Από δημοσιεύματα του Τύπου των τελευταίων ημερών (Ηπειρωτικός Αγών φ. 6/1/2010 και 13/1/2010) το κοινό της πόλης έχει την πρώτη πληροφόρηση για τις προθέσεις και τα σχέδια της δημοτικής αρχής σχετικά με το πολύπαθο κτίριο του αναψυκτηρίου της Όασης.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αυτά ο κ. δήμαρχος έδωσε απ’ το περασμένο Καλοκαίρι το περίγραμμα της «νέας Οασης» και οι αρχιτέκτονες, κ.κ. Τάσος Παπασταύρος (πρώην δήμαρχος) και Ζανέτ Ιωάννου, ανέλαβαν και εκπόνησαν «μακέτα» με την αρχιτεκτονική μορφή που θα έχει το νέο κτίριο. Η «μακέτα» αυτή εμφανίστηκε στη συνεδρίαση της 12.1.2010 του δημοτικού συμβουλίου.
Κατά τα ίδια δημοσιεύματα (Βαρβάρα Αγγέλη Ηπ.Αγών 6.1.2010) ο κ. δήμαρχος είχε εισηγηθεί στους αρχιτέκτονες ότι στη νέα Όαση θα μεταφερθεί η δημοτική Πινακοθήκη και για το σκοπό αυτό έπρεπε να προβλέψουν τους αναγκαίους χώρους.
Έτσι, κατά την ίδια δημοσιογράφο προβλέπονται στη «μακέτα»:
Α) ισόγειο. Σ’ αυτό θα εγκατασταθεί ο μόνιμος εκθεσιακός χώρος των έργων της Δημοτικής Πινακοθήκης. Επίσης γραφεία, αλλά και μία αίθουσα αρχιτεκτόνων, αφιερωμένη στους αρχιτέκτονες Αρη Κωσταντινίδη και Βασίλη Κουρεμένο.
Β) όροφος πάνω απ’ το ισόγειο. Στον όροφο αυτόν θα λειτουργεί το παραδοσιακό καφενείο.
Επίσης: Ένας εκθεσιακός χώρος στον οποίο θα φιλοξενούνται κατά καιρούς εκθέσεις σύγχρονων δημιουργών. Μία αίθουσα αναγνωστηρίου και πληροφορικής.
Δεν είδα τη «μακέτα». Διάβασα μόνο στο φ. της 13/1/2010 του Η.Α. την είδηση της εμφάνισης της σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και μικρή περίληψη αντικρουόμενων απόψεων που διατυπώθηκαν εκεί.
Απ’  όσα προαναφέρω προκύπτει ότι το θέμα ξεφεύγει απ’ τα μέτρα και το χαρακτήρα, που είχε και μια νέα περιπέτεια ανοίγει στον ταλαιπωρημένο χώρο της κεντρικής πλατείας της πόλης μας. Αιτία η νέα όαση που σχεδιάζει η δημοτική αρχή.
Μετά απ’ αυτά αναφέρω τα πραγματικά και ουσιαστικά στοιχεία που πλαισιώνουν το όλο θέμα και συναφώς της άποψή μου.
Κατ’ αρχήν ο χώρος πάνω στον οποίο έχει ανεγερθεί το κτίριο της «Οασης» δεν αποτελεί οικοπεδική έκταση του δήμου. Είναι τμήμα του χώρου της κεντρικής πλατείας της πόλης, η οποία αποτελεί κοινής χρήσης δημόσιο χώρο. Ανήκε στο ελληνικό δημόσιο, στο οποίο περιήλθε Jure belli κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων 1912-1913 και μεταβιβάσθηκε ex lege στο δήμο Ιωαννιτών κατά τις διατάξεις του Ν.1051/1917, στον οποίο και ανήκει από τότε ως κοινής χρήσης χώρος (δημόσια πλατεία).
Πλήρης αποτύπωση του χώρου της και ενσωμάτωση στο ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης περιλαμβάνεται στο Β.Δ. της 6.10.1954 (ΦΕΚ 267/21.10.1954 τεύχος Α) με διάγραμμα της όλης έκτασης.
Το νομικό καθεστώς της καθορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 242 παρ. 2 και 246 παρ. 1 επ. του Π.Δ. της 14.7/27.7.1999 και τα άρθρα 57, 966 και 967 του Αστικού Κώδικα.
Χαρακτηριστικά το άρθρο 246 του Π.Δ. που προανέφερα ορίζει στην παράγραφο 1 ότι: «1. Απαγορεύεται απολύτως η ανέγερση με οποιονδήποτε τρόπο οικοδομών, περιτοιχισμάτων, φρακτών και γενικά η εκτέλεση οποιονδήποτε εργασιών δόμησης και οποιαδήποτε προσωρινή ή μόνιμη εγκατάσταση στα οικόπεδα, που καταλαμβάνονται από κοινόχρηστους χώρους του εγκεκριμένου σχεδίου και γενικά πάνω ή κάτω από το έδαφος των χώρων αυτών…».
Κατ’ εξαίρεση στους κοινόχρηστους χώρους επιτρέπονται στην επιφάνεια τους,  ή υπόγεια εγκαταστάσεις, που εξυπηρετούν κοινές ανάγκες. Οι εγκαταστάσεις, που κατ’ εξαίρεση επιτρέπονται στους κοινόχρηστους χώρους για την εξυπηρέτηση κοινών αναγκών κλπ. ρυθμίζονται κατά τις διατάξεις του άρθρου 246 με ειδικό προεδρικό διάταγμα.
Για την εξυπηρέτηση αναγκών των φυσικών προσώπων (συμπολιτών μας και κάθε τρίτου) που κάνουν χρήση της κεντρικής πλατείας, έχει επιτραπεί η ανέγερση του αναψυκτηρίου της «Όασης» σε αντικατάσταση του αρχικού αναψυκτηρίου που είχε ανεγερθεί στον ίδιο ακριβώς χώρο και για τον ίδιο σκοπό επί δημαρχίας του δημάρχου Θεοδωρίδη στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η ανέγερσή του έχει επιτραπεί με το Β.Δ. της 27/4-13/5/1971 (ΦΕΚ 102/13.5.1971 τεύχος Δ’). Σ’ αυτό περιλαμβάνονται: το διάγραμμα του επιτρεπόμενου κτιρίου του αναψυκτηρίου, η θέση του μέσα στο σύνολο του κοινόχρηστου χώρου της πλατείας και ο ειδικός όρος, που καθορίζει το ύψος του.
Συγκεκριμένα ορίζεται, ότι «…το μέγιστο ύψος του κτιρίου ορίζεται από τη στάθμη της πλατείας σε πέντε μέτρα και πεντήκοντα εκατοστά (5,50) του μέτρου.
Προφανώς ο περιορισμός του ύψους έχει επιβληθεί για να μη περιορίζεται η θέα του ασύγκριτου σε  ομορφιά αλπικού τοπίου που περιβάλλει την πόλη μας με τις κορυφές των βουνών, Μιτσικέλι, Περιστέρι, Αγραφα, Τζουμέρκα και Πετροβούνι να καθρεφτίζονται στο γυαλί της Παμβώτιδας σαν απόμακρες σιλουέτες τις ηλιόλουστες μέρες του χειμώνα και του καλοκαιριού.
Ανέφερα τα παραπάνω για να καταλήξω στην άποψη, ότι ένας κτιριακός όγκος στο μοναδικής ομορφιάς και έκτασης καταπράσινο κέντρο της πόλης μας θα βλάψει όση και αν είναι η αρχιτεκτονική επιμέλεια και επεξεργασία της σχεδίασής του.