Διότι, όπως θα έχετε διαπιστώσει, ο παραβάτης έχει πάντα μια καλή δικαιολογία και άρα δίκιο, κατά τον ίδιο, ασχέτως των προβλημάτων που ο ίδιος προκαλεί. Επιπλέον απαιτεί την κατανόηση και δικαίωση πολιτών και όσων ταλαιπωρεί, πιστεύοντας πως έχει απόλυτο δικαίωμα στην παράβαση και ταυτόχρονα στην ταλαιπωρία άλλων συμπολιτών του, οδηγών ή επαγγελματιών.

Στις 12.39, χθες το μεσημέρι, ένα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο είχε σταθμεύσει επί της οδού Δαγκλή και ο κάτοχός ήταν –όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε- σε κάποιο παραπλήσιο ιατρείο με συγγενικό του πρόσωπο. Το λεωφορείο του αστικού ΚΤΕΛ ήταν αδύνατο να περάσει από το… στενό της Δαγκλή που είχε αφήσει η μαινόμενη κυρία, εκτιμώντας πως ο όγκος του λεωφορείου είναι ίσος με αυτόν του αυτοκινήτου της. Ο οδηγός του αστικού άρχισε να κορνάρει, οι οδηγοί άλλων αυτοκινήτων, που επίσης είχαν εγκλωβιστεί, έκαναν το ίδιο και οι πολίτες άρχισαν να στέκονται στα πεζοδρόμια για να δουν την έκβαση του μποτιλιαρίσματος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο χρόνος μετράει πολύ γρήγορα, ενώ στην κοντινή στάση (απέναντι από την Αγροτική Τράπεζα) κάποιες ηλικιωμένες κυρίες που περίμεναν το αστικό έκαναν το σταυρό τους.

Σε κάποια στιγμή, λοιπόν, εμφανίζεται η κυρία που είχε σταθμεύσει παράνομα πάνω στο δρόμο και ο οδηγός του αστικού της έλεγε το αυτονόητο: να απομακρύνει το αυτοκίνητό της για να μπορεί να συνεχίσει το δρομολόγιό του. Η κυρία άρχισε να λέει διάφορα… γαλλικά στον οδηγό επειδή είπε πως θα ειδοποιήσει την Τροχαία και μετά πήγε στο παρπρίζ του λεωφορείου και τα έψαλλε στον επαγγελματία που ήθελε απλώς να εξυπηρετήσει τους επιβάτες και τους ηλικιωμένους που τουρτούριζαν μέσα στην παγωνιά στην κοντινή στάση. Μέσα σ’ όλα αυτά η κυρία τον αποκάλεσε «γομάρι», επειδή, προφανώς, δεν κατανοούσε το δικαίωμά της στην παράβαση και την ταλαιπωρία των συμπολιτών της. Και αφού μπήκε στο αυτοκίνητο άνοιξε και την παλάμη της και την έστρεψε προς το λεωφορείο για να παρκάρει στη συνέχεια πάνω στο πεζοδρόμιο της Τσιριγώτη.

Σίγουρα το συγκεκριμένο συμβάν δεν είναι το μοναδικό. Δείχνει, ωστόσο, την έλλειψη σεβασμού ορισμένων πολιτών απέναντι στους κανόνες κυκλοφορίας και τους συνανθρώπους τους και ταυτόχρονα τη νοοτροπία να αναγάγουν την δική τους παραβατική συμπεριφορά σε «κεκτημένο» δικαίωμα. Το χειρότερο, όμως είναι ότι, ίσως, ακόμη και τώρα, η συγκεκριμένη κυρία να θεωρεί ότι έχει δίκιο.