Ιωαννίνων κι είναι μια καλή ευκαιρία να φωτογραφηθούν μαζί τους. Μια στιγμή ομορφιάς που αιχμαλωτίζεται με το φακό του φωτογράφου της εποχής. Αρχείο Άννας Παπαβασιλείου....