Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015
|

Αντί για καλοκαίρι, μόνιμος Σεπτέμβριος

Για τέταρτη συνεχή χρονιά παραμένουμε σε… συνεχή Σεπτέμβριο, χωρίς καλοκαίρι. Προφανώς, ο καύσωνας είναι εδώ για να θυμίζει την αλλαγή των εποχών, αλλά πλέον μοιάζουμε να χάνουμε τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα στωικά. Ο θυμός και η μόνιμη τσατίλα, η αίσθηση της αδικίας, οι ανεκπλήρωτες υποχρεώσεις και οι μόνιμες ανατροπές της φυσιολογικής προσδοκίας του ανθρώπου για καλύτερη ζωή, πέφτουν πάνω σε ένα τείχος που όλο και ψηλώνει.

Βέβαια, μπορεί να χάνουμε τα καλοκαίρια μας, τα πραγματικά γιατί δεν έχουμε χρήματα για τα «νιώσουμε» ως καλοκαίρια, τα μεταφορικά γιατί η πίεση είναι πια τεράστια και στον ψυχολογικό τομέα, αλλά τουλάχιστον, ας μας μείνει, ως γενιά, η ικανότητα να βλέπουμε τα πράγματα πιο διεισδυτικά. Έτσι και αλλιώς, οι «εκδικήσεις» θα έρθουν από μόνες τους, γιατί δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά η δυνατότητα για έναν εργαζόμενο να πάει διακοπές, ήταν μια κατάκτηση, ήταν μια παραχώρηση στην αναδιανεμητική διαδικασία του πλούτου, όταν αυτή έκανε και λίγο στραβά μάτια για να μη φωνάζουν πολύ οι «από κάτω».  Τώρα, αυτή η δυνατότητα είναι έντονα συζητήσιμη πλέον, έχει περάσει στο στάδιο της ντε φάκτο αμφισβήτησης, αφού πρώτα γνώρισε και αυτή την περίοδο «τελευταίων ημερών της Πομπηίας» με τα ξακουστά «διακοποδάνεια», που όσο τροφοδοτούσαν την αγορά, δεν πείραζαν. Μόνο μελιτζάνες παπουτσάκια σε ποσότητες αργά το βράδυ πείραζαν εκείνα τα μαγικά χρόνια…

Προς το παρόν όμως θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε μόνιμο φθινόπωρο, για να μην πω σε μακρύ χειμώνα, που λένε και στο Game of Thrones. Τα «φθινόπωρα» τα έχουμε ζήσει οι περισσότεροι και οι περισσότερες παρακολουθώντας ταινίες του ελληνικού (και ιταλικού) νεορεαλισμού, διαβάζοντας πράγματα που επίμονα προσπάθησε να μας κρύψει ως «εξωσχολικά» το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Κάπου εκεί, διαμορφώνονται και τα ελάχιστα δυνατά κοινωνικά κριτήρια, κριτήρια που είναι απολύτως απαραίτητα για το χειμώνα που έρχεται.

Σε ένα από τα καλύτερα κατά την άποψή μου, βιβλία των τελευταίων ετών, το «Σαλονίκ» του Βασίλη Τσιράκη, η μυστική και πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη ζει τις μέρες πριν τις αναταραχές των αρχών του 20ου αιώνα σα να μη συμβαίνει τίποτα. Με τις κοινωνικές βραδιές, τους εκλεπτυσμένους καφέδες και τις θυελλώδεις συζητήσεις στη σάλα  μεγάλων ξενοδοχείων που δίνουν τη θέση τους σε γεγονότα, τα οποία άνετα κινδυνεύει κανείς να πέσει στη στέρνα της ανιστορικότητας και να πνιγεί, αν τα κρίνει με τα σημερινά δεδομένα. Η επίπλαστη όμως ανεμελιά που περιγράφεται άριστα στο βιβλίο, μιας κοινωνίας που θα ενηλικιωθεί βίαια, είναι όλη η ουσία.

Θα ενηλικιωθούμε άγαρμπα; Ναι, αυτό είναι το πιο πιθανό από όλα. Η ζωή δεν σταματάει ποτέ και δεν περιορίζεται σε μονοδρόμους που τον τελευταίο καιρό μας είναι πολύ καθημερινοί. Δεν είναι και εύκολη όμως, υπό καμία αίρεση. Πάντα ωστόσο, έχει την τάση να βρίσκει το δρόμο, μια τάση χειραφέτησης για ανθρώπους και κοινωνίες, όταν αυτές επιστρέφουν στη φυσιολογική αναζήτηση του ανθρώπινου είδους: την αναζήτηση του καλύτερου.

Αυτή, είναι και μια ωραία σκέψη να την κρατήσουμε στο μακρύ Σεπτέμβριο και το μακρύτερο χειμώνα που είναι μπροστά μας.

Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.08.15 | Οι κακές διακοπές

Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για πάρα πολλές συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου. Πολλές από αυτές...

20.07.15 | Τι είδαμε, πού το είδαμε και τι δεν είδαμε

Αυτό το τριήμερο που πέρασε, άφησε στην Ήπειρο ένα αναφορικό σημείο: τις τρεις παραστάσεις του...

11.07.15 | Λίγο πιο «γέροι» σε δέκα χρόνια

Πολύ ενδιαφέροντα είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με το εισόδημα...

17.06.15 | Το brand name και η γιόγκα

Η Εκκλησία συνεδρίασε προχτές δια του ανώτατου οργάνου της και αποφάσισε ότι το βασικό πρόβλημα των...

04.03.15 | Γιατί τόσο non paper;

Η επικοινωνιακή τακτική μιας κυβέρνησης στον καιρό μας είναι το ήμισυ του παντός. Η αντίληψη για το...

26.02.15 | Να μας κόψουν τη μπάλα;

Δύσκολα μιλάει ένας άντρας για το ποδόσφαιρο χωρίς να γίνεται αυτοαναφορικός. «Θυμάμαι όταν ήμουνα...

25.02.15 | Ένας μήνας ΣΥΡΙΖΑ

Ένας κυβερνητικός μήνας, είναι τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα, χρονικά, αλλά και πολιτικά. Η πρόβλεψη...

10.02.15 | Το οικονομικό και το πολιτικό

«Η ενωμένη Ευρώπη στην πορεία των χρόνων μετατράπηκε από μια πολιτική σε μια οικονομική συμφωνία»....