Μία από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έδωσε ήταν στον «Ηπειρωτικό Αγώνα», τον Οκτώβριο του 2013, ίσως η μοναδική που ξετύλιξε το νήμα της ζωής του και είπε πράγματα που κρατούσε μέσα του. Από τη συνέντευξη αυτή παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα για την καριέρα του, για τα λάθη που έκανε και πώς έκρινε τους τότε συμπαίκτες του στον ΠΑΣ. Σημειωτέον, ότι στον «Άγιαξ της Ηπείρου» αγωνίστηκε από το 1974 μέχρι το 1979 με 94 συμμετοχές και 26 γκολ στην Α’ Εθνική. Και αν πρόσεχε τον εαυτό του και έκανε καλύτερη εξωγηπεδική ζωή (ξενύχτια κλπ) θα έφτανε στην Εθνική και στη μεγαλύτερη ελληνική ομάδα. Ας δούμε κάποια πράγματα που μας είπε σε εκείνη τη συνέντευξη ο Νάσος Μπρεντάνος.
ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΠΑΣ: «Ένας κουμπάρος μου ήταν πολιτικός μηχανικός και ήταν φίλος με τον τότε πρόεδρο του ΠΑΣ, τον κύριο Ελευθέριο Καλογιάννη. Και έτσι έγινε η μεταγραφή. Δεν είχε πέσει ακόμα η Χούντα και μεσολάβησε ο στρατιωτικός διοικητής Κέρκυρας που είχε καταγωγή από τα Γιάννινα, για να μου δώσει την ελευθέρας ο Α. Ο. Κέρκυρα».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ: «Ο κόσμος θα κρίνει πόσο καλός παίκτης ήμουν. Όταν παίζεις δεν καταλαβαίνεις πολλά πράγματα για τον εαυτό σου και άλλοι μου έλεγαν για τις ντρίπλες ή τις ωραίες ενέργειες που έκανα. Βέβαια στα Γιάννινα βελτιώθηκα πολύ, γιατί άλλο είναι να παίζεις με την Κέρκυρα στη Β’ Εθνική και άλλο με τον ΠΑΣ που είχε μεγάλους παίκτες στην Α’ Εθνική. Δεν μπορείς να βρεις σήμερα όσο κι αν ψάξεις έναν Μοντέζ, έναν Αλβαρέζ και άλλους που δεν αναφέρω, για να μη ξεχάσω κανένα όνομα και παρεξηγηθώ. Είχαμε μεγάλη ομάδα, αγαπημένη και πολύ δεμένη».
ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ: «Από μικρό παιδί ξυπόλητος έπαιζα από το πρωί μέχρι το βράδυ μπάλα, ακόμα και μέσα σε αγκάθια. Έκανα και εγώ λάθη, τα οποία αναγνωρίζω, αλλά δεν θέλω να μείνω σ’ αυτά γιατί θέλω να θυμάμαι μόνο τις ωραίες στιγμές. Γιατί δεν θα έρθουν τα χρόνια πίσω, ούτε θα ανοίξω το κεφάλι μου να βάλω περισσότερο μυαλό. Μου αρκεί και η καριέρα που έκανα στα πέντε πιο καλά χρόνια του ΠΑΣ από το 1974 μέχρι το 1979 και η αγάπη του κόσμου που κέρδισα για όλη μου τη ζωή».

ΓΙΑ ΤΑ ΑΞΕΧΑΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: «Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ήταν για μένα το κόκκινο πανί. Ακουγόταν πολλά πράγματα για το πώς έπαιρναν τα πρωταθλήματα και αφήνιαζα όταν έπαιζα κόντρα μ’ αυτούς. Και με τις άλλες ομάδες κάναμε συγκλονιστικά παιχνίδια. ..».
Έχει ενδιαφέρον να δούμε και πώς σχολίασε σε εκείνη τη συνέντευξη τους παλιούς συμπαίκτες του. Παραθέτουμε τι είπε:
ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΙΟΝΤΗ: «Ο ιδανικός αρχηγός με ηγετική φυσιογνωμία και μεγάλη εμπειρία. Δεν ήταν λίγο πράγμα που πήγε το 1965 με μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Μας έτριζε πολλές φορές τα δόντια μέσα στα αποδυτήρια και ήταν παράγοντας ισορροπίας».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΙΣΑ: «Δεν ξέρω πως και γιατί έφυγε, αλλά ήταν καλό παιδί και σπουδαίος γκολκίπερ. Άνοιγε τα χέρια και κάλυπτε όλη την εστία».

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΟΥΡΛΙΔΑ: «Πολύ καλό μπακ, αριστεροπόδαρος και με την ταχύτητα που είχε ήταν ένας αμυντικός πιο μπροστά από την εποχή του».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΑΜΜΕΝΙΑΤΗ: «Πολυσύνθετος παίκτης με πολλές δυνάμεις που για μένα στα χαφ απέδιδε καλύτερα. Αλλά έπαιζε σε πολλές θέσεις και καθιερώθηκε σαν δεξιός αμυντικός».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΤΟ: «Καλός κόφτης με δύναμη που σπάνια μπορείς να βρεις σε ποδοσφαιριστή».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΝΤΕΖ: «Ήταν ένα ποδοσφαιρικό αριστούργημα και ίσως ο κορυφαίος των κορυφαίων. Τη μπάλα την πήγαινε με ακρίβεια όπου ήθελε αυτός και όχι όπου ήθελε αυτή. Δεύτερος Μοντέζ δεν ξαναβγήκε».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΑΚΗ: «Ένας ταχύτατος παίκτης, που του άρεσε η ντρίπλα και είχε καλή σέντρα».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΛΑΣΜΑΝΗ: «Ήταν τα πνευμόνια της ομάδας. Αν είχαμε όλοι την ίδια φυσική κατάσταση, δεν ξέρω που μπορεί να φτάναμε».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΒΑΡΕΖ: «Για να τον σταματήσουν οι αντίπαλοι έπρεπε να βάλουν στο γήπεδο τέσσερα τανκς. Φοβερά προσόντα, γκολτζής και άπιαστος στο ψηλό παιχνίδι. Μεγάλο σέντερ φορ που βγαίνει κάθε 50 χρόνια. Θυμάμαι σε ένα ματς με τον Ηρακλή ο Χαλιαμπάλιας που εθεωρείτο από τους πιο δυνατούς παίκτες στην Α’ Εθνική, πήγε να πιάσει από την κοτσίδα τον Αλβαρέζ και αυτός τον έσυρε στο μισό γήπεδο. Ανίκητος».

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ: «Ήταν ένας μαέστρος, πάρα πολύ έξυπνος παίκτης».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΪΤΑΡΙΔΗ: «Πληθωρικός επιθετικός με δύο εξίσου καλά πόδια. Πολύ καλός παίκτης».
ΓΙΑ ΤΟΝ…ΜΠΡΕΝΤΑΝΟ: «Ας με κρίνουν οι άλλοι».
ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΕΚΑΝΕ ΠΑΡΕΑ: «Με όσους τους άρεσε η νυχτερινή διασκέδαση. Να μη κρυβόμαστε, μερικές φορές παραβιάζαμε και ωράρια το βράδυ…».
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΑΝΤΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ: «Υπέροχος άνθρωπος και βαθύς γνώστης του ποδοσφαίρου. Αν άκουγες αυτά που έλεγε και ακολουθούσες τις προπονήσεις, δεν θα έβγαινες ποτέ χαμένος. Μεγάλος προπονητής».
Νάσο Μπρεντάνο θα μείνεις αξέχαστος από τους φίλους του ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά και από τους συμπολίτες σου στην Κέρκυρα.
