Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015
|

Μια άποψη με προκατάληψη

Η πρώτη μου γνωριμία με το τρέξιμο ήταν πριν από δέκα χρόνια. Αποφάσισα να τρέξω στο Πανηπειρωτικό Στάδιο. Φόρεσα τα παλιά μου αθλητικά (κρατημένα από κάποια μακρινή εποχή όταν είχα αποφασίσει να πάω για έναν μήνα γυμναστήριο) και ξεκίνησα. Ήταν μια οδυνηρή εμπειρία. Καμία σχέση με αυτές τις κινηματογραφικές εικόνες με τους ήρωες να τρέχουν στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης και να είναι στην πένα.

Καταρχήν οι υπόλοιποι δρομείς κατάλαβαν αμέσως ότι ήμουν αρχάρια. «Έλα μπορείς», «τα πρώτα μέτρα είναι δύσκολα», «κράτα σταθερό ρυθμό»: Όλοι τους είχαν την ανάγκη να με ενθαρρύνουν για κάποιο λόγο. Από ευγένεια χαμογέλασα συγκαταβατικά και τους έκανα το χατίρι (όχι, τίποτα άλλο, αλλά συνέχιζαν να με κοιτάνε για να δουν αν τα λόγια τους θα έπιαναν τόπο). Για λίγο όμως. Ξαφνικά, το κεφάλι μου άρχισε να πονάει από την ένταση και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Τη στιγμή που προσπαθούσα να αναπνεύσω, ένιωθα σαν να μπήγει κάποιος ένα μαχαίρι στο στήθος μου. Έκοψα δρόμο και έφυγα προσπαθώντας να αποφύγω τους «τσιρλίντερς».

Τα χρόνια πέρασαν και ήρθαν στη μόδα οι μαζικοί αγώνες δρόμου. Ξαφνικά, όλοι γύρω μου άρχισαν να τρέχουν. Αρκετοί από αυτούς πιο συστηματικά και μάλιστα να συμμετέχουν σε αγώνες χωρίς να διεκδικούν τον τίτλο του αθλητή δρομέα. Απλώς ως πολίτες που τρέχουν.

Δεν άργησα να συνειδητοποιήσω ότι το δρομικό κίνημα για τη δεκαετία του ’10 είναι ό,τι ήταν το αντικαπνιστικό κίνημα για τη δεκαετία του ’00. Το θέμα «δρομικό κίνημα» άρχισε να συζητιέται στις παρέες: πόσα χιλιόμετρα έτρεξα, τι πρέπει να τρώω, ποια είναι η καλύτερη προπόνηση. Το όλο «πακέτο» συμπληρώθηκε βέβαια με τα περί υγιεινής διατροφής και τα της αθλητικής ενδυμασίας. Για να με πείσουν να γίνω ένας από αυτούς, άκουσα πολλά: ότι το τρέξιμο είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία και ότι εντέλει είναι η πιο φθηνή γυμναστική. 

Είπα λοιπόν να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στο τρέξιμο, με το επιχείρημα περί κόστους να με πείθει.  Φόρεσα τα ίδια παλιά μου παπούτσια και πήγα στο δάσος, αφού πρώτα διάβασα το εγχειρίδιο «πώς να αγαπήσετε το τρέξιμο». Ήταν ακόμα πιο οδυνηρή η εμπειρία. Το μαχαίρι στο στήθος επέστρεψε και μαζί με αυτά και τα λόγια ενθάρρυνσης. Δεν έλειψαν όμως και τα βλέμματα αποδοκιμασίας επειδή σταμάτησα στη μέση του δρόμου για να βγάλω το μαχαίρι. Και το χειρότερο δεν ήταν εδώ. Όταν τρέχεις στο μονοπάτι μέσα στο δάσος, το κακό είναι ότι πρέπει να επιστρέψεις. Προσπαθείς να διατηρήσεις την αξιοπρέπειά σου ως δρομέας αλλά είναι αδύνατο. Τα πόδια μου δεν με κράταγαν, παραπατούσα, η σπλήνα με πονούσε, ήθελα απλώς να πεθάνω. Και η επιστροφή ήταν ο δρόμος της ατίμωσης. «Σαν να άργησες να ασχοληθείς» μου φάνηκε να άκουσα να μου λένε οι δρομείς, αξιοθαύμαστοι πραγματικά γι’ αυτό που κάνουν.

Ε, ναι λοιπόν, μερικοί δεν είμαστε φτιαγμένοι για δρομείς. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να βρει την άσκηση ή το άθλημα που του ταιριάζει. Το δρομικό κίνημα ας πάρει τον δρόμο του, αρκεί να μην ξαναβρεθεί στον δικό μου δρόμο. Αρκεί επίσης να μην αλλάζει τόσο η κοινωνική πραγματικότητά μου. Αρκεί η ιντερνετική μου πραγματικότητα να μην κατακλύζεται από φωτογραφίες αντιδημάρχων και δημοτικών συμβούλων με αθλητική περιβολή έχοντας στο πλάι τους (στον τερματισμό εννοείται) διάφορους σελέμπριτις ή wannabe σελέμπριτις. Η μεγάλη επιτυχία του δρομικού κινήματος είναι ότι σήκωσε πολύ κόσμο από τους καναπέδες. Ας συνεχίσουν να τρέχουν λοιπόν επειδή πραγματικά τους αρέσει, κι όχι επειδή είναι μόδα.  

 

* Σημείωση: Είναι προφανές ότι τα όσα γράφονται, δεν αφορούν τους δρομείς αθλητές.

5 / 5 (4 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

11.08.15 | Τα κουσούρια του Αυγούστου

Όχι, τα Γιάννενα δεν είναι ωραία τον Αύγουστο. Όσο κι αν θέλουμε να το πιστέψουμε, δεν ισχύει. Όσοι...

05.08.15 | Λευτεριά στα τορτελίνια

Η βόλτα στο σούπερ μάρκετ ήταν μια κόλαση. Και όλα ξεκίνησαν από τα αγαπημένα μου τορτελίνια. Το...

13.05.15 | Σαν να κοιτάμε από την κλειδαρότρυπα

Την ανακοίνωση αυτή δεν την περίμενε κανείς. Κατά κάποιο τρόπο, η τοπική κοινωνία είχε αναγκαστεί...

05.05.15 | Ο ευρωπαϊκός εφιάλτης

Την περασμένη Τετάρτη, η συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο...

31.12.14 | Η καταραμένη… 016

ΣΑΕ (Συλλογική Απόφαση Έργου) 016: Ο κωδικός αυτός αφορά αθλητικά έργα που χρηματοδοτούνται από το...

24.12.14 | Ο αγροτουρισμός…της αγελάδας

Μια βόλτα στα Τζουμέρκα. Απολαυστική μεν, οδυνηρή δε. Δύσκολοι δρόμοι. Αλλά το’ ξερες, πριν πας....

11.12.14 | Περί κοινωνικής πολιτικής

Μπορεί να μην είναι από τις πιο εμφανείς «μάχες», αλλά πρόκειται για μια σκληρή...

17.09.14 | Περί αισχρολογίας

Δημοσιογραφικός λόγος: Υπάρχουν πολλές απόψεις για το τι ακριβώς σημαίνει. Όσοι δε, τον...