Η αγαπημένη μου ομάδααπόκαιρόπήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Και τι δεν είχα κάνει για να βοηθήσω. Ακόμη και τις σπουδές μου στην ζωολογία είχα παρατήσει για να τρέχω από πόλη σε πόλη. Όλα όμως άλλαξαν όταν ανέλαβε ο νέος πρόεδρος, κουστουμάτοςκαι φρεσκοξυρισμένος. Το κυριότερο, δεν ήταν η μεγαλοπρεπής του εμφάνιση, αλλά η νέα καινοτόμα αντίληψη σχετικά με την προπόνηση. Ο πρωτότυποςσχεδιασμός περιλάμβανε όλους τους παράγοντες, παίχτες, προπονητή και οπαδούς. Πράγματι η πρώτη χρονιά της προεδρίαςτου ήταν απόλυτα πετυχημένη. Η ομάδα τερμάτισε στις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Ικανοποιημένοι άπαντες ανανεώσαμε το ραντεβού για τα μέσα Αυγούστου, που θα άρχιζε και το βασικό μέρος της προετοιμασίας μας, ώστε να είμαστε πανέτοιμοι για την τελευταία προπόνησηλίγο πριν την έναρξη του νέου πρωταθλήματος.

Η πολυπόθητη μέραέφτασε. Πρώτος ξεπρόβαλε από τα γραφεία της ομάδας ο πρόεδρος. Χαιρέτησε με τα δυο του χέρια υψωμέναέριξε μια διερευνητική ματιά γύρω του και αφού διαπίστωσε ότι όλοι ήμαστανεκεί παραταγμένοι, έκανε νόημα νατον ακολουθήσουμε.

Μόλις φθάσαμε στο γήπεδο πήραμε τις προκαθορισμένες θέσεις μας. Οι παίχτες στον κυρίως αγωνιστικό χώρο, ο προπονητήςκάπου στην πλάγια γραμμή και οι οπαδοί στις κερκίδες. Με το σύνθημα του αρχίσαμε εμείς πρώτοι, οι οργανωμένοι, να ωρυόμαστε κουνώντας με πάθος τα πανό, να χτυπούμε με μανία τα τύμπανα, να εκσφενδονίζομαιφωτοβολίδες και σπασμένα καθίσματα και σα δαιμονισμένοι να ριχνόμαστε ημίγυμνοι κατά ορδές στα διαχωριστικά του γηπέδου. Την ίδια στιγμή οι παίχτες, αφού άλλαξαν μερικές θεαματικές μπαλιές, έκαναν τους τραυματίες ή έπεφταν θεαματικά στην μικρή περιοχή και στην συνέχεια διαμαρτύρονταν έξαλλοι προς τον φροντιστή της ομάδας που έπαιζε τον ρόλο του διαιτητή.Ο προπονητής χοροπηδούσε σαν ελατήριο, κλωτσούσεότι έβρισκε μπροστά του, έβριζε και χειρονομούσε επιδεικτικά.

Ο πρόεδρος ικανοποιημένος από τις επιδόσεις μαςχειροκροτούσε ασταμάτητα. Μάλισταγια να μας ευχαριστήσει διέταξε να κλείσει καιτο νέο εντυπωσιακό, πολύχρωμο κέλυφος της οροφής του γηπέδου. Ξαφνικά ένιωσανα εγκλωβίζομαι μέσα σε ένα πελώριο αυγό, που είχε μεγαλώσει παράλογα και δεν υπήρχε ζώο ικανό για να το εκκολάψει και να το φροντίσει. Κρύος ιδρώτας μ’ έλουσε. Τάχασα, φοβήθηκα. Πανικόβλητος όρμισα με αγωνία προς την έξοδο εμπρός στα απορημένα μάτια των φίλων μου που σχολίαζαν ποικιλοτρόπως και γελώνταςτην εσπευσμένη αποχώρηση μου.