Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013
|

Ξεχάστηκε ο άνθρωπος

Στην ιστορία των γενόσημων φαρμάκων, ο παράγοντας άνθρωπος ως συνήθως παραβλέφθηκε τελείως. Επί δύο χρόνια, η όλη ιστορία κινείται σε ένα πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων, με γιατρούς, φαρμακοποιούς, φαρμακευτικές εταιρίες, πολυεθνικές και ελληνικές, και κυβερνήσεις να αλληλοκατηγορούνται και να διεκδικούν… τα δικαιώματά τους.

Και μέσα σε αυτό το πεδίο σύγκρουσης κάνουν την εμφάνισή τους λέξεις όπως «μίζες» και «δωράκια» των μεν ή των δε (ανάλογα με το ποιος κάθε φορά έκανε κριτική). Και ενώ η σύγκρουση… τιτάνων βρισκόταν (και βρίσκεται) σε εξέλιξη, οι κυβερνήσεις αδιαφορούν για τους κοινούς θνητούς, για αυτούς τους ανθρώπους που το φάρμακό τους δεν το αποχωρίζονται ποτέ, που το έχουν πάντα μαζί τους για να τους κρατήσει στη ζωή. Όλους αυτούς που επί δύο χρόνια τους τρομοκρατούν. Από τη μια μεριά, όσοι τους λένε ότι τα γενόσημα φάρμακα είναι αναποτελεσματικά, μέχρι και θανατηφόρα, και από την άλλη το ίδιο το κράτος, το οποίο εμμέσως πλην σαφώς τους λέει με τον τρόπο του «αρκετά ακριβά φάρμακα, σας δώσαμε», λες και ζήτησαν οι ίδιοι να είναι τόσο ακριβά. Δεν είναι λοιπόν παράδοξο που οι πολίτες βιώνουν τα γενόσημα φάρμακα σαν «τιμωρία» και μάλιστα για κάτι που δεν έκαναν.
Στο καίριο ερώτημα αν τα γενόσημα είναι εξίσου ασφαλή με τα πρωτότυπα φάρμακα, οι επιστήμονες έχουν δώσει ένα ξεκάθαρο «ναι». Αν είναι εξίσου αποτελεσματικά; Η απάντηση επίσης είναι «ναι». Κάπου κάπου, βέβαια, υπάρχει και μια υποσημείωση ότι υφίσταται η πιθανότητα ένα γενόσημο να μην «πιάσει» όσο ένα πρωτότυπο σε έναν συγκεκριμένο ασθενή. Οπότε γεννιέται ένα ζήτημα, για όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχουν συνηθίσει το φάρμακό τους και που τώρα για οικονομικούς λόγους αναγκάζονται να αγοράσουν το γενόσημο, που είναι πιο φτηνό. Ο φόβος τους είναι δικαιολογημένος. Πολλοί από εμάς μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε, αλλά τα φάρμακα για πολλούς ανθρώπους, και δη ηλικιωμένους, αποτελούν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινή τους ζωή. Και αυτή τη στιγμή το γενόσημο τούς φοβίζει ενώ το πρωτότυπο οι περισσότεροι δεν έχουν να το πληρώσουν από την τσέπη τους. Η κοινωνική ανισότητα δίνει και πάλι το παρών.
Ένα από τα μεγαλύτερα πάντως ζητήματα, για το οποίο θα έπρεπε να πιέζουν πάντως όλοι οι φορείς, κοινωνικοί, επιστημονικοί και πολιτικοί, είναι ο εξονυχιστικός έλεγχος των γενόσημων, είτε παρασκευάζονται σε τρίτες χώρες, με πρωτοπορούσα την Ινδία είτε εντός της Ελλάδας. Μπορεί να κάνει άραγε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου (ΕΟΦ) όλους τους ελέγχους; Υπάρχει βέβαια και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ο οποίος εμπλέκεται κι αυτός στην όλη διαδικασία. Ωστόσο, μια πρόσφατη ιστορία έρχεται να επιστήσει την προσοχή των αρμοδίων φορέων. Πριν από λίγους μήνες η αμερικάνικη δικαιοσύνη επέβαλε ένα πρόστιμο-μαμούθ, ύψους 500 εκατ. δολαρίων, σε ινδική φαρμακοβιομηχανία για νοθευμένα γενόσημα φάρμακα. Η συγκεκριμένη φαρμακοβιομηχανία εξάγει σε όλον τον κόσμο, και στην Ελλάδα.
Με άλλα λόγια, όταν θέλεις να μειώσεις τη φαρμακευτική δαπάνη, είναι προαπαιτούμενο η βελτιστοποίηση της διαδικασίας ελέγχου των γενόσημων  φαρμάκων (για να μη μιλήσουμε για άλλες δαπάνες που συνεχίζουν να «τρέχουν» στον ιατροφαρμακευτικό κλάδο και οι οποίες αδικαιολογήτως δεν περικόπτονται).
Και δη των φαρμάκων που προέρχονται από χώρες που υστερούν σε παραγωγικές διαδικασίες, όπως και της πρώτης ύλης που εισάγεται από αυτές τις χώρες από τον εδώ φαρμακοβιομήχανο. Προς την κατεύθυνση των εντατικών ελέγχων, δεν έχουμε ακούσει τίποτα το θετικό. Αντιθέτως, ακούμε ότι αρκετό προσωπικό έχει φύγει από τον ΕΟΦ. Την ίδια ώρα, με όσα γίνονται, η αγορά φαρμάκων μέσω ίντερνετ βρίσκει χώρο για να αναπτυχθεί. Δεν είναι και λίγοι οι ασθενείς που παραγγέλνουν διαδικτυακώς τα φάρμακά τους με την προέλευσή τους και την παραγωγική τους διαδικασία να είναι άγνωστες.

5 / 5 (1 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

11.08.15 | Τα κουσούρια του Αυγούστου

Όχι, τα Γιάννενα δεν είναι ωραία τον Αύγουστο. Όσο κι αν θέλουμε να το πιστέψουμε, δεν ισχύει. Όσοι...

05.08.15 | Λευτεριά στα τορτελίνια

Η βόλτα στο σούπερ μάρκετ ήταν μια κόλαση. Και όλα ξεκίνησαν από τα αγαπημένα μου τορτελίνια. Το...

14.05.15 | Μια άποψη με προκατάληψη

Η πρώτη μου γνωριμία με το τρέξιμο ήταν πριν από δέκα χρόνια. Αποφάσισα να τρέξω στο Πανηπειρωτικό...

13.05.15 | Σαν να κοιτάμε από την κλειδαρότρυπα

Την ανακοίνωση αυτή δεν την περίμενε κανείς. Κατά κάποιο τρόπο, η τοπική κοινωνία είχε αναγκαστεί...

05.05.15 | Ο ευρωπαϊκός εφιάλτης

Την περασμένη Τετάρτη, η συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο...

31.12.14 | Η καταραμένη… 016

ΣΑΕ (Συλλογική Απόφαση Έργου) 016: Ο κωδικός αυτός αφορά αθλητικά έργα που χρηματοδοτούνται από το...

24.12.14 | Ο αγροτουρισμός…της αγελάδας

Μια βόλτα στα Τζουμέρκα. Απολαυστική μεν, οδυνηρή δε. Δύσκολοι δρόμοι. Αλλά το’ ξερες, πριν πας....

11.12.14 | Περί κοινωνικής πολιτικής

Μπορεί να μην είναι από τις πιο εμφανείς «μάχες», αλλά πρόκειται για μια σκληρή...