Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015
|

Το «ζην» μέσα στην ασχήμια

Κατά καιρούς, συγγραφείς, αρθογράφοι, σεναριογράφοι του κινηματογράφου… κ.λπ. έχουν αναφερθεί (ο καθένας με τον τρόπο του) στη δύναμη της συνήθειας του ζην μέσα στη μιζέρια ή την ασχήμια. Θυμόμαστε π.χ. ταινίες, όπως η «Ανοικτή επιστολή» ή, ακόμη περισσότερο, την αριστουργηματική «Γυναίκα της άμμου» του Ιάπωνα Τεσιγκαχάρα.

Σ’ αυτή τη λογική, θα επικαλεστούμε σήμερα μια πραγματική ιστορία που μας διηγήθηκε κάποιος φίλος και συνέβη σ’ ένα χωριό νοτίως της Σητείας στο Λασίθι. Κάποιος χωρικός είχε γίνει αντιληπτός σε στιγμιαία πράξη κτηνοβασίας (!). Το θέμα διαδόθηκε αστραπιαία κι από την επομένη, κάθε φορά που άφηνε τις στάνες του και περιφερόταν στο χωριό, από τα καφενεία ή τις αυλές βρίσκονταν κάποιοι που, μιμούμενοι την κραυγή του προβάτου, φώναξαν «μπεεε»! Ασφαλώς και ήξερε ο ίδιος γιατί του το φώναζαν και γινόταν «Τούρκος». Κι όταν τον «έπαιρνε», αντιδρούσε πετώντας κάποιες κοτρόνες στα μικρά παιδιά κυρίως.

Η ιστορία συνεχιζόταν επί χρόνια, μέχρι που ήρθε στο χωριό ένας νέος δάσκαλος. Αφού αντιλήφθηκε το γεγονός, μάζεψε διακριτικά μεγάλο μέρος των χωριανών, τους εξήγησε το απαράδεκτο και τους κινδύνους απ’ αυτή την κατάσταση και τους ζήτησε να σταματήσει άμεσα αυτή η μορφή προκλητικής κοροϊδίας. Οι κάτοικοι συμφώνησαν και αποφάσισαν να εφαρμόσουν την υπόδειξη του δασκάλου.

Όταν την επομένη ο χωρικός εμφανίστηκε στους δρόμους του χωριού, κανείς δεν έβγαλε άχνα! Περιφέρθηκε δυο – τρεις φορές, ιδιαίτερα μπροστά στα γεμάτα καφενεία, αλλά από παντού άχνα. Και τότε τον κατέβαλε σχεδόν αμόκ. Έβρισε τους πάντες και τα πάντα, χωρίς συγκεκριμένη αιτιολογία και περιεχόμενο κι έφυγε το ίδιο αγανακτισμένος με όταν του φώναζαν «μπεεε»! Η δύναμη της συνήθειας του ζην στην ασχήμια.

Φέραμε στο μυαλό μας αυτές τις ιστορίες, προσπαθώντας να εξηγήσουμε κάτι στο οποίο κάθε πρωί, εδώ και μερικά χρόνια, γινόμαστε μάρτυρες. Κάθε πρωί λοιπόν είτε είναι καθημερινή, είτε γιορτή, αδιάλειπτα, στα γνωστά πρωινάδικα των Παπαδάκηδων, Αυτιάδων, Οικονομέων… υπάρχει μια πλειάδα πολιτικών (κυρίως), που θα λέγαμε «ανταλλάσσουν καρεκλοπόδαρα»! Συζητούν πάντοτε υπό συνθήκες μέτριας έως ακραίας έντασης. Είτε πρόκειται για θέματα μείζονος, μέσης ή ελάσσονος σημασίας. Η ηρεμία στη συζήτηση είναι κάτι που απορρίπτεται μετά βδελυγμίας. Μάταια κάποιοι –λιγοστοί- τύπου π.χ. Σπύρου Λυκούδη, προσπαθούν να ανατρέψουν αυτή τη νοσηρή ατμόσφαιρα και να επικαλεστούν  την ανάγκη επίδειξης μετριοπάθειας ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές που περνάει η χώρα. Μάταια! Νυν υπέρ πάντων τα «καρεκλοπόδαρα».

Δεν είναι βέβαια οι 300 της Βουλής που συμμετέχουν, αλλά το πολύ καμιά τριανταριά απ’ αυτούς. Σήμερα στο ένα κανάλι, αύριο στο άλλο, παραμεθαύριο στο άλλο… κ.ο.κ. Οι ίδιοι, πάντα οι ίδιοι! Κάποιοι μάλιστα από αυτούς (όρα Κατρούγκαλος, Ρωμανιάς…), που μέχρι τότε δεν τους ήξερε ούτε η… μάνα τους, έγιναν ξαφνικά «πρόσωπα της ημέρας». Οι τσακωμοί λοιπόν δεν γίνονται χωρίς αντίκρισμα (και παχυλό μάλιστα).

Για το αν με αυτή τη στάση τους προκαλούν την ανησυχία και απογοήτευση στον κόσμο και διαλύουν την αγορά, είναι προφανές ότι αδιαφορούν προκλητικά. Το ερώτημα όμως είναι, πώς οι ίδιοι μπορούν να ζουν κάθε μέρα μέσα σ΄ αυτή την ένταση; Πώς ξυπνάνε κάθε πρωί σχεδιάζοντας, την ώρα που θα πίνουν τον καφέ τους, πώς θα «στριμώξουν» εκείνον, πώς θα «κανονίσουν» τον άλλο; Υπ’ αυτές τις συνθήκες, είναι δυνατόν να είναι στα καλά τους; Να έχουν την απαιτούμενη ψυχική ισορροπία, ψυχραιμία και κυρίως το απαραίτητο «μέτρο», που χρειάζεται τέτοιες εποχές;

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι όταν φύγουν από τα πλατώ των εκπομπών, κατά περίεργο τρόπο… τα βρίσκουν μεταξύ τους! Ίσως, σε κάποιο βαθμό να ισχύει αυτό. Σε κάποιο βαθμό μόνο. Όμως, κάτι τέτοιο κάνει τα πράγματα χειρότερα. Γιατί αποδεικνύουν ότι τα οξύτατα προβλήματα των πολιτών δεν τους αρκούν. Έχουν ανάγκη από το να συμμετέχουν στο θέαμα, για ίδιο κυρίως όφελος. Η δύναμη της συνήθειας του ζην στην ασχήμια!

Μια είναι λοιπόν η λύση, αν θέλουμε να μην «σαλτάρουμε» κι εμείς οι πολίτες: Μαύρο «κλικ» στα πρωινάδικα.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

04.07.15 | Χαμένοι στη μετάφραση του διλήμματος …

Μου ζητάνε να πω ΝΑΙ, αλλά αλήθεια σε τι; Να συνεχίσει η χώρα μου να αποπληρώνει τοκογλύφους που...

04.07.15 | Εμφανής η ασάφεια

Κύριε Διευθυντά, Την τελευταία φορά που ο Ελληνικός λαός κλήθηκε σε δημοψήφισμα, οι λόγοι που το...

04.07.15 | O ευρωπαϊκός δρόμος ως μέσον ανασυγκρότησης...

Οι τελευταίες εξελίξεις, με την κατάρρευση των τραπεζών και την έλλειψη ρευστότητας της πραγματικής...

04.07.15 | Η επόμενη μέρα

Τεράστια κουβέντα γίνεται για το δημοψήφισμα την Κυριακή. Ο καθένας, είτε από συμφέρον, είτε από...

04.07.15 | Ιστορικές στιγμές

Οι στιγμές είναι κρίσιμες, ακούγεται καθαρά ο γοργός βηματισμός της Ιστορίας. Οι Έλληνες πολίτες...

04.07.15 | Να μετατρέψουμε τη μιζέρια του σήμερα σε...

Η επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα ολίγων ημερών αναδεικνύει...

04.07.15 | Η Ελλάδα σε σταυροδρόμι

Το άρθρο αυτό γράφεται για να καταγράψει κάποια δεδομένα που θα βοηθήσουν τους πολίτες να...

04.07.15 | Η μόνη διέξοδος

Η πατρίδα μας βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου. Οι λανθασμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης, οι...