Εμείς (και πάλι… κάποιοι από μας) δεν επενδύσαμε τα όσα κερδίσαμε σε κάτι παραγωγικό ή σταθερό, αλλά πήραμε δίλιτρα τζιπ για να κυκλοφορούμε αποκλειστικά στην άσφαλτο! Εμείς ζούσαμε σε μια επίπλαστη ευμάρεια. Εμείς σήμερα (και μόνο εμείς) καλούμαστε να πληρώσουμε το λογαριασμό, να ζούμε με λιγότερα, να χάσουμε ίσως τους 14ους μισθούς… Και μιας και ζούμε σε μια ένωση κρατών με συνθήκες που εμείς υπογράψαμε, θα υποστούμε και τις παρατηρήσεις, και τις υποδείξεις και πιθανόν και τις αποφάσεις που απορρέουν από αυτές τις συνθήκες. Και μαζί, θα υποστούμε και την κριτική, και τη σάτιρα, και τα σχόλια των μέσων ενημέρωσης των εταίρων. Θα τα ανεχτούμε όλα… εκτός από τη φαιδρότητα. Κι αυτή φαίνεται ν’ αναπτύσσεται τις τελευταίες μέρες.
Δεν αναφερόμαστε σε αισχρά δημοσιεύματα τύπου FOCUS,  ούτε σε σατιρικές εκπομπές της Γερμανικής τηλεόρασης (τις έδειξε η εκπομπή «ΖΟΥΓΚΛΑ») που δεν θα κατάφερναν να γελάσει ούτε ένας νοητικά καθυστερημένος. Αναφερόμαστε στις «αιτίες» του ελληνικού προβλήματος, έτσι όπως τα ΜΜΕ (Γερμανίας κυρίως) τις ανακάλυψαν τελευταία!
Δεν ακούμε πλέον ούτε λέξη για τους Έλληνες που με δανεικά αγόραζαν τεράστια τζιπ. Γιατί τα τζιπ έβγαιναν (και αγοράστηκαν) από τα δικά τους εργοστάσια! Δεν ακούμε λέξη για τη διαφθορά στον ελληνικό δημόσιο βίο. Γιατί κάπου εκεί συναντάμε παντού τρανταχτά ονόματα όπως ΖΗΜΕΝΣ, ΚΡΟΥΠ… κλπ! Άχνα λοιπόν!
Η νέα ανακάλυψη είναι ότι οι Έλληνες φαλίρισαν γιατί τους αρέσει να πηγαίνουν στις ταβέρνες, στις ψησταριές, να γλεντάνε! Ολόκληρα ρεπορτάζ μ’ αυτό το θέμα.
Πολλοί γνωρίζουμε ότι στη Βόρεια Ευρώπη, μόλις νυχτώσει δεν κυκλοφορεί κανείς στο δρόμο. Κλείνονται οι περισσότεροι στα σπίτια τους, ή το πολύ σε κάποιες μπυραρίες. Έτσι έμαθαν να ζουν και είναι απολύτως σεβαστό. Αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο παίζει το κλίμα τους. Στις μεσογειακές χώρες όμως, απ’ άκρον εις άκρον μάθαμε να ζούμε διαφορετικά. Κυριαρχεί η εξωστρέφεια. Και δεν είναι προϊόν της επίπλαστης ευμάρειας των τελευταίων ετών. Έτσι ζούσαμε πάντοτε, ακόμη και στα πέτρινα χρόνια. Το ξέρουν οι παλιότεροι, το γνωρίζουν από τις ελληνικές ταινίες οι νεότεροι. Το ταβερνάκι, η ψησταριά, το καφενείο του χωριού, η ξερή και η πρέφα, τα πανηγύρια… τάχαμε πάντοτε. Σ’ αυτά τα ταβερνάκια δημιουργήθηκε η λαϊκή μας μουσική (όπως αντίστοιχα έγινε με το ΦΑΝΤΟ στην Πορτογαλία). Και επί δεκαετίες ολόκληρες, αυτή η εξωστρέφεια δεν μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Αντίθετα, μέσω ταινιών όπως ο «Ζορμπάς ο Έλληνας» έγινε γνωστή σ’ όλο τον κόσμο!
Την Καθαρή Δευτέρα, δύο κανάλια (ένα Γερμανικό κι ένα Αγγλικό) έδειξαν εικόνες από τους επισκέπτες του Φιλιπάππου, με το επικριτικό σχόλιο: «Οι Έλληνες, δεν φτάνει που χρωστάνε, γλεντοκοπούν κι από πάνω». Τι να πεις εδώ σ’ αυτούς τους ηλίθιους σχολιαστές; Ότι αυτοί που πήγαν εν ονόματι του εθίμου στου Φιλιπάππου προέρχονταν από τις λαϊκές τάξεις, είχαν μαζί τους μία λαγάνα και λίγο χαλβά, έφαγαν φασολάδα που τους πρόσφερε ο Δήμος, βοήθησαν το παιδί τους να πετάξει το χαρταετό, και έφεραν και μια γύρα στο χορό; Τι ήθελαν να κάνουν; Να κλειστούν σ’ ένα υπόγειο και να κλαίνε τη μοίρα τους;
Ας συνεχίσουν λοιπόν οι Βόρειοι εταίροι να ζουν στο δικό τους ρυθμό, στη δική τους εσωστρέφεια, κι ας μας αφήσουν να ζούμε όπως μάθαμε. Θα ξεπαστρέψουμε και τα τζιπ, θα χάσουμε και το 14ο μισθό, αλλά δεν θ’ αλλάξουμε τον τρόπο ζωής που κληρονομήσαμε.