Συγγραφείς είναι καθηγητές και ερευνητές γνωστών πανεπιστημίων της Αμερικής. Τα δυο πρώτα βιβλία (2001) έχουν τους τίτλους: «Πετυχαίνω τη συμφωνία», (Ρ. Φίσερ, Ο. Γιούρυ, Μ. Πάτον) και «Πώς να ξεπερνάτε την άρνηση», (Ο. Γιούρυ). Και τα δυο είναι εξαιρετικά επίκαιρα σήμερα που η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι υποχρεωμένη να βρίσκεται σε συνεχείς και σκληρές διαπραγματεύσεις ή και αντιπαραθέσεις, τόσο στο εσωτερικό όσο και στους κόλπους της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών οργανισμών, για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς κρίσης που παρέλαβε.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εύστοχες επισημάνσεις του Γιώργου Παπανδρέου στους σύντομους προλόγους των βιβλίων. Προβλέπει προφητικά ότι, «Με την απαρχή του νέου αιώνα, η Ελλάδα και ο ευρύτερος Ελληνισμός θα βρεθούν αντιμέτωποι με προκλήσεις....μικρές και μεγάλες που αφορούν στη δομή και τη λειτουργία της κοινωνίας μας, τη διασφάλιση των συμφερόντων μας…..και τη θέση της χώρας μας μέσα στο διεθνές γίγνεσθαι». Εκτιμά ότι για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, «…μπορούμε να στηριχτούμε πάνω σε μια έννοια πολύ πιο εποικοδομητική –αυτήν της προστιθέμενης αξίας μέσα από τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και της αντιπαράθεσης-…». Επισημαίνει την επιτακτική ανάγκη της διαπραγμάτευσης την οποία θεωρεί ως τον «πυρήνα δράσης» για το ξεπέρασμα των αρνήσεων και την επίτευξη συμφωνίας- συνεργασίας. Και σημειώνει: «Με την ευρεία έννοια, η διαπραγμάτευση συνίσταται στη διαδικασία της αμφίδρομης επικοινωνίας με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας με τους άλλους, όταν ορισμένα συμφέροντα είναι κοινά ενώ άλλα είναι συγκρουόμενα».

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Υπουργός Εξωτερικών, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, είχε δώσει αποτελεσματικά δείγματα γραφής για τις διαπραγματευτικές του ικανότητες, οι οποίες συνέβαλαν στην επίτευξη σημαντικών εθνικών στόχων. Ως Πρωθυπουργός, επιβεβαιώνει αυτές τις ικανότητες. Γνώριζε πολύ καλά, έστω και με καθυστερημένη πληροφόρηση, τη δημοσιονομική και οικονομική κατάσταση που παρέλαβε. Διέβλεψε έγκαιρα τον κίνδυνο επιτήρησης της οικονομίας μας, για τον οποίο δεν δίστασε να μιλήσει δημόσια και ξεκάθαρα (βλ. σχετικό άρθρο μου: «Κρίσεις και Επιτηρήσεις», Η.Α.,20.12.2009). Ξεκίνησε ένα μαραθώνιο στοχευμένων ταξιδιών, για να συζητήσει, να διαπραγματευτεί και να αναλάβει τη δέσμευση ότι θα εργαστεί, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Στις αρχές Φεβρουαρίου, από το Ν. Δελχί, δήλωνε: «…πρέπει να κάνουμε την κρίση ευκαιρία». Η διαβεβαίωση πολιτικής στήριξης που έλαβε η χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής μπορεί να σηματοδοτήσει θετικές εξελίξεις και στην προσπάθεια υλοποίησης των προγραμματικών θέσεων της κυβέρνησης  για στήριξη της πραγματικής οικονομίας και τόνωση της επενδυτικής–αναπτυξιακής δραστηριότητας, ώστε να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα του στασιμοπληθωρισμού και της ανεργίας που ελλοχεύουν απειλητικά.

dgiotitsas@gmail.com