Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015
|

Τι είδαμε, πού το είδαμε και τι δεν είδαμε

Αυτό το τριήμερο που πέρασε, άφησε στην Ήπειρο ένα αναφορικό σημείο: τις τρεις παραστάσεις του «Προμηθέα Δεσμώτη», δύο στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης και άλλη μια στο υπαίθριο θέατρο της ΕΗΜ.

Η παράσταση έγινε σημείο αναφοράς για πολλούς λόγους, κυρίως όμως για τρεις: γιατί πρώτον, συνδέθηκε με το άνοιγμα του αρχαίου θεάτρου της Δωδώνης για θεατρική παράσταση μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, γιατί είναι μια από τις πιο διαφημισμένες (δίκαια, η πρώτη μου εντύπωση) του φετινού καλοκαιριού και γιατί ο Τάσος Νούσιας είναι ένας «δικός μας άνθρωπος» και δεν χάνει ευκαιρία να το υπογραμμίσει.

Καταρχάς, πρέπει να πω μετά λόγου γνώσεως ότι η παράσταση είναι πολύ καλή, όχι απλά «εκφράζοντας άποψη» αλλά και στηρίζοντάς τη σθεναρά, στο βαθμό που έχω σχηματίσει ένα κριτήριο για το θέατρο και την τέχνη γενικότερα. Αυτό όμως, είναι το ένα κομμάτι της υπόθεσης. Το άλλο, είναι όλα αυτά που συνδέθηκαν με την παράσταση και γενικώς, συνδέονται με τα θεάματα, στην εποχή μας.

Όσοι και όσες πήγαν στις δύο παραστάσεις του αρχαίου θεάτρου της Δωδώνης, είδαν ένα «ιντεντικίτ» της παράστασης και όχι τον κανονικό «Προμηθέα Δεσμώτη». Παρακολούθησαν δηλαδή μια εκδοχή που ήταν απογυμνωμένη από βασικά της χαρακτηριστικά, όπως ο φωτισμός και η νυχτερινή αίσθηση, η οποία, κατά την προσωπική μου άποψη, διατρέχει όλο το εξαιρετικό κείμενο που ήταν και το μεγαλύτερο «όπλο» στα στόματα των ηθοποιών.  

Όσο και έντονος να είναι ο συμβολισμός και οι απαιτήσεις από μια παράσταση στη Δωδώνη, άλλο τόσο μεγάλη είναι η θυσία της ουσίας, όπως την εκλαμβάνουν οι θεατές. Μην γελιέστε, δεν «ακούστηκε ο αρχαίος λόγος» στο αρχαίο θέατρο την Παρασκευή και το Σάββατο και ευτυχώς δηλαδή, γιατί ελάχιστα θα γίνονταν αντιληπτά. Ακούστηκε ένα εξαιρετικό νεοελληνικό κείμενο (συγκλονιστική η προσέγγιση του Γιώργου Μπλάνα), πολύ καλά «στημένο», με γεωμετρικούς όρους, στη σκηνή, με πολύ καλή απόδοση από τους ηθοποιούς, αλλά αυτό, δεν ήταν το αποτέλεσμα που είδαν όσοι και όσες πήγαν στον Φρόντζο την Κυριακή το βράδυ. Εκεί, το έργο ήταν με μια λέξη υποβλητικό. Γιατί;

Γιατί η τέχνη υπακούει και δαμάζει τα χούγια κάθε εποχής ξεχωριστά. Εάν παρακολουθούσαμε τον «Προμηθέα» στην απόλυτα αρχική του εκδοχή, καταρχάς θα υπήρχαν το πολύ δύο ηθοποιοί επί σκηνής και θα χρειαζόμασταν… υποτίτλους οι περισσότεροι για να καταλάβουμε τη γλώσσα του Αισχύλου και μάλλον θα απογοητευόμασταν. Σήμερα, εκτός από το γεγονός ότι υπάρχουν οι μεταφράσεις και ότι τα πρωτότυπα προσφέρονται κυρίως για επιστημονική έρευνα, για (δύσκολα) θέματα στις πανελλαδικές και για λόγους του Κώστα Ζουράρι  στη Βουλή, υπάρχουν και εκείνες οι τεχνολογικές δυνατότητες που μπορούν να κάνουν πιο οικείο το θέαμα. Λέγοντας «δυνατότητες» εννοούμε τα στοιχειώδη, ήχο και φως, τα οποία όμως δεν πρέπει να τα αποδομούμε και να τα απαρνούμαστε για λόγους «μύησης». Ο συμβολισμός, είπαμε, είναι υπαρκτός, αλλά ξεχειλώνεται και πάρα πολύ εύκολα.

«Μίμηση πράξης σπουδαίας και τέλειας» είπε ο Αριστοτέλης. Και ο Προμηθέας Δεσμώτης του Κώστα Φιλίππογλου με τον Τάσο Νούσια στον πρωταγωνιστικό και συλλογικό ταυτόχρονα ρόλο (μην σας ξεγελάει η βαθιά και πομπώδης ομιλία αυτού του ανθρώπου, είναι ταγμένος στην αποστολή του συνόλου και ειδικά στον Προμηθέα Δεσμώτη φέρει εις πέρας άριστα αυτή την αποστολή) είναι μια τέτοια, στην ολότητά της. Και οι σπουδαίες πράξεις κυρίως μας θυμίζουν να είμαστε απλοί και να μην κυνηγάμε τη «μύηση» σε σημεία όπου αυτή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, αλλά και να διδασκόμαστε από τη συγκυρία, την ανάγκη και την προοπτική, ξεχωρίζοντας το «θεαθήναι» από την ουσία. Και ο «Προμηθέας Δεσμώτης»  αυτό κάνει βασικά, διδάσκοντας την απελευθέρωση.

5 / 5 (4 Ψήφοι)
Το όνομά σας:
Το email σας:
Θέμα:
Σχόλιο: (μέχρι 1000 χαρακτήρες)


Προσφατα

18.08.15 | Οι κακές διακοπές

Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες για πάρα πολλές συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου. Πολλές από αυτές...

04.08.15 | Αντί για καλοκαίρι, μόνιμος Σεπτέμβριος

Για τέταρτη συνεχή χρονιά παραμένουμε σε… συνεχή Σεπτέμβριο, χωρίς καλοκαίρι. Προφανώς, ο καύσωνας...

11.07.15 | Λίγο πιο «γέροι» σε δέκα χρόνια

Πολύ ενδιαφέροντα είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με το εισόδημα...

17.06.15 | Το brand name και η γιόγκα

Η Εκκλησία συνεδρίασε προχτές δια του ανώτατου οργάνου της και αποφάσισε ότι το βασικό πρόβλημα των...

04.03.15 | Γιατί τόσο non paper;

Η επικοινωνιακή τακτική μιας κυβέρνησης στον καιρό μας είναι το ήμισυ του παντός. Η αντίληψη για το...

26.02.15 | Να μας κόψουν τη μπάλα;

Δύσκολα μιλάει ένας άντρας για το ποδόσφαιρο χωρίς να γίνεται αυτοαναφορικός. «Θυμάμαι όταν ήμουνα...

25.02.15 | Ένας μήνας ΣΥΡΙΖΑ

Ένας κυβερνητικός μήνας, είναι τίποτα. Κυριολεκτικά τίποτα, χρονικά, αλλά και πολιτικά. Η πρόβλεψη...

10.02.15 | Το οικονομικό και το πολιτικό

«Η ενωμένη Ευρώπη στην πορεία των χρόνων μετατράπηκε από μια πολιτική σε μια οικονομική συμφωνία»....