Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015
|
Του Θωμά Γιωτίτσα*

Η Ελλάδα σε σταυροδρόμι

Το άρθρο αυτό γράφεται για να καταγράψει κάποια δεδομένα που θα βοηθήσουν τους πολίτες να κατανοήσουν την πραγματική οικονομική κα τάσταση της χώρας αλλά και το τι έχει συμβεί τα τελευταία 5 χρόνια της κρίσης. Δεν σ τοχεύει σε καμία περίπτωση να υποδείξει είτε άμεσα ή έμμεσα το τι θα αποφασίσουν για το δημοψήφισμα της Κυριακής.

Η Ελλάδα έχει «πετύχει» δημοσιονομική προσαρμογή ύψους 35-40 δισεκατομμυρίων ευρώ από το 2009. Την ίδια στιγμή έχει χάσει το ¼ του ΑΕΠ λόγω της ύφεσης πουανατροφοδοτείται από τα περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί. Πρόκειται για μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια οικονομική ιστορία και καταδεικνύει με τρόπο δραματικό τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αλλά και το λανθασμένο μείγμα οικονομικής πολιτικής που έχει ακολουθηθεί. Τα μέτρα αυτά είχαν σαν στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων, μόνο που αυτή η μείωση επιτεύχθηκε αποκλειστικά με περικοπές εισοδημάτων και υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, και κατά συνέπεια μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης η οποία επανατροφοδοτούσε την ύφεση αφού κάλυπτε τα 2/3 περίπου του ΑΕΠ.  Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έμειναν γράμμα κενό, αναπτυξιακές πολιτικές έμειναν  απλές υποσχέσεις και εκθέσεις ιδεών σε προεκλογικά προγράμματα, καμία πρόοδος δεν έγινε στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Έχει υπολογιστεί ότι στην Ελλάδα η φοροδιαφυγή ανέρχεται στο 30% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ δεν ξεπερνάει το 15%.

Οι ευθύνες για αυτή την αποτυχία ανήκουν σε όλες τις Ελληνικές κυβερνήσεις που δείλιασαν μπροστά στο πολιτικό κόστος αλλά και στους δανειστές που επέμειναν σε μια πολιτική που δημιουργούσε έναν φαύλο κύκλο δημοσιονομικής περιστολής, ύφεσης, αύξησης του χρέους και νέου δανεισμού. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανάγκη μείωσης των ελλειμμάτων. Ήταν, όμως, τόση η βιαιότητα της προσαρμογής σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, που για να μην μας οδηγήσει στο σημερινό αδιέξοδο θα χρειαζόταν μια επαρκής περίοδος χάριτος όσον αφορά την αποπληρωμή του χρέους. Έχουμε όντως πετύχει πρωτογενή πλεονάσματα και προβλέπεται να τα διατηρήσουμε και τα επόμενα χρόνια. Τα πλεονάσματα, όμως, αυτά δεν κατευθύνονται σε παραγωγικές δράσεις αλλά για την αποπληρωμή του χρέους. Αν υπήρχε η πολιτική βούληση απόπλευράς των εταίρων μας να μας επιτρέψουν να χρηματοδοτήσουμε με αυτούς τους πόρους νέες επενδύσεις και αναπτυξιακές πολιτικές για ένα επαρκές χρονικό διάστημα έως ότου η οικονομία να εισέλθει ξανά σε τροχιά ανάπτυξης τα οφέλη θα ήταν προφανή. Από τη μια μεριά θα δημιουργούταν πλούτος που θα διεύρυνε τη φορολογική βάση και θα ενίσχυε τα έσοδα, και από την άλλη θα καθιστούσε λιγότερο επώδυνη για τους πολίτες την αποπληρωμή του χρέους.

Η εναλλακτική πρόταση που εξετάζεται από τους εταίρους είναι η παράταση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους και η μείωση των επιτοκίων δανεισμού. Είναι μια λογική που στηρίζεται στην σωστή παραδοχή ότι είναι η παρούσα αξία του χρέους που έχει σημασία και όχι η ονομαστική του αξία.

Και οι 2 προσεγγίσεις παραβλέπουν το προφανές γεγονός ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο, κάτι που γίνεται πλέον αντιληπτό τουλάχιστον από το ΔΝΤ. Για το λόγο αυτό ξεκίνησε μια συζήτηση για κούρεμα του χρέους, κάτι που προς το παρόν βρίσκει αντίθετους τους Ευρωπαίους εταίρους. Σε κάθε περίπτωση, κανένα δημοσιονομικό μέτρο δεν μπορεί να μας βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο αν δεν συνοδεύεται και από μια ρητή και ρεαλιστική πρόβλεψη για ελάφρυνση του χρέους και από ένα αναπτυξιακό πακέτο που θα επανεκκινήσει την παραπαίουσα Ελληνική οικονομία. Ο συνδυασμός αυτών των τριών αναγκαίων πυλώνων μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο εντός της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ.Είναι καθολική, εξάλλου, η απαίτηση των Ελλήνων, ανεξαρτήτως κομματικώντοποθετήσεων, για παραμονή στην ΕΕ και στο κοινό Ευρωπαϊκό νόμισμα. Η συζήτηση για το αν τελικά η ένταξη μας στο ευρώ ωφέλησε ή όχι τη χώρα είναι σύνθετη και πέραν του σκοπού αυτού του άρθρου. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι η όποια Ελληνική κυβέρνηση αναλάβει να επαναδιαπραγματευθείμε τους εταίρους θα πρέπει να μην επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος και να απαιτήσει μια μόνιμη και βιώσιμη λύση για το χρέος αλλά και να διεκδικήσει τους μέγιστους δυνατούς πόρους για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την οικονομική ανάταση της χώρας.


* Ο Θωμάς Δ. Γιωτίτσας είναι οικονομολόγος, Αντιδήμαρχος Οικονομικών Δήμου Ιωαννιτών

5 / 5 (1 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

04.07.15 | Χαμένοι στη μετάφραση του διλήμματος …

Μου ζητάνε να πω ΝΑΙ, αλλά αλήθεια σε τι; Να συνεχίσει η χώρα μου να αποπληρώνει τοκογλύφους που...

04.07.15 | Εμφανής η ασάφεια

Κύριε Διευθυντά, Την τελευταία φορά που ο Ελληνικός λαός κλήθηκε σε δημοψήφισμα, οι λόγοι που το...

04.07.15 | O ευρωπαϊκός δρόμος ως μέσον ανασυγκρότησης...

Οι τελευταίες εξελίξεις, με την κατάρρευση των τραπεζών και την έλλειψη ρευστότητας της πραγματικής...

04.07.15 | Η επόμενη μέρα

Τεράστια κουβέντα γίνεται για το δημοψήφισμα την Κυριακή. Ο καθένας, είτε από συμφέρον, είτε από...

04.07.15 | Ιστορικές στιγμές

Οι στιγμές είναι κρίσιμες, ακούγεται καθαρά ο γοργός βηματισμός της Ιστορίας. Οι Έλληνες πολίτες...

04.07.15 | Να μετατρέψουμε τη μιζέρια του σήμερα σε...

Η επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα ολίγων ημερών αναδεικνύει...

04.07.15 | Η μόνη διέξοδος

Η πατρίδα μας βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου. Οι λανθασμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης, οι...

04.07.15 | «Ναι» στην Ευρώπη, «όχι» στον ΣΥΡΙΖΑ

Την επόμενη Κυριακή καλούμαστε να ψηφίσουμε στο δημοψήφισμα που προκάλεσε η κυβέρνηση με το ερώτημα...